Пацыент ужо амаль саспеў

• Віталій Шапран
• 20.10.2026, 9:27

Гэтая інфармацыя вельмі важная для Украіны і ўсяго свету.

З тых абрыўкаў інфармацыі, якія даходзяць да Украіны ў працэсе палітычнай барацьбы ў ЗША, становіцца зразумела, што амерыканскія перамоўшчыкі Кушнер і Уіткофф займаюцца класічнай «чалначнай» дыпламатыяй. Спачатку яны ездзяць у Маскву і пытаюцца, чаго хоча Пуцін, а потым прыязджаюць у Кіеў і спрабуюць высветліць, чаго хоча (на што згодная) Украіна.

З апошняга раўнду перамоў стала зразумела, што РФ хоча: аднавіць транзіт газу ў Еўропу праз Украіну, атрымаць доступ да сваіх замарожаных актываў (хаця б часткова), але праз ЗША, зняць усе ключавыя санкцыі з РФ. То бок РФ хоча ўсё, каб вярнуцца да стану, які існаваў да 22 лютага 2022 года, а можа, і да 2014 года.

Гэтая інфармацыя вельмі важная для Украіны і ўсяго свету. Перш за ўсё, жаданні РФ указваюць на рэальныя праблемы, якія перажывае агрэсар. А пацыент скардзіцца на вострыя сімптомы эканамічнай недастатковасці і недахопу грошай на фоне высокага санкцыйнага ціску.

Пра такую перамовную пазіцыю, заснаваную на чыста эканамічных фактарах, я пісаў яшчэ 17 ліпеня 2026 года. Гэта адзіная формула справядлівага міру, якая вынікае з пажаданняў РФ «усё або нічога». То бок бакі робяць выгляд, што «вайны не было», і вяртаюцца да пазіцый 2022 года або нават 2014 года.

Але тады павінна адбыцца не толькі зняцце санкцый, прадастаўленне доступу да замарожаных актываў і аднаўленне транзіту газу, але і вывад войскаў РФ «па ўласнай волі» за межы 1991 года, у тым ліку і вызваленне ўкраінскага Крыму.

У кастрычніку расіяне спрабавалі перапісаць лагічную формулу міру «усё або нічога», выдаючы за «ўсё» ўступкі з свайго боку — спыненне агню і спыненне на лініі судакранання. Але практыка паказвае іншае. Лінія судакранання за апошнія месяцы пачала зрушацца на ўсход у бок РФ, а агонь вельмі добра сябе адчувае ў Санкт-Пецярбургу, Маскве, аэрапортах, нафтабазах і НПЗ, удары па якіх так моцна перашкаджаюць РФ.

Украіне варта адстойваць менавіта такі справядлівы мір, у формуле якога прысутнічае поўная сіметрыя з РФ: спыненне ўдараў па Украіне ў абмен на спыненне ўдараў па РФ, скасаванне санкцый і прадастаўленне частковага доступу да замарожаных актываў у абмен на поўны сыход з акупаваных тэрыторый.

Песімістаў, якія скептычна ацэньваюць верагоднасць такога раўнацэннага міру, хачу супакоіць: улічваючы «воплі і соплі» каманды Пуціна пра зняцце санкцый і захаванне НПЗ, пацыент ужо знаходзіцца ў цяжкім стане і трымаецца толькі на кропельніцах з дарагой нафтай.

Таму было б вялікай дурнотай згаджацца на асіметрычны мір, пра які марыць Пуцін. Варта працягваць ціск на пацыента, які саспявае да справядлівага мірнага ўрэгулявання. Адзінае, чаго цяпер бракуе для справядлівага міру ва Украіне, — гэта таннай расійскай нафты бесперапынна на працягу прыблізна 6 месяцаў. Але гэта ўжо пытанне не да нас, а да тых, хто ўрэгулюе вайну ў Іране.

Віталій Шапран, «Фэйсбук»