«Ім было начхаць, як мы будзем выжываць і вырашаць праблемы»
- 23.10.2026, 19:47
Беларусы распавялі, як перажылі «пякельны калапс» у расійскім аэрапорце.
У апошнія гады ў Расіі рэгулярна здараюцца маштабныя авіяцыйныя калапсы з-за масаваных атак БПЛА. Апошнім стала поўнае закрыццё паветранай прасторы над Масквой 23 кастрычніка. Раней чатыры маскоўскія аэрапорты закрывалі з 16 па 18 кастрычніка. Пра свой досвед знаходжання ў гэты момант у аэрапорце Внукова распавяла Myfin.by пара маладых мінчукоў.
Маштабнае закрыццё паветранай прасторы
Маштаб адмен і затрымак рэйсаў тады быў каласальным і вымяраўся сотнямі за суткі. Паводле дадзеных Расавіяцыі, да сярэдзіны дня 17 кастрычніка ў Маскве адначасова было затрымана або адменена больш за 350 рэйсаў.
Найгорш сітуацыя была ў Шарамецьева, дзе колькасць адмененых/затрыманых рэйсаў пераваліла за сотню. Але і ў Внукова збой закрануў дзесяткі рэйсаў, з-за чаго тысячы людзей былі вымушаныя праводзіць дзесяткі гадзін на падлозе тэрміналаў і залаў чакання, спаць на чамаданах.
Ад калапсу пакутавалі пераважна расіяне, але ён закрануў і беларусаў, у тым ліку пару маладых мінчукоў, якія вырашылі дабрацца да турэцкіх берагоў праз Внукова.
Данііл і Лізавета вырашылі не карыстацца паслугамі турфірмаў (блага для палёту ў Турцыю не патрэбныя візы) і арганізавалі адпачынак самастойна.
Турэцкія «дыкары» і хаос у Внукова
— Вырэшылі не заказваць тур, зэканоміць і выдаткаваць розніцу на месцы — на экскурсіі, іншыя актыўнасці. Усё планавалі самі — заказвалі гатэль, білеты на аўтобусы-самалёты і гэтак далей. Дабіраліся да Масквы на аўтобусе, да аўтавакзала «Салар’ева», адтуль грамадскім транспартам да аэрапорта Внукова. Нашы дата і час вылету першапачаткова былі 16 кастрычніка, 13:10, — распавяла Лізавета.
Паводле слоў Данііла, калі беларусы ранкам пятніцы дабраліся да Внукова, у аэрапорце быў хаос.
— Вельмі шмат людзей, шум-гам, анлайн-табло не адпавядае фізічнаму табло ў самым аэрапорце, нічога не зразумела — што з нашым рэйсам? Яшчэ і паліцыя з сабакамі на кожным вугле, што толькі дадае нервовасці, але бяссэнсоўна: людзі бегаюць, нічога не разумеючы, мітусцяцца, скандаляць, а інфармацыі няма… Мы былі збянтэжаныя: першы сумесны адпачынак — і такі кашмар, — падзяліўся першымі ўражаннямі ад Внукова Данііл.
Рэйс Turkish Airlines, на якім мінчукі павінны былі паляцець у Анталію, спачатку затрымалі, а потым адмянілі і перанеслі на заўтра, таму давялося знаходзіцца ў аэрапорце да вечара. Паводле слоў Данііла, абстаноўка ў Внукова ўразіла.
— Людзі паводзілі сябе так, як і можна было чакаць у перапоўненым месцы: было шумна, а некаторыя грамадзяне ляжалі на падлозе і пакідалі вакол смецце. Пры гэтым уразіла тое, што тысячам людзей, якія завіслі ў Внукова, няма дзе было прысесці: прасторы велізарныя, але пустыя — ніякіх лавак, крэслаў, нічога. Таму цьма людзей былі вымушаныя праводзіць мноства гадзін на нагах, — распавёў пра сітуацыю 16 кастрычніка Данііл.
Дзіўнае стаўленне Turkish Airlines
Як патлумачыла Лізавета, практычна ўсе пасажыры іх рэйса былі расіянамі, беларусаў — толькі некалькі чалавек. Пазнаёміліся — хаця б візуальна — яны каля стойкі авіякампаніі і яе офіса, куды праз пэўны час пара пайшла шукаць інфармацыю, бо не было зразумела, што адбываецца з іх рэйсам.
