Прайграў і сам Лукашэнка
- Арцём Сініцын, «Салідарнасць»
- 31.10.2026, 9:55
Дыктатару не пазбегнуць персанальнай адказнасці.
Адкрываючы новую Гарадскую інфекцыйную бальніцу ў Мінску, Лукашэнка звыкла аддаўся ўспамінам, не ўпусціўшы магчымасці пахваліцца ўласнымі дасягненнямі і раздаць каштоўныя ўказанні прысутным. Каротка пройдземся па асноўных выказваннях.
Зазначыўшы, што бальніца больш падобная да жылога комплексу, а не да медыцынскай установы, Лукашэнка заявіў:
«Але ніякіх лішкаў быць не павінна — мы выдаткоўваем велізарныя грошы на ахову здароўя. Павінна быць утульна, паслугі павінны аказвацца як след».
Па-першае, велізарныя грошы рэжым траціць на ўласную ахову і сілавікоў. На гэтым фоне рост выдаткаў на медыцыну выглядае як статыстычная памылка.
Па-другое, хто б яшчэ казаў пра лішкі. Ці трэба нагадаць пра «прэзідэнцкую» клініку за 100 мільёнаў еўра, пабудаваную за кошт бюджэту? А можа, пра новы лячэбна-дыягнастычны комплекс пад Мінскам для «эліт»?
Вы памятаеце так званую пандэмію, якую мы разам з вамі перажылі. Нягледзячы на тое, што адзіная дзяржава ў свеце, якая пайшла сваім шляхам і ад гэтага выйграла.
Насамрэч — не. Даныя незалежнага расследавання сведчаць пра жудасныя лічбы: за чатыры асноўныя хвалі пандэміі адбылося каля 97 026 залішніх смерцяў. Розніца з афіцыйнай статыстыкай — больш чым у дзесяць разоў.
Па сутнасці, прайграў і сам Лукашэнка. Яго цынічныя паводзіны падчас кавіду, як і многіх яго падначаленых, каштавалі яму страты даверу мільёнаў беларусаў, у тым ліку і ўчорашніх ягоных прыхільнікаў. Усё гэта лёгла ў аснову падзей 2020-га, наступствы якіх мы перажываем дагэтуль.
Кіраўнік гэта і сам цудоўна разумее. Наўрад ці выпадковым стаў яго «падарунак» новай бальніцы — апарат вентыляцыі лёгкіх.
«Мы адзіная краіна на постсавецкай прасторы, што захавала гэтае свята [7 лістапада]. Я быў прыхільнікам таго, каб гэтае свята захаваць. Не ўсе нават разумеюць, навошта мы гэта зрабілі. Гэта даніна павагі гісторыі. У гісторыю камень кідаць нельга, бо яна адкажа. Адкажа жорстка. За прыкладамі далёка хадзіць не трэба», — заявіў Лукашэнка.
Дзіўна, як чалавек дагэтуль упэўнены, што гэтая ўнікальнасць Беларусі — нагода для гонару. Бо вельмі многія і сапраўды слушна не разумеюць, навошта ў нашым календары гэтая дата.
Праўда, Лукашэнка сапраўды мае рацыю. Гісторыя жорстка адказвае, але не за камяні, а за невывучаныя ўрокі. Ён і ёсць увасабленне невывучаных беларусамі ўрокаў гісторыі. Што не здымае з яго персанальнай адказнасці за тое, што краіна ягонымі стараннямі апынулася на краі чарговай пропасці.
Арцём Сініцын, «Салідарнасць»