«Працую паводле свайго графіку і проста шчаслівая»
- 21.05.2023, 22:44
Як беларусы даюць рады адаптацыі ў новай краіне.
Наталля занялася жывапісам і піша копіі карцін вядомых мастакоў. Гарык наведвае барахолкі і прыглядае сабе сервіз з фарфору. Вольга на параду псіхолага пачала танчыць. Цімур падарожнічае па Польшчы і ўжо прыглядаецца да білетаў у Мексіку. Чытачы EX-PRESS.BY распавялі аб тым, як хобі дапамагае ім справіцца з адаптацыяй у чужой краіне ці перажыць складаныя часы ў роднай Беларусі.
Вера:
- Я жыву ў невялікім мястэчку Чэхіі. Купіла веласіпед і стала на ім катацца, як толькі пацяплела. Я люблю прыроду, шпацыраваць па лесе, па паселішчы, паглядзець на зоркі ўночы. Гэта ўсё прыводзіць мяне захапляе. У Беларусі была настаўніцай, вельмі стамлялася, не бачыла начэй. Цяпер рэпетытар, працую паводле свайго графіку і проста шчаслівая.
Наталля:
- Я пішу лісты палітвязням, раблю перадачы для іх у розных калоніях. Гэтае важны занятак для мяне, і ён не хобі. Але трэба абавязкова сябе нечым займаць, адцягвацца ад думак. Я малюю на ўсякіх майстар-класах у рэале, а яшчэ шукаю і на YouTube урокі. Заняткі, вядома, не танныя, але мне падабаецца, і я выдатна эканомлю на падарунках. Малюю пейзажы ў асноўным і з карцін знакамітых мастакоў. У маіх сяброў ужо вісяць мае шэдэўры.
Гарык:
- У Нямеччыне выдатная атмасфера для аматараў даўніны. Вось я і захапіўся, але не зусім антыкварыятам, а, хутчэй, барахолкамі. У крамах тыпу сэканд-хэнда або ў «камісіёнках» можна знайсці цікавае. Тое, што надакучыла ці стала непатрэбным, часта не выкідваюць, а здаюць. Пакуль я нічога не купіў, бо жыву ў невялікай арэнднай прасторы. Але збіраю грошы, планую арэндаваць кватэру большую і буду купляць. Мне здаецца, гэта файна - купіць старадаўні парцалянавы сервіз, а не ікееўскі посуд, якая зараз у кожным доме.
Ягор:
- Жыву ў Барысаве. Да 2020 года я размаўляў на расейскай мове. Потым надумаў паспрабаваць больш чытаць па-беларуску. Гэта выглядала як хобі, але напраўду гэта вельмі файны занятак, і ён асноўнае для мяне цяпер. Я чытаю беларускую літаратуру, гляджу кіно па-беларуску, збіраю кнігі на беларускай мову. Прычым асобная частка калекцыі – кнігі замежных аўтараў па-беларуску.
А яшчэ хачу дзесьці здабыць пазлы-карціны па-беларуску. Ведаю, што іх робяць нашыя людзі за мяжой, купіць іх не праблема. Але вось даставіць у Беларусь - праблема. А яшчэ калі працую, у маіх слухаўках гучыць наша музыка. Больш падрабязнасцяў не магу: быць у Беларусі беларускамоўным цяпер небяспечна.
Марына:
- Я жыву ў Варшаве і, можна сказаць, тут маё жыццё і мае інтарэсы кардынальна змяніліся ў параўнанні з Жодзінам. Па-першае, я займаюся спортам - хаджу ў трэнажорную залу. Па-другое, я вывучаю польскую мову і мне гэта падабаецца. Хоць працую онлайн-перакладчыкам. Суседзі, з якімі я размаўляю па-ангельску, зараз хваляць мяне за поспехі ў польскай мове. Я хаджу ў кіно на польскай мову, гляджу на YouTube стэндап і кулінарныя шоў на польскай, вяду гутаркі аб таварах у крамах.
Цімур:
— Жыву ў Польшчы, упісаўся ў кватэру сяброў. Я ў Беларусі быў поварам рэстарацыі. Цяпер працую ў вядомым у Польшчы кейтэрынгу. Мы абслугоўвае мерапрыемствы рознага прызначэння для фірмаў, а таксама банкеты на вяселлях і іншых святах. Мая праца на кухні, але звязана з ежай і выездамі. Мне гэта падабаецца. Вандроўкі - гэта і ёсць маё хобі зараз, напэўна. Я падарожнічаю, пакуль па Польшчы. Але планую наведаць многія краіны. І зараз разумею, што патраплю і ў Мексіку – пра яе я раней марыў, пасмейваючыся. Бо не верыў, што патраплю туды. А зараз шукаю білеты.
Вольга:
- Я ў Беларусі і я танчу. Пасля стрэсаў - арышту, штрафаў, звальнення - я была ў дэпрэсіі. Нават паліць пачала і выпіваць. Было так дрэнна мне, і я звярнулася да псіхолага. Адным з выйсцяў з маёй праблемы сталі танцы - так мы з псіхолагам надумалі. Раніцай, нават у прыбіральню іду, танцуючы. Гэта смешна, вядома. Муж і дзеці смяюцца. Але калі я не танчу, то пачынаюць за мяне турбавацца. Дарэчы, на танцы я запісалася ў студыю. Тут у нас вельмі файная кампанія, дарэчы. А яшчэ я шыю сабе, дзецям. Нічога асаблівага, але асвоіла швейную машынку, якая прастойвала шмат гадоў.