Чаму Пяскоў грубіць Трампу
- Канстанцін Эгерт
- 31.10.2026, 21:56
З Крамля, падаецца, усё бачыцца зусім інакш.
Адміністрацыя Дональда Трампа працягвае спрабаваць угаварыць гаспадара Крамля спыніць вайну супраць Украіны. У абмен яна прапануе, на першы погляд, прывабную перспектыву — вяртанне на расійскі рынак амерыканскіх энергетычных гігантаў, такіх як ExxonMobil.
Ратавальны круг для пуцінскай эканомікі
Ідзе таксама пра аднаўленне супрацоўніцтва з амерыканскімі кампаніямі ў сферы вытворчасці і продажу тытана — ключавога матэрыялу для авіябудавання. Як паведамляе брытанская дзелавая газета The Financial Times, пра гэта спецыяльны прадстаўнік прэзідэнта Злучаных Штатаў Стыў Уіткоф гаварыў з Пуціным падчас сустрэч у верасні і кастрычніку. Паводле яе звестак, ішлося таксама пра аднаўленне транскантынентальных рэйсаў амерыканскіх авіяліній праз расійскую паветраную прастору. Гэта эканоміць ім паліва і дазваляе Расіі браць грошы за выкарыстанне яе паветраных калідораў.
Таксама Уіткоф абмяркоўваў з Крамлём магчымасць аднаўлення паставак нафты ў Еўропу па нафтаправодзе «Дружба». Меркавання еўрапейцаў на гэты конт Белы дом не пытаўся. На першы погляд, гэта вельмі нядрэнныя прапановы ў абмен нават не на ўсеабдымны мір з Украінай, а хаця б на гарантыі доўгатэрміновага спынення баявых дзеянняў з боку Масквы. Ідэі Уіткофа выглядаюць асабліва прывабна, калі ўлічваць паступова, але ўстойліва нарастаючыя ў расійскай эканоміцы негатыўныя тэндэнцыі. Да таго ж вяртанне амерыканскага бізнесу ў Расію, без сумневу, выклікала б ланцуговую рэакцыю ў Еўропе. Па сутнасці, ідзе пра магутны ўдар па рэжыме міжнародных санкцый супраць Расіі.
Чаму Пяскоў грубіць Трампу
Так гэта ўяўляюць сабе Трамп і яго людзі. З Крамля, падаецца, усё бачыцца зусім інакш. Пуцін лічыць: аднаўленне расійска-амерыканскіх бізнес-сувязяў можа ісці паралельна і незалежна ад ходу вайны. Маўляў, самі амерыканцы павінны быць зацікаўленыя фактычна дэмантаваць рэжым санкцый дзеля будучых прыбыткаў.
Адначасова ніякіх, нават мінімальных, саступак ва ўсім, што датычыць вайны, расійскі рэжым па-ранейшаму зрабіць не гатовы. Пра гэта Пуцін нядаўна сам ізноў сказаў у тэлефоннай размове прэзідэнту Фінляндыі Аляксандру Стубу і прэм’ер-міністру Нарвегіі Ёнасу Гару Стёрэ: папярэдняя ўмова любых перамоваў — перадача ўсіх, нават не захопленых Расіяй тэрыторый Данбаса, пад кантроль Масквы.
А Дзмітрый Пяскоў у аўторак адкрыта нагрубіў Дональду Трампу. Прэзідэнт ЗША сказаў, што сустрэча яго, Пуціна і Зяленскага можа адбыцца «ў хуткім часе». Пяскоў адзначыў, што такі саміт запатрабуе «працяглай працы» і што «хуткі час» — «паняцце расцяжнае».
Амерыканская адміністрацыя сама стварыла сітуацыю, пры якой Пуцін і яго набліжаныя лічаць магчымым ёй адкрыта хаміць. У такім тоне яго людзі нават не выказваліся пра глыбока пагарджанага імі Барака Абаму. Непрыхаваны ціск на прэзідэнта Зяленскага, замарожванне санкцый, ухваленых самім Трампам, бясконцыя напады на саюзнікаў па НАТА і проста прызначэнне нью-ёркскага дэвелапера без дыпламатычнага досведу «галоўным па Расіі» пераканалі Крэмль: амерыканская адміністрацыя слабая, легкаважная і не мае ніякай стратэгіі.
Акцыянеры ExxonMobil не вераць Пуціну
На жаль, яны ў многім маюць рацыю. Парадокс, але ініцыятыва Трампа-Уіткофа па адраджэнні сумеснага праекта здабычы нафты «Сахалін-1», хутчэй за ўсё, не атрымае ніякага развіцця, але не з-за пуцінскага ўпартства. Аператар праекта, нафтагазавы гігант ExxonMobil, папросту не пагодзіцца ні на якое вяртанне ў Расію, пакуль Масква не кампенсуе кампаніі страты ад фактычна рэйдэрскага захопу яе акцый — 30 працэнтаў агульнага пакета «Сахаліна-1». Менавіта пра гэта канцэрн спрабуе весці перамовы з Масквой — як і варта было чакаць, безвынікова.
Многія гады таму я працаваў віцэ-прэзідэнтам расійскага філіяла Exxon. Мне ясна, што цяперашні прэзідэнт кампаніі Дарэн Вудс проста не рызыкне прыйсці на штогадовы сход акцыянераў і прадставіць там ідэю вяртання ў Расію — пад сумленнае слова Трампа і «самога» Пуціна. Грошы для многіх акцыянераў, на жаль, насамрэч «не пахнуць», а ахвяры, якія нясуць украінцы, большасці абыякавыя.
Але фактычная нацыяналізацыя «іх» актываў зрабіла на ўладальнікаў акцый незгладжальнае ўражанне. Тым больш што наступная амерыканская адміністрацыя цалкам магчыма адмовіцца ад лініі Трампа на бясконцае ўміротворэнне Крамля. Губляць свае акцыі другі раз акцыянеры не захочуць. Парадокс, але нават яны сёння фактычна апынуліся ў апазіцыі да Пуціна. І толькі Белы дом працягвае шукаць ягонай прыхільнасці.
Канстанцін Эгерт, «Нямецкая хваля»