Вар'яцтва трэба спыніць

• Аляксандр Адэльфінскі
• 4.11.2026, 14:46

І сцены, і ўсю канструкцыю, і фундамент імперыі неабходна зруйнаваць.

Калі ў Трэцім рэйху кнігі проста напаказ палілі на плошчах, то ў цяперашняй Расіі працэс мадэрнізавалі — тыражы знішчаюць у спецыяльных машынах. Верагодна, хутка так пачнуць ліквідаваць і «451 градус па Фарэнгейце» Рэя Брэдберы, бо там апісаная падобная вакханалія вар'яцтва. Уласна кажучы, нічога не перашкаджае…

І як гэта адбываецца? Будзённа. Тэхнічна. Механістычна. Чалавек прыходзіць на працу, дзе ён прызначаны выконваць вось гэтую функцыю. З паліц прыбіраюць кніжкі. Нясуць яму. І ён некалькі гадзін запар забівае літаратуру. Ці можна так звар'яцець? Незаўважна — цалкам…

Пераходзім на суседні ўзровень. Настаўнікі. Яны таксама баяцца звальненняў і рэпрэсій. Значыць, трэба праводзіць «палітінфармацыі», запрасіць «удзельніка СВА» і назваць яго героем. З дня ў дзень. Ці можна і так «з'ехаць дахам»? Лёгка, толькі асабліва ніхто і не заўважыць — такая сістэма...

Правінцыйныя журналісты, дакладней, «працаўнікі СМІ». Многія яшчэ памятаюць іншыя часы. Але за гады і гады працы яны адвыклі рабіць што-небудзь, акрамя менавіта гэтай прафесіі. І трэба «выкручвацца», бо небяспечна шукаць іншае месца працы, ніхто не возьме, асабліва ва ўзросце. Што адбываецца з мысленнем і нервовай сістэмай? Зразумела…

І так — ва ўсім. А ўжо, калі браць іншы ўзровень скажэнняў, дзе заўгодна і ў любой прафесіі — не важна, але пытанне да жыццёвай пазіцыі: як можна праводзіць блізкіх людзей на захопніцкую вайну, як наогул можна абмяркоўваць тэмы «зарабку» на генацыдзе ўкраінскага народа?! Ці ўсё з галавой у парадку?.. Усё якраз НЕ ў парадку. Імперыя імкліва звар'яцела, нават улічваючы, што і раней яна была не ў ладу з розумам. Працэс паскорыўся, колькасць перайшла ў якасць. На адным адрэзку дыяпазону — кнігаіZмельчальнікі, на другім — Zахопнікі-марадзёры. І ўвесь дыяпазон — імперскі…

Сістэма пранізаная разнастайнымі ніцямі ўзаемадзеянняў, узаемазалежнасцяў. Тыя, хто ходзяць на заводы па вытворчасці ўзбраення для «нашых хлопчыкаў», хоць раз ды абуряцца, калі не знойдуць на кніжнай паліцы патрэбнае выданне, бо яго ўчора знішчылі тыя, хто «ўсяго толькі рабілі сваю працу». Прыйшоўшы «франтавік» не знойдзе сабе лячэння менавіта таму, што ён забіваў, а якраз грамадзянская медыцына не атрымала патрэбных сродкаў…

Суседзі «франтавіка» будуць хадзіць па двары з асцярогай. Сярод іх цалкам знойдуцца і настаўнікі, што праводзяць «палітінфармацыі», і людзі-кнігаіZмельчальнікі, і так званыя «журналісты». І зусім не парадокс, што «герой СВА» аднойчы нападзе на суддзю, які толькі што даў тэрмін хлопцу, што напісаў антываенны каментар у сацсетках…

Імперыя губіць усіх, а ўнутры сябе, па ланцугу, па коле, — уласных грамадзян. Праўда, у імперыі нельга казаць пра грамадзянства — хутчэй, пра кантынгент. Кантынгент вялікай Zоны…

І сцены, і ўсю канструкцыю, і фундамент такой Zоны неабходна зруйнаваць. Інакш яна іZмелчыць не толькі кнігі, не толькі тое, што засталося ў асабліва стойкіх — розум, гонар і сумленне, не толькі перамеле яшчэ новых ахвяр за сваімі межамі і ўнутры іх, але рынецца на ўсю планету і будзённа сцерэ яе ў пыл. Вар'яцтва трэба спыніць.

Аляксандр Адэльфінскі, kasparovru.com