Чорная метка на дзвярах рэзідэнцыі Лукашэнкі
- 28.10.2026, 12:14
Дыктатар не ўпэўнены ў сваёй арміі.
Беларускі журналіст і былы палітвязень Ігар Карней у калонцы для «Радыё Свабода» паразважаў пра перспектывы ўступлення беларускай арміі ў вайну супраць Украіны:
— Апошнім часам мірнае насельніцтва Украіны найбольш пакутуе ад атак балістычных ракет: скарыстоўваючы недахоп сродкаў СПА ва ўкраінцаў, расіяне б’юць практычна без разбору і ў любы час сутак. Украінская разведка не выключае, што сітуацыя можа пагоршыцца: Крэмль настойліва падбухторвае Лукашэнку здаць у «арэнду» для запускаў памежныя раёны Брэсцкай і Гомельскай абласцей.
Яшчэ пад шумок вучэнняў «Саюзная рашучасць-2022», пасля якіх расійская армія рушыла праз гасцінна адчыненыя брамы ў бок Кіева, Беларусь атрымала некалькі дзясяткаў пускавых установак — «Іскандэры», «Точка-У», зенітныя сістэмы С-300, С-400 і іншае. Імі, уласна, спачатку і лупілі па паўночных раёнах Украіны аж да Кіева. Толькі ўсё больш пераканаўчыя пагрозы атрымаць «адказны ўдар» па палігонах і аэрадромах прымусілі згарнуць такую практыку.
Аднак, паводле звестак калег з праекта «Схемы», вайскоўцы ў аўральным рэжыме мадэрнізуюць захаваную інфраструктуру. Канчатковая мэта — накрыць ударамі і заходнія рэгіёны Украіны. Паколькі гаворка пра мінімальную адлегласць у 400–500 кіламетраў, гэта азначае яшчэ адну смяротную небяспеку для гараджан: сігнал паветранай трывогі будзе гучаць фактычна адначасова з выбухамі.
Праўда, як падкрэслівае журналіст, пакуль што гэта тэарэтычны расклад:
— Паколькі рыторыка ўкраінскага кіраўніцтва стала непараўнальна больш жорсткай, чым на пачатку агрэсіі, уладам Беларусі давядзецца не аднойчы падумаць, ідучы на павадзе ў Масквы.
Тым больш, што чорная метка пад дзверы рэзідэнцыі Лукашэнкі была падкінута яшчэ раней. Сапраўдным галаўным болем для ЗСУ сталі рэтранслятары, якімі Беларусь забяспечвае Узброеныя сілы Расіі. Гэтыя станцыі, усталяваныя пераважна на вежах мабільнай сувязі, з’яўляюцца «вачамі» беспілотнікаў, дапамагаючы ім дабрацца да зададзенай мэты на тэрыторыі Украіны. Беларускі рэсурс па-максімуму быў задзейнічаны пасля таго, як расіяне пазбавіліся доступу да Starlink, а ўласная альтэрнатыва з «Рассветам» застаецца прызрачнай.
Летні ўльтыматум прэзідэнта Зяленскага Мінску — фізічна заглушыць узмацняльнікі сігналу — меў кароткатэрміновы эфект, аднак з восені прыборы зноў запрацавалі. Судзячы па ўсім, ціск з боку Масквы аказаўся мацнейшы, чым страх перад пакараннем. Пакуль украінскі бок пераважна задзейнічвае глушылкі, бо іншае рашэнне, як і ў выпадку з балістыкай, даволі радыкальнага характару: прымусовае «абнуленне» прадмета спрэчкі. Праўда, зноў жа, з верагоднасцю ўцягвання ў канфлікт беларускай арміі. А другі фронт Украіне ні да чаго.
Ды і Лукашэнка ад такой перспектывы наўрад ці ў захапленні. Яго войска няшматлікае (усяго 50 тысяч штыкоў) і ў асноўнай масе ўкамплектавана вайскоўцамі тэрміновай службы. Як тыя паводзяць сябе на полі бою — яшчэ пытанне. Украінцы беларусам ніколі ворагамі не былі. Адпаведна, калектыўная матывацыя практычна нулявая.