Трэба біць у званы і будзіць Еўропу

• Віктар Шлінчак, заснавальнік і старшыня праўлення Інстытута сусветнай палітыкі
• 21.10.2026, 11:06

Наспяваюць адразу тры «мюнхенскія змовы» за адным сталом.

Пуцін прадае Трампу паветра, маўляў, ён усё вырашыць з Іранам. А Трамп павінен усё вырашыць па Украіне. Абсалютнае глупства. Бо ў Пуціна няма механізмаў уплыву, ён блефуе, а Дональд вядзецца, бо загнаны ў кут. І ў гэты момант нехта кажа яму, што дапаможа з праблемай, за якую ўжо авансам просіць расплаціцца. Схема працуе.

Далей застаецца толькі, каб Трамп паабяцаў Сі — у выпадку нападу на Тайвань не прыходзіць на дапамогу. І вось — кола замкнулася. І — сустрэча ўтраіх у Шэньчжэні ў лістападзе. І адразу тры «мюнхенскія змовы» за адным сталом. Без уліку інтарэсаў Украіны, Ірана і Тайваня. Рэальна?

Вось так выглядае ідэальнае бачанне Масквы.

Але я не вельмі веру, што ў стратэгічных інтарэсах Кітая — настолькі падымаць Расію. Бо для яго ў сярэднетэрміновай перспектыве гэта азначае выгадаваць канкурэнта ў барацьбе за ўплыў. Асабліва на Еўропу.

Еўропу хочуць атрымаць (і даіць) усе трое. І вось пытанне: ці разумее гэта Ле Пен або нейкая недальнабачная фрау з Германіі, якая распавядае, як трэба падтрымліваць адносіны з Расіяй? У мяне адчуванне, што не вельмі.

Праблема Еўропы — не ў цяперашняй арганізацыйнай слабасці, а ў перспектыве татальнай слабасці. Калі да ўлады прыйдуць папулісты, якія не будуць гатовыя страляць, затое будуць прапаведаваць «зазіранне ў вочы» Пуціну, Сі або Трампу. Мы гэта праходзілі, ведаем, чым гэта заканчваецца.

Але цяпер у нас няма іншага выхаду, акрамя як біць у званы і будзіць Еўропу. Яны — як мы ў 2021 годзе. Мы тады не прыслухаліся да папярэджанняў. Магчыма, яны ўсё ж акажуцца разумнейшымі.

Віктар Шлінчак, заснавальнік і старшыня праўлення Інстытута сусветнай палітыкі, «Цензор.НЕТ».