Пуціна пазбаўляюць нафтавых даходаў
- 7.11.2026, 16:34
Эксперт пра тое, як перамагчы РФ.
Украіна сістэматычна аслабляе ваенную машыну Расіі, наносючы ўдары па нафтаперапрацоўчых заводах, авабазах і іншых стратэгічных аб’ектах у глыбокім тыле. У той жа час на фронце расійская армія спрабуе выкарыстаць апошнія месяцы восені для наступу, не зважаючы на велізарныя страты.
Вырашальным для зыходу вайны можа стаць не толькі інтэнсіўнасць украінскіх удараў, але і тое, ці ўдасца захаваць гэты ціск на Расію, нягледзячы на магчымыя палітычныя дамоўленасці.
Палкоўнік запасу УСУ, ваенны эксперт Раман Світан патлумачыў для «24 Канала», колькі расійскіх НПЗ трэба паражаць, каб нанесці незваротную шкоду эканоміцы праціўніка, як удары па авабазах абмяжоўваюць магчымасці расійскай стратэгічнай авіяцыі і дзе вораг сканцэнтраваў асноўныя намаганні на фронце.
Матэматыка вайны: колькі заводаў трэба знішчыць
Сілы абароны Украіны працягваюць метадычна выводзіць з ладу нафтавую галіну Расіі. Атака на Афіпскі нафтаперапрацоўчы завод у Краснадарскім краі з’яўляецца часткай больш шырокай стратэгіі.
Гэты завод размешчаны на растоўскай пляцоўцы, якая наўпрост забяспечвае расійскую групоўку на данецкім напрамку. Усяго ў гэтым рэгіёне працуюць чатыры НПЗ сярэдняй магутнасці, якія разам забяспечваюць каля 30 мільёнаў кубаметраў перапрацоўкі за год. Яны вырабляюць дызельнае паліва, бензін і авіяцыйны кірасін для акупацыйнай арміі.
Раман Світан лічыць, што вайна — гэта матэматыка, і яна разлічваецца даволі проста. У Расіі ёсць каля 30 магутных нафтаперапрацоўчых заводаў-мільённікаў. На аднаўленне аднаго пашкоджанага аб’екта расіяне трацяць тры–чатыры тыдні. Каб не даць ім магчымасці цалкам аднаўляцца, украінскім сілам неабходна паражаць прыкладна па адным заводзе штодня.
Такім чынам, раз на месяц беспілотнікі павінны наносіць удары па кожным з 30 ключавых НПЗ па крузе. Толькі пры ўмове такога пастаяннага ціску на працягу паўгода або года расійская эканоміка пачне незваротна разбурацца.
Комплексныя ўдары: ад нафты да стратэгічнай авіяцыі
Правільны падыход да планавання аперацый прадугледжвае паражэнне не толькі асноўнай мэты, але і спадарожнай інфраструктуры. Падчас атакі на Афіпскі НПЗ паралельна былі закрануты лагістычныя пляцоўкі маркетплэйсаў. Аналагічная сітуацыя адбылася і падчас удару па НПЗ у Рызані, дзе былі паражоны ўстаноўкі першаснай і другаснай перапрацоўкі.
Акрамя нафтаперапрацоўкі, крытычна важнай мэтай з’яўляецца авіяцыйная інфраструктура. У Рызані размешчана авабаза Дзягілёва — магутны цэнтр, адкуль узлятаюць бамбардзіроўшчыкі для пускаў ракет Х-22 па Украіне.
Паражэнне на такіх базах самалётаў-запраўшчыкаў Іл-78 істотна абмяжоўвае магчымасці расійскай стратэгічнай авіяцыі. Такіх самалётаў-запраўшчыкаў у Расіі няшмат, і іх актыўна выкарыстоўваюць для перагону бамбардзіроўшчыкаў з Далёкага Усходу на базы, размешчаныя бліжэй да Украіны.
Восеньскае абвастрэнне на фронце і рэкордныя страты ворага
Паралельна з ударамі па глыбокім тыле працягваюцца інтэнсіўныя баі на лініі судакранання. Расійскае камандаванне імкнецца максімальна выкарыстаць свае стратэгічныя рэзервы да надыходу моцных маразоў. Гэта прыводзіць да рэкордных страт сярод акупантаў.
Асноўны націск праціўніка сканцэнтраваны на Добрапольскім, Гуляйпольскім і Запарожскім напрамках. Расіяне спяшаюцца праз восеньскую непагоду — туманы і нізкая воблачнасць часткова абмяжоўваюць працу украінскіх дронаў на вялікіх дыстанцыях.
Аднак украінскія сілы паспяхова адбіваюць атакі, аднаўляючы кантроль над пазіцыямі ў раёнах Малой Токмачкі, Баровай і Куп’янска. Выбітанне пляцовак для разгортвання расійскіх рэзерваў вымушае ворага ўступаць у бой з ходу, пераадольваючы вялікія адлегласці ад тылу да лініі фронту, што робіць іх лёгкай мішэнню.
Эксперт падкрэсліў, што любыя размовы пра гарантыі бяспекі для расійскай нафтавай галіны ў абмен на прывідныя абяцанні — гэта пастка. Прыпыненне удараў нават на некалькі дзён дае Расіі час на аднаўленне. Украінскае грамадства павінна жорстка кантраляваць гэты працэс і рэагаваць на любыя спробы пайсці на такія ўступкі.
Перамога над Расіяй магчымая толькі праз эканамічны ціск, знішчаючы яе нафтагазавую галіну, якая з’яўляецца асновай фінансавання вайны.