— Выявіўшы на сайце аэрапорта, што наш рэйс адменены цалкам, а не перанесены, як іншыя, пачалі шукаць прадстаўніка Turkish Airlines. На другім або трэцім паверсе Внукова ёсць офіс авіякампаніі, але яе прадстаўнік уразіў — ён не дапамагаў пасажырам адмененых рэйсаў Turkish Airlines, не акружаў іх клопатам і ўвагай, а вельмі неахвотна ішоў на кантакт. Урэшце Даніілу ўдалося дамагчыся адказу: сказалі, што наш новы рэйс будзе а 14:00 наступнага дня. І адправілі вырашаць усе пытанні да стойкі № 217, — распавяла Лізавета.
— У офісе Turkish Airlines сядзеў нахабны прадстаўнік, які аднаслоўна адказваў на ўсе пытанні. Рэальна — адным словам! І яму было начхаць, як мы будзем выжываць і вырашаць праблемы, — успамінае Данііл.
Калі беларусы вярнуліся на першы паверх, на лісточках, прымацаваных да вокан офіса, з’явілася інфармацыя пра рэйсы. У прыватнасці, значылася, што іх рэйс № 3071 адменены, перанесены, і вылет новага будзе наступным днём. Акрамя таго, на адным з лісткоў было напісана, што пасля 14:00 можна падыходзіць да стойкі касы 217 і атрымаць ваўчары на гатэль і харчаванне.
— Дачакаўшыся другой гадзіны дня, падышлі да стойкі, нас запісалі як тых, каму патрэбны гатэль. Праждаўшы яшчэ паўтары гадзіны, пакуль прадстаўнікі аэрапорта збіралі групу з двух адмененых рэйсаў Turkish Airlines, адправіліся ў гатэль. Гасцініца была хоць і бясплатнай, з нармальным нумарам і ежай, але жудаснай па месцазнаходжанні: сярод нейкіх велізарных складоў, з жахлівым смуродам з вуліцы. Але мы былі вельмі стомленымі і заснулі, нягледзячы ні на што, — распавяла Лізавета.
Паколькі да гатэля аўтобус давёз пасажыраў рэйсаў Turkish Airlines каля пятай вечара, беларусы засталіся без абеду. Ім удалося павячэраць, затым паснедаць, і (на здзіўленне) усю групу з адмененага рэйса зноў павезлі ў Внукова.
— Пры тым што на анлайн-табло на сайце аэрапорта значылася, што новы рэйс ізноў адменены. Незразумела, навошта мы зноў паехалі ў аэрапорт, калі можна было працягнуць наша знаходжанне ў гатэлі. Але гэта ў выніку аказалася добрым рашэннем, бо іншы гатэль, у якім мы правялі другую ноч, быў лепшы: хоць і вельмі маленькі, але размешчаны сярод сквераў. Дык што мы пагулялі перад сном, — распавёў Данііл.
Але было адно агульнае ў двух гасцініцах, у якіх пераначавалі беларусы.
— Сняданкі і вячэры былі нармальныя, адзіны момант — у іх агідная вада! Што ў адным, што ў другім гатэлі. Яна настолькі хлараваная, што піць гэтую вадкасць немагчыма. Мала таго — яны на сняданак у графіны налівалі гэтую ж ваду з-пад крана, вельмі агідную на смак, — падзялілася Лізавета.
Загадкавы ваўчар і сяброўства народаў
Акрамя ваўчараў на пражыванне, каля стойкі 217 беларусам на другія суткі далі даведкі Turkish Airlines пра тое, што іх рэйсы былі адменены.
— Проста пусты бланк, куды ты ўпісваеш сваё прозвішча, нумары рэйсаў, і на гэтай паперцы стаіць пячатка, што Turkish Airlines адмяніла рэйсы і адпачынак сапсаваны не па нашай віне. Нам сказалі, што гэтыя даведкі можна прад’явіць у гатэль, каб ён вярнуў грошы за страчаныя дні адпачынку.
Але мы браніравалі гатэль на booking.com, і ў іх падтрымцы адказалі, што не вернуць грошы за прапушчаныя два дні, — маўляў, мы аплацілі паслугу, гатэль яе прадаставіў, а тое, што мы не прыехалі, — гэта нашы праблемы. Але шанец на тое, што ўдасца атрымаць кампенсацыю, ёсць — прадстаўнік Turkish Airlines заявіў, што гэтыя паперы можна падаць у падтрымку авіякампаніі, і мы атрымаем грошы за прапушчаныя дні адпачынку, — распавёў Данііл.
