Беларусы працягваюць скардзіцца ў ААН на катаванні
- 4.07.2012, 14:15
Чарговае паведамленне пра катаванні ў Беларусі накіравана ў камітэт па правах чалавека ААН.
Грамадзянін Беларусі, які на дадзены момант хоча захаваць сваё імя ў тайне, падаў зварот у камітэт па правах чалавека ў адпаведнасці з Факультатыўным пратаколам да Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах, піша сайт protivpytok.org.
Беларус піша аб тым, што быў затрыманы 19 снежня 2010 гады падчас разгону мірнай акцыі пратэсту супраць фальсіфікацыі вынікаў прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі. Ён адзначае, што пасля затрымання больш 30 гадзін утрымоўваўся без пітной вады, ежы і сну, на працягу 7 гадзін яго і яшчэ 2 чалавек трымалі ў камеры памерам 2м²
Далей скарга датычыцца ўмоў утрымання ў Цэнтры ізаляцыі правапарушальнікаў на Акрэсціна, 36.
«Там адсутнічала мэбля: збудаваны толькі адзін драўляны насціл з дошак, практычна на ўсю камеру, агульны для ўсіх арыштаваных. Матрац, коўдру, падушку і пасцельную бялізну мне не выдалі. Спаць даводзілася на гэтым цвёрдым драўляным насціле з дошак, у верхняй адзежы, разам з астатнімі арыштаванымі. Некаторыя арыштаваныя былі неахайнага выгляду, і па іх поўзалі казуркі. Часам колькасць арыштаваных спяшчых разам на адным насціле дасягала 10 чалавек. У камеры №14 агульным пляцам прыкладна 10м² утрымоўвалася 6 чалавек. Пры такой перапоўненасці камеры месца для нармальнага сну не хапала, даводзілася ўвесь час спаць на баку. Усё гэта выклікала ў мяне фізічныя і маральныя пакуты, я не высыпаўся, у сувязі з чым у мяне была сталая слабасць, галаўны боль і боль у спіне. У камерах было вельмі халодна. Па маім адчуванні 10-14 °С. Уначы я перыядычна прачынаўся ад холаду, я адчуваў сталы холад і не мог нагрэцца. Паколькі насціл з дошак быў практычна на ўсю камеру, і месцы ў ёй не хапала - у мяне не было магчымасці нагрэцца фізічнымі практыкаваннямі. Недасыпанне разам з адчуваннем холаду і галаўным болем мучылі мяне ўвесь тэрмін з 22.12.2010 па 03.01.2011», — піша грамадзянін Беларусі ў сваім звароце.
Апроч таго, аўтар звароту скардзіцца на поўную антысанітарыю, немагчымасць адасобіцца нават падчас карыстання прыбіральняй, адсутнасць прагулак, свежага паветра і нармальнага асвятлення.
Таксама аўтар звароту звяртае ўвагу на тое, што вычарпаў усе ўнутраныя механізмы абароны сваіх праў і патрабавання кампенсацыі маральнай шкоды, атрымоўваючы паслядоўныя адмовы з судоў і ворганаў пракуратуры розных узроўняў, улічваючы старшыню Вярхоўнага суда і Генеральную пракуратуру.
У канцы звароту аўтар просіць прызнаць факт парушэння падпункта (а) пункта 3 артыкула 2, артыкула 7, пункта 1 артыкула 14 Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах, а таксама рэкамендаваць дзяржаве даць яму эфектыўны сродак праўнай абароны, змяшчаюшчы кампенсацыю.
«Мы даўно змагаемся з умовамі ўтрымання ў сумна вядомым цэнтры ізаляцыі правапарушальнікаў. Сітуацыя пагаршаецца тым, што ў нашай краіне чалавек у прынцыпу пазбаўлены права абскардзіць умовы ўтрымання ў ІВС і ЦІП у судовым парадку, яму проста адмаўляюць у разглядзе скаргаў і пазоваў. Адпаведна, не маючы магчымасці адстаяць правы чалавека на нацыянальным узроўні, мы вымушаны звяртацца ў камітэт па правах чалавека. Што датычыцца боязі грамадзяніна абвясціць сваё імя, то гэта ў нейкай ступені апраўдана, бо кожны чалавек мае працу, якую не хоча страціць з-за прэсінгу ўлад, але і адстаяць свае правы таксама хоча, таму прыняў такое рашэнне. Вядома гэта часовая мера, і як толькі зварот будзе зарэгістраван, хаваць імя будзе бессэнсоўна. Што да праваабаронцаў, то мы і далей будзем дапамагаць гэтаму грамадзяніну ў адстойванні сваіх праў», – пракаментаваў сітуацыю Сяргей Усцінаў.