Ігаль Левін: Пуцін працягне гнаць расіян на забой
- 28.10.2026, 3:52
Планы Крэмля абернуцца новымі стратамі.
Расійскі дыктатар Уладзімір Пуцін падчас тэлефоннай размовы з прэзідэнтам Фінляндыі і прэм’ер-міністрам Нарвегіі заявіў, што Расія не збіраецца адмаўляцца ад захопу ўсяго Данбаса. Пра гэта паведамляе Reuters са спасылкай на крыніцу, блізкую да Крэмля.
Навіну пракаментаваў ваенны аглядальнік, афіцэр Арміі абароны Ізраіля Ігаль Левін, перадае Dialog.UA:
— Важная рэмарка: гэта не сведчанне лідараў Фінляндыі і Нарвегіі, пра гэта агенцтву паведаміла крыніца, блізкая да Крэмля.
Прыпусцім, гэта сапраўды тое, што Пуцін паведаміў падчас гэтай тэлефоннай размовы. Мы ведаем, што Украіна таксама не збіраецца адмаўляцца ад свайго паяса крэпасцяў. Нагадваю чытачам, якія не з Украіны: Славянска-Краматорская агламерацыя — гэта велізарны ўмацаваны раён, абарона якога выбудоўвалася гадамі.
Абарону гэтага ўчастка фронту, уключаючы прылеглыя напрамкі, забяспечваюць дзве групоўкі войскаў: «Цэнтр» і «Азоў», якія аб’ядноўваюць пад сваім камандаваннем карпусы, брыгады, асобна прыдадзеныя часткі і г. д. Узначальваюць гэтыя групоўкі брыгадныя генералы Андрэй Білецкі і Дзяніс «Рэдзіс» Пракапенка.
Ніхто ў цвярозым розуме ні ў якой вайне, калі толькі ён не капітуляваў або яго абарона не развалілася, не аддае ворагу проста так сваю тэрыторыю, тым больш такія ўмацаваныя раёны. У прынцыпе, нават калі ўявіць, што з Кіева паступіць загад пакінуць гэты раён, наўрад ці ён увогуле будзе выкананы, што для сітуацыі, у якой знаходзіцца Украіна, нармальна. Ці «нармальна»: на вайне наогул нічога нармальнага не бывае.
Мяне гэта часткова нагадвае Швейцарыю часоў Другой сусветнай вайны, дзе існавала канцэпцыя Нацыянальнага рэдута. Яна прадугледжвала працяг супраціву з апорай на ўмацаванні ў Альпах нават у выпадку захопу вермахтам часткі краіны і без азірання на палітычнае кіраўніцтва дзяржавы.
То бок, калі інфармацыя Reuters праўдзівая, Пуцін фактычна даў зразумець лідарам Фінляндыі і Нарвегіі, што заканчваць вайну ён не збіраецца.
Гэта ставіць тоўсты крыж на любых спробах адміністрацыі ЗША замарозіць канфлікт, бо для такой замарозкі банальна няма ўзгодненых умоў. Вайна будзе працягвацца і далей, хоць, будзем шчырыя, вайной у сапраўдным сэнсе гэтага слова гэта ўжо цяжка назваць, улічваючы тую колькасць салдат, якіх Расія кладзе ў сваіх наступальных аперацыях. Гэта, хутчэй, адно велізарнае ахвярапрынашэнне.
За гэтым заканамерна паўстае і пытанне: якім ілжывым багам або ідалам Пуцін прыносіць у ахвяру гэтыя сотні тысяч сваіх людзей?