З такімі санкцыямі доўга не жывуць
- Тэлеграм-канал «Лісты да дачкі»
- 12.08.2021, 20:27
А галоўнае, што ніхто на гэтым не збіраецца спыняцца.
Нездарма ўсё ж беларускі тэлевізар так перажываў за байдэнаўскае печыва. Таму што частавалі ім Ціханоўскую, а падавіўся, атрымліваецца, нехта зусім іншы. І, што характэрна, гэта зусім не Борыс Джонсан. А, пагадзіся, гэта крыўдна - плаціць за печыва, якога ты нават не каштаваў.
Колькі дакладна гэтае печыва каштавацьме беларускім уладам, я табе не скажу. Я да такіх лічбаў можа нават і лічыць не ўмею. Але вось калі браць груба, то за мінулы год толькі экспарт калію прынёс 2,4 мільярда даляраў.
Вядома, гэты экспарт скончыцца не ўвесь і не адразу. З улікам адтэрміноўкі на 120 дзён, уведзеныя ў панядзелак санкцыі ЗША наўрад ці закрануць існыя кантракты з Кітаем (320 мільёнаў у цэнах мінулага года) і Індыяй (больш за 220 мільёнаў з улікам цэн і аб'ёмаў ужо гэтага года).
Але на першым па значнасці месцы не Кітай і Індыя, а рынак Бразіліі (550 мільёнаў за мінулы год), на якім укладаюцца не доўгатэрміновыя, а разавыя кантракты. І, трэба разумець, што з увядзеннем амерыканскіх санкцый гэты рынак, як і ўсе іншыя спотавыя рынкі, крыху губляе сваю актуальнасць. Таму што 120 дзён дастаткова, каб скончыць дзейныя кантракты, але іх можа не выстарчыць, калі падпісваць новыя. І часовая адсутнасць у спісе БКК - гэта, трэба думаць, хутчэй дадатковая магчымасць для заканчэння кантрактаў.
А ёсць жа яшчэ санкцыі Вялікай Брытаніі. Яна, вядома, вартая жалю «сатэліцішка», але летась купіла беларускага бензіну і мазуту на 700 мільёнаў. А цяпер ужо, мабыць не купіць. Ну і ўсё астатняе, па дробязі, накшталт «Абсалютбанка» і ўсякіх нафтавых груп, у суме дасць напэўна не меншы эфект.
А галоўнае, што ніхто на гэтым не збіраецца спыняцца. Наперадзе перспектыва сектаральных санкцый ад ЗША, разам з усімі іх другаснымі наступствамі. І ўлічваючы сусветную вядомасць беларускіх уладаў, пра гэтыя наступствы, напэўна, ужо ведаюць усе іх партнёры ў самых аддаленых кутках свету. А ўлічваючы наступствы, атрымліваецца, няма ніякіх перспектыў у тым, каб весці з беларускімі ўладамі справы камерцыйнага характару. Так што ўскосныя наступствы амерыканскіх сектаральных санкцый беларускія ўлады адчуюць раней, чым гэтыя санкцыі паспеюць увесці.
І тут нават калі зноў не прасіць у Пуціна 1,5 мільярда, усё адно гэтых мільярдаў не хопіць. Таму што можна выхваляцца, што ўсё жыццё пражыў пад санкцыямі, але з такімі санкцыямі доўга не жывуць.
І што характэрна, нават беларускія ўлады гэта ўжо самі разумеюць. Таму і дамагаюцца з усіх сіл, хоць якога-небудзь ужо канструктыўнага дыялогу. Вось мігрантамі дамагчыся дыялогу не атрымалася, дык у панядзелак сёй-той ужо не пагрэбаваў папрасіць за дыялог асабіста. Хоць, вядома, за шумнымі фантазіямі пра трэцюю сусветную, гэтыя просьбы не так і проста было пачуць.
Пачатковая стаўка, праўда, прапанаваная даволі сумнеўная - пачаць кантакты ў абмен на «ўсё застанецца, як ёсць» і, можа быць, «мы каго-небудзь адпусцім». Але на свой выбар. І калі красаўцы дазволяць.
Але ведаеш, што я табе скажу? Вось некалькі месяцаў таму гэтая ідэя магла б і пракаціць. Прынамсі, для пачатку кантактаў на якім-небудзь малапрыкметным узроўні. Таму што бюракраты любяць кампрамісы, а сто вызваленых лепш, чым ніводнага. Але цяпер усе ўжо пераканаліся, што беларускія ўлады шукаюць кансенсус, толькі каб нагам красаўцаў было на кім размяцца. Так што, каб пачаць кантакты хоць бы трэцяга ўзроўню, ім давядзецца прапанаваць што-небудзь больш пераканаўчае, чым спіс ад сферычных дэмакратаў у вакууме.
Тэлеграм-канал «Лісты да дачкі»