Аляскагейт
- Аарон Леа, Борух Таскін
- 26.10.2026, 5:54
Амерыканская Канстытуцыя называе гэта інакш, чым Трамп.
23 кастрычніка The New York Times апублікавала расследаванне пра LNG‑праект на Алясцы коштам 25 мільярдаў долараў, дзе ў абыход санкцый удзельнічаюць расійскія інвестары і выкарыстоўваюцца расійскія тэхналогіі. Мы пакажам, што і рускія інвестары, і рускія тэхналогіі праекта — міф. NYT меў доступ да ўнутранай перапіскі, юрыдычных мемарандаў і сведчанняў трох топ-менеджараў, якія пакінулі амерыканскую кампанію. Адзін з іх так і сказаў: «Я адчуваў, што раблю правільна, своечасова паведаміўшы ўладам». Але Міністэрства энергетыкі, якім кіруе Крыс Райт — нафтавік, перакананы праціўнік санкцый супраць расійскага энергасектара, — прамаўчала.
Што такое Polar LNG і чаму гэта не Alaska LNG
На поўначы Аляскі, у раёне Milne Point, знаходзяцца вялікія запасы прыроднага газу. Гэта пабочны прадукт нафтаздобычы, які цяпер закачваюць назад у свідравіны для падтрымання ўнутрыпластавога ціску. Дзяржаўны мегапраект Alaska LNG — гэта 800-мільны трубаправод ад North Slope да тэрмінала ў Нікіскі, ён узгадняецца дзесяцігоддзямі і яшчэ не ўхвалены.
Polar LNG стартаваў у пачатку 2026 года як ініцыятыва інвестара Джэнтры Біча — даўняга сябра Трампа-малодшага і сустаршыні інаўгурацыйнага камітэта 2017 года. Тады кампанія прапанавала кароткі шлях: мадульныя рашэнні для звадкоўвання газу на месцы, без трубаправода і без стандартнага нагляду, якому, напрыклад, падпарадкоўваюцца Cheniere і Venture Global. Гэтыя амерыканскія кампаніі інвестуюць дзясяткі мільярдаў у амерыканскае абсталяванне і юрыдычную чыстату — і менавіта таму прыватны праект на Алясцы — іх прамы канкурэнт.
Сачыце за грашыма — і за бетонам
Праект фінансуе кампанія Tech Wave з Абу-Дабі — з двума дырэктарамі, якія раней працавалі ў «Новатэк». У канцы жніўня «Новатэк» ухваліў фінансаванне Polar LNG. Намеснік кіраўніка «Новатэка» Дзяніс Салаўёў напісаў гендырэктару Polar LNG Джоэлу Ріддлу: «Усе неабходныя рашэнні прыняты. Першыя 5 мільёнаў павінны былі паступіць сёння» (гэта стартовы транш — праверка схемы перад паўнавартасным уваходам у праект). Прадстаўнік «Новатэка» пацвердзіў NYT, што кампанія «імкнецца стаць мінарытарным акцыянерам амерыканскага праекта».
Калі Ріддл падаў у адстаўку і паведаміў Міністэрству энергетыкі, Polar LNG абвясціла, што ён «звольнены за парушэнні» і з’яўляецца «пакрыўджаным былым супрацоўнікам». Кампанію ўзначаліў Цім Толкінгтан — былы кіраўнік Goldman Sachs Russia. За Ріддлам пайшлі і фінансавы, і камерцыйны дырэктары.
Тэхналогія: не ноў-хаў, а паміраючая галіна
Амерыканская кампанія Air Products валодае тэхналогіяй звадкоўвання, усталяванай на 80% усіх заводаў ЗПГ у свеце. РФ будавала свае заводы выключна на заходнім абсталяванні: Yamal LNG выкарыстоўваў тэхналогію і абсталяванне якраз Air Products, Arctic LNG 2 — нямецкай Linde Engineering. Пасля 2022 года ўсё гэта стала недаступным. «Новатэк» тады запатэнтаваў уласную тэхналогію — «Арктычны каскад» і «Арктычны мікс», але распрацаваў яе пад амерыканскія газавыя турбіны Baker Hughes (LM9000) і кампрэсары Siemens. Калі Baker Hughes спыніла пастаўкі, «Новатэк» апынуўся ў тупіку: у РФ няма газавых турбін для кампрэсараў ліній ЗПГ і кампанія была вымушана тэрмінова перарабіць другую лінію пад электрапрывад з кітайскімі энергамодулямі. Інтэграцыя зацягнулася на месяцы. А айчынныя замены — ГТЭ‑170 і агрэгаты «Казанькампрэсармаша» — вібравалі, перагрэваліся і выдавалі магутнасць на 20–30% ніжэй за праектную. Чацвёртая лінія Yamal LNG, дзе ўпершыню тэставалі «Арктычны каскад», прастойвала месяцамі. У карпаратыўных прэс-рэлізах яны апісваюцца як поўнавартасная замена заходнім тэхналогіям. Рэальнасць, зафіксаваная Oxford Institute for Energy Studies і IEA, выглядае інакш.
