Каронны трук Лукашэнкі
- Telegram-канал «Лісты да дачкі»
- 3.10.2026, 17:25
Стаўкі з кожным разам растуць.
Учора расійскі прэм'ер Мішусцін пазнаёміў некага са сваімі фінансавымі планамі на будучы год. І гэтыя фінансавыя планы некага так уразілі, што ён ледзь не расплакаўся ад замілавання.
Сказаў, што ён уражаны ў найлепшым сэнсе гэтага слова. Што калі ў саюзніка гэтыя планы збудуцца, то яму асабіста ад гэтага горш дакладна не будзе.
Хаця калі паглядзець няўзброеным вокам, дык там зусім няма чаму захапляцца. Ну ты ў курсе, што расійскія фінансавыя планы на будучы год палягаюць у тым, каб не шкадаваць грошай на вайну. А на ўсё астатняе грошы шкадаваць.
Таму на вайну і сваю нацыянальную бяспеку Расія ў наступным годзе выдаткуе ледзь не палову свайго дзяржаўнага бюджэту. А на ўсё астатняе, атрымліваецца, не выдаткуе.
У тым ліку на свае дзяржаўныя праграмы. А нехта ж так прысмактаўся да саюзніцкіх дзяржаўных праграм, што ад гэтага ў яго цяпер увесь эканамічны росквіт залежыць.
Ну і чаму тут, пытаецца, радавацца? Тут плакаць трэба. А нехта радаваўся. Так радаваўся, што маўчаць не мог. А ведаеш чаму? Бо ў саюзніка ў бюджэце ёсць адзін артыкул, на які саюзнік не будзе шкадаваць грошай. Пачынаючы з наступнага года Расія штогод будзе выдаваць па шэсць мільярдаў сяброўскіх крэдытаў сяброўскім дзяржавам. А дзе яна знойдзе сабе сяброў лепш за сцякаючага гаранта?
І я хачу табе сказаць, што дзесьці я ўжо гэтую схему бачыў. І, што характэрна, не аднойчы. Бо ў сцякаючага гаранта гэта, можна сказаць, каронны трук — удаваць шматвектарнасць, пакуль Пуцін не расшчодрыцца. А калі Пуцін расшчодрыцца, у сцякаючага гаранта ўся шматвектарнасць адразу канчаецца.
Толькі я падазраю, што гэтым разам Пуцін не будзе плаціць за нявінныя пацалункі. Падазраю, што за кожны скормлены мільярд Пуцін запатрабуе ад кагосьці тысячу дробных паслуг. А можа нават і не вельмі дробных. Прычым паслуг вельмі асаблівага кшталту. Такіх, пра якія ў прыстойным грамадстве не гавораць.
Бо адзінае, на што Пуціну цяпер не шкада сваіх мільярдаў, — гэта вайна. І калі ён гатовы адсыпаць некаму невялікую долю ад тых мільярдаў, што ён траціць на вайну, значыць ад кагосьці ў гэтай вайне яму павінна быць карысць. Бо ніякая іншая карысць, акрамя вайны, Пуціна не цікавіць.
Ну і нехта ўчора сказаў, што ён гатовы гэтую карысць прынесці. Што калі Пуцін скажа «трэба», ён заўсёды адкажа «ёсць». Што калі «кіраўніцтва Расіі прыме рашэнне», то ён пойдзе з кіраўніцтвам Расіі туды, куды яму скажуць. Нягледзячы на асаблівасці свайго разумення «асобных аспектаў гэтага канфлікту». Бо пуцінскія мільярды яму ляжку паліць і ціснуць на цэнтры прыняцця рашэнняў.
Мінулы раз гэтыя мільярды дадушылі кагосьці да саўдзелу. Гэтым разам ён можа саўдзелам і не абысціся. Бо стаўкі з кожным разам растуць.
Telegram-канал «Лісты да дачкі»