Ён ніколі не скажа, што адчувае сябе героем

• 9.11.2026, 8:42

Сябры кранальна распавялі пра паліцэйскага, які абясшкодзіў тэрарыста ў Кракаве.

Польскі паліцэйскі Якуб Кулік змагаецца за жыццё ў кракаўскім шпіталі. Менавіта ён, разам з другім паліцэйскім, Артурам Мораньскім, спыніў нападніка Міхала О. у Кракаве. «Якуб проста выконваў свае абавязкі, як умеў. Ён заўсёды такім быў. Ён ніколі не скажа, што адчувае сябе героем. Скажа: зрабіў тое, што трэба. Гэта звычайны хлопец», — кажа ягоны калега па дабраахвотнай пажарнай ахове (OSP) Лещыны ў Бельска-Бяле Кшыштаф Цымерман.

Якуб Кулік — адзін з двух паліцэйскіх, якія, рызыкуючы жыццём, затрымалі 24-гадовага нападніка. Калі Міхал О. мчаў па вуліцах Кракава, яны кінуліся ў пагоню. На адным з перакрыжаванняў яны выйшлі з патрульнай машыны і адкрылі па ім агонь, не зважаючы на тое, што мужчына страляе ў іх. Тры кулі трапілі ў Куліка. Ён упаў на праезную частку побач з аўтамабілем. Да яго кінуліся на дапамогу мінакі і хірургі, якія выпадкова апынуліся паблізу. Лекары шмат гадзін змагаліся за яго жыццё. Цяпер яго стан вельмі цяжкі, але стабільны.

Да службы ў паліцыі Якуб Кулік быў членам дабраахвотнай пажарнай аховы Лещыны ў роднай Бельска-Бяле. Таксама ён служыў у 18-м Бельскім паветрана-дэсантным батальёне. Журналістам wp.pl удалося звязацца з ягонымі таварышамі.

Дапамагаў са школьных гадоў

У пажарную ахову Якуб Кулік трапіў яшчэ падлеткам. Калі ён вучыўся ў старэйшай школе, пажарныя праводзілі гутарку для вучняў яго класа. Гэта так яго ўразіла, што ён пайшоў у бліжэйшую частку і запісаўся добраахвотнікам. Спачатку ён служыў у маладзёжнай камандзе, а ў 18 гадоў скончыў навучанне на пажарнага.

«Ён заразіўся любоўю да пажарнай справы і прыйшоў да нас зусім юным. Заўсёды выязджаў на ўсе здарэнні — пажары, паводкі, ліквідацыю наступстваў ветравалаў. Тры-чатыры гады таму пачаў службу ў паліцыі ў Кракаве, але кожны раз, калі прыязджаў дадому ў Бельска-Бялу, абавязкова заходзіў да нас. Калі ўзнікала патрэба, адбывалася нейкае здарэнне, ён па-ранейшаму дапамагаў. Ён мае дзейныя медыцынскія допускі, і ён можа і далей удзельнічаць у нашых выездах», — распавядае Кшыштаф Цымерман з OSP Лещыны.

І падкрэслівае: «Гэта звычайны хлопец. Хацеў дапамагаць і дапамагаў. Ні на што не разлічваў, ні на якія ўзнагароды. Выконваў усе пажарныя абавязкі як належыць. Ніколі не прапускаў здарэнне, калі быў на месцы».

У Якуба Куліка была адна мэта — дапамагаць тым, хто ў гэтым мае патрэбу. Па ўласнай ініцыятыве ён навучаў мясцовых жыхароў, як паводзіць сябе і дзейнічаць у небяспечных сітуацыях. Таксама дапамагаў рыхтаваць маладзёжную пажарную каманду.

«Я ніколі не думаў, што наш калега апынецца ў такой небяспечнай сітуацыі, але, з другога боку, ведаючы Якуба, ён нават не разважаў. Зрабіў тое, чаму яго вучылі. Рабіў гэта з таго часу, як я яго ведаю», — падкрэслівае Цымерман.

Іншыя маглі на яго разлічваць

Прэзідэнт OSP Лещыны Уладзіслаў Шыпула пацвярджае, што Кулік і цяпер складаецца ў іх падраздзяленні. «Гэта звычайны хлопец. Толькі вельмі рашучы і добра падрыхтаваны. Ніколі не вагаецца. Калі трэба нешта зрабіць, ён проста гэта робіць. Дабразычлівы, гатовы дапамагаць. Вельмі актыўны на выездах. Іншы пажарны заўсёды мог на яго разлічваць. У пажарнай ахове, як і ў паліцыі, людзі павінны разлічваць адзін на аднаго і падтрымліваць адзін аднаго. А на Якуба заўсёды можна было пакласціся. Ён ніколі не пакідаў нікога сам-насам. Як толькі бачыў, што нешта не так, адразу ішоў і дапамагаў», — кажа кіраўнік OSP Лещыны.

Шыпула кажа, што Якуба Куліка вельмі любяць. Усмешка ніколі не сыходзіць з ягонага твару. Пажарныя з яго падраздзялення, не ў стане сядзець без справы, пайшлі здаваць кроў — каб зрабіць хоць нешта. Прэзідэнт з самай раніцы паехаў у частку. Там у яго захоўваюцца памятныя фатаграфіі з розных урачыстасцей. Сярод іх ёсць здымак Якуба Куліка з яго подпісам. «У мяне ажно слёза навернулася, калі я зірнуў на гэты здымак. Я перакананы, што для Якуба тое, што ён зрабіў у Кракаве, не было вялікім гераічным учынкам. Ён проста выконваў свае абавязкі, як умеў. Ён заўсёды такім быў. Ён, пэўна, ніколі не скажа і не адчуе сябе героем. Скажа: зрабіў, што трэба. І ўсё. Ён ведаў, што робіць, і зрабіў гэта свядома. Заўсёды дзейнічаў рашуча», — кажа кіраўнік падраздзялення.

Як толькі з'явіцца магчымасць, калегі з OSP хочуць паехаць да Якуба Куліка. «Хочам аддаць яму даніну павагі. Ведаю, што ён так не лічыць, але для нас ён герой. Дай бог, каб ён выздаравеў», — кажа Шыпула.