Фізічная інжынерыя гравітацыйных падмуркаў, вырабленых для Arctic LNG — 640-тысячатонных бетонных платформаў, пабудаваных у Белакаменцы, адбуксіраваных у Абскую губу і ўсталяваных на марское дно — аказалася паспяховай. Платформы стаяць. Крыягенныя сховішчы ўнутры трымаюць газ. Але начынка не працуе. «Арктычны каскад», упершыню разгортваны на 4-й лініі Yamal LNG, паказаў нестабільную працу і пастаянныя збоі — кіраўнік «Новатэка» публічна абвінаваціў расійскіх пастаўшчыкоў абсталявання ў нізкай якасці. «Арктычны мікс», прызваны замяніць заходнія змешана-халадзігентавыя працэсы, так і не выйшаў на праектную магутнасць.
Санкцыі замарозілі гэтыя навіны каля берагоў РФ. Polar LNG звярнулася ў OFAC — Упраўленне па кантролі за замежнымі актывамі Мінфіна ЗША — з заяўкай на спецыяльную ліцэнзію («Specific License»): купіць гэтыя незавершаныя платформы і модулі ў структуры, унесенай у санкцыйны спіс SDN. То бок тое, што ў РФ не атрымалася, будзе працаваць у ЗША — што падобна да гандлю неліквіднымі актывамі. Але сам факт падачы такой заяўкі грамадзянамі ЗША — і адсутнасць неадкладнай рэакцыі Мін’юста — і ёсць галоўная навіна. Зварот у OFAC з просьбай зняць блакіроўку актываў SDN-кампаніі без узбуджэння крымінальнай справы азначае: механізм санкцыйнага кантролю альбо паралізаваны, альбо наўмысна зняты.
Але ёсць праблема сур’ёзнейшая за турбіны. У РФ няма натурнага крыягеннага выпрабавальнага стэнда для праверкі абсталявання ЗПГ пры працоўных нагрузках і тэмпературах мінус 162 °C. А атрымалы дзяржаўнае фінансаванне «Расатам» здолеў зрабіць толькі адзін модуль. У ЗША кампаніі Baker Hughes і Chart Industries тэстуюць кожны вузел перад адпраўкай на аб’ект. РФ вязе турбіны і помпы проста з завода на арктычную платформу — і спрабуе іх наладзіць пры мінус 40 °C «у полі». Менавіта таму Arctic LNG 2 афіцыйна «працуе» з 2023 года, але ні адзін камерцыйны танкер так і не выйшаў. Значыць, на Алясцы «Новатэк» не прадае тэхналогію — ён хацеў пратэставаць, рэанімаваць і сертыфікаваць яе коштам амерыканскай інжынернай базы на амерыканскай зямлі.
Украіна як валюта
Паводле дадзеных NYT і FT, здзелка ўсплывала ў размовах пасланнікаў Трампа Стыва Віткофа і Джарэда Кушнера на перамовах з Крэмлём па Украіне — у пакеце з іншымі энергетычнымі тэмамі. Логіка абмену такая: зняцце санкцый з Arctic LNG 2 ў абмен на расійскі ўдзел у амерыканскім праекце. Паралельна Віткоф і Кушнер абмяркоўвалі куплю долі ў «Лукойле» — з удзелам асабіста звязаных з імі інвестараў. Знаёмыя ўсе твары: браты Мутаз і Рамез Аль-Хайят з Катара — тыя самыя, што разам з Кушнерам і Іванкай Трамп фінансуюць курортны праект у Албаніі, шэйх Тахнун бін Заід аль-Нахаян з Абу-Дабі, які мае долю ў крыптапраекце World Liberty Financial (дзе сузаснавальнік Віткоф) і ў Lunate — буйным акцыянеры прыватнага фонду Кушнера Affinity Partners. У гэтым спісе і Тодд Боэлі: амерыканскі мільярдэр, які ахвяраваў мільён долараў інаўгурацыйнаму камітэту Трампа. Ён купіў футбольны клуб Chelsea ў Рамана Абрамовіча за $5,2 млрд — пасля таго як брытанскія санкцыі прымусілі таго прадаць актыў. Абрамовіч шукаў пакупніка сам, паспешліва, пад ціскам замарозкі актываў. Хто атрымаў клуб і па якой цане — невядома.
Трамп прыпыніў закон Грэма аб санкцыях за два дні да яго ўступлення ў сілу — у спісе прама называўся «Новатэк». А значыць, санкцыйныя рашэнні Трампа не фармулююць умовы для міру ва Украіне — яны ачышчаюць камерцыйную прастору для людзей з яго асяроддзя. Мір як мэта і мір як прыкрыццё — дзве вялікія розніцы. Эксперт па санкцыях Ілья Заслаўскі адзначае: «Любую спробу “Новатэка” перадаць тэхналогіі варта разглядаць як спробу Крамля завербаваць амерыканскіх палітыкаў для падрыву палітыкі ЗША ў дачыненні да Украіны і нашых саюзнікаў».
Вось такі пуцінскі міф пра тэхналагічны суверэнітэт: турбіны не працуюць, стэнды для выпрабаванняў адсутнічаюць, танкеры стаяць, бетонныя блокі ўмаражаны ў моры. Адзінае, чаму Масква навучылася экспартаваць, — гэта грошы ў патрэбныя кішэні і людзей на патрэбныя пасады. Аднак робіць яна гэта эфектыўна.
Трамп называе гэта здзелкай.
Амерыканская Канстытуцыя называе гэта інакш: дапамога і падтрымка ворагу.
Аарон Леа, Борух Таскін, kasparovru.com