На другія суткі ў аэрапорце мінчукі пазнаёміліся з нігерыйцам Кефасам, які не валодаў рускай мовай, і з-за таго, што расіяне ў абсалютнай большасці не валодаюць англійскай, меў у хаосе Внукова мноства праблем.
— Ён, бедалага, не ведаў, куды падацца, што рабіць, — давялося нам яго ратаваць. Высветлілася, што ён таксама завісеў на шляху ў Турцыю, у Стамбул. Хоць сам з Нігерыі і ў Маскву прылятаў на нейкую бізнес-канферэнцыю. Дапамагалі яму з перакладам, у выніку ён таксама на наступны дзень вылецеў прыблізна ў той жа час, што і мы, — падзяліўся Данііл.
Паводле слоў мінчука, усе гэтыя тры дні ў аэрапорце іх моцна напружвалі людзі, якія не вызначаліся культурай паводзінаў і зносін.
Дзве гадзіны каля трапа без вады
Ён таксама распавёў, што адмен рэйсаў было не так шмат, большасць пераносіліся, але Turkish Airlines перастрахоўвалася і адмяняла свае. У выніку гэта прывяло да таго, што на другі дзень на анлайн-табло аэрапорта ў дзённым прамежку часу значылася восем рэйсаў авіякампаніі ў Анталію.
— Мы вельмі незадаволеныя тым, як Turkish Airlines перастрахоўвалася, хоць яшчэ 17-га многія рэйсы іншых кампаній паляцелі. Акрамя таго, надзвычай непрыемны асадак застаўся ад самога вылету, увечары трэцяга дня знаходжання ў Внукова: мала таго што ён некалькі разоў пераносіўся, з 14:30, дык нас яшчэ і пратрымалі на пасадцы дзве гадзіны. Чаму б проста не пасадзіць нас у самалёт, які каля 18:00 узляцеў? Незразумела, — падзяліўся Данііл.
Засмучанай была і Лізавета, якая адмоўна адгукнулася пра авіякампанію.
— Прайшоўшы ўсе міграцыйныя службы, праверку багажу, сумак і гэтак далей, прастаялі на пасадку ў самалёт яшчэ дзве гадзіны. Сесці няма куды, вады няма — адабралі, як заўсёды робяць. Але, нягледзячы на тое, што мы чакалі больш за дзве гадзіны, ні вады, ні бутэрбродаў, як гэта павінны рабіць паводле рэгламенту, калі вылет затрымліваецца больш чым на 2 гадзіны, нам не прадставілі.
Ды і сама арганізацыя праверкі міграцыйнай службы непрыемна здзівіла: расіяне тоўпіліся, лезлі без чаргі, відаць, вельмі ў duty free спяшаліся, з адной хамкай нават давялося пасварыцца. Бутэлькі вады і смецце літаральна заслалі падлогу. Акрамя таго, вельмі дзіўна выглядала праверка ручной паклажы і саміх пасажыраў: калі сумкі прапускалі праз металашукальнік, то пасажыраў ніхто не правяраў, усё адбывалася літаральна за некалькі секунд. Складалася ўражанне, што можна прайсці ў самалёт, пранёсшы з сабой што заўгодна, — распавяла Лізавета.
Туманныя перспектывы
На трэці дзень знаходжання ў Внукова беларусы вырашылі, што калі не паляцяць у Анталію, то вернуцца ў Мінск — бо на моры першапачаткова планавалі правесці ўсяго 7 дзён. У выніку на борт яны ўсё ж трапілі.
Сам палёт прайшоў на добрым узроўні: сэрвісам на борце мінчукі засталіся задаволеныя, бо іх смачна накармілі, ды яшчэ і выдалі па бакалу віна.
— Узляцелі нармальна, селі нармальна, ляцелі таксама добра. Па прыбыцці нічога асабліва цікавага не было: забралі багаж — і на таксі, прыехалі ў гатэль і хутка заснулі.
Мы страцілі больш за двое сутак адпачынку, якія гатэль кампенсаваць адмовіўся. Адзіны варыянт — звяртацца ў авіякампанію, бо яна абавязаная нам кампенсаваць гэтыя прапушчаныя два дні адпачынку.
Але пакуль незразумела, чым гэта ўсё завершыцца, — у падтрымцы сказалі, што анлайн ніякіх дакументаў і заяў не прымаюць, толькі ў аэрапорце. Хацелася б, каб першыя ўражанні ад Turkish Airlines аказаліся толькі выпадковым збегам абставін, — рэзюмаваў Данііл.