У Быхаве да Года жанчыны ўсталявалі скульптуру з дзіўным тварам
- 9.11.2026, 23:02
Замест захаплення помнік выклікаў бурныя абмеркаванні ў сацыяльных сетках.
У Быхаве адкрылі скульптурную кампазіцыю «Жанчыне-маці», і замест захаплення помнік выклікаў бурныя абмеркаванні ў сацыяльных сетках. Уся справа ў злёгку перакошаным твары каменнай маці. «Уражвае, што гэта не толькі прапусцілі на пачатковым этапе, але яшчэ і, так бы мовіць, з гонарам усталявалі», — недаўмяваюць беларусы. «Зеркало» паспрабавала высветліць, што меў на ўвазе аўтар.
Што гаварыў мастак пра сваю працу і што пісалі беларусы пра скульптуру ў соцсетках?
Аўтар скульптуры — член Беларускага саюза мастакоў Аляксандр Мінькоў. У інтэрв'ю Быхаўскай раённай газеце ён прызнаўся, што праца над помнікам была карпатлівай:
— Мне прапанавалі прыдумаць кампазіцыю ў Год беларускай жанчыны. І вось распрацаваў эскіз. І як альтэрнатыўны матэрыял — камень. Камень быў прывезены з кар'ера. Гэта пакостаўскі граніт, вельмі такі цвёрды. І, вядома, праца была вельмі працаёмістая, цяжкая. Дзве фігуры з аднаго блока выразаць — гэта нялёгкая задача. Зрабіў такі падарунак для жыхароў горада Быхава. Упэўнены, што вынік маёй працы будзе радаваць не адну сотню гадоў быхаўчан цяперашняга пакалення.
У соцсетках беларусы падарунак не ацанілі:
«Чаго гэта жанчынку перакасіла?!»
«Год жанчыны — у Год Каня! Вельмі нават сімвалічна! Цягнеш на гарбе ўсё, як конь, а потым вось так перакасіць!»
«Пакрыўдзіць мастака можа кожны. А паздзекавацца з усіх — толькі ён».
«Чакаю год мужчын і новыя „шэдэўры“ мясцовага Пікасо».
«Яе з пятлі вынялі?»
«Ціха плакаць».
«Ну атрымалася такая сітуацыя, скажам так, не зусім карэктная…»
Пад выглядам зацікаўленай быхаўчанкі журналістка «Зеркала» патэлефанавала ў мясцовы райвыканкам. У прыёмнай старшыні нас перанакіравалі да намесніка Аляксандра Саксонава.
— Чытала навіны пра адкрыццё скульптуры ў Быхаве, паглядзела фота — і, калі шчыра, была ў шоку. Вельмі дзіўна выглядае гэты помнік, асабліва твар у гэтай жанчыны нейкі, нібы пасля інсульту. Як можна было ўсталяваць такі непрыгожы помнік? Гэта нейкі сюрпрыз ад мастака?
— Не, ёсць вялікія заўвагі, і да канца гэтага тыдня яны будуць ухілены. Мы з мастаком пагаварылі. Ну атрымалася такая сітуацыя, скажам так, не зусім карэктная…
— То-бок вы таксама не бачылі да зняцця палатна, як гэта будзе выглядаць?
— Як вам гэта правільна растлумачыць… Ну, ёсць недапрацоўкі. Мы да канца тыдня гэта выпраўлім.
— Я падумала, калі шчыра, што, можа, гэта такое сучаснае мастацтва?
— Не, гэта не сучаснае мастацтва. Тут яшчэ і фатаграфіі крыху няўдалыя (ракурс, вядома, шмат у чым уплывае). Але нюансы ёсць, адназначна ёсць. Мы атрымалі зваротную сувязь і са скульптарам сёння яшчэ раз выехалі на месца, указалі на ўсе гэтыя недапрацоўкі, якія не адпавядаюць, таму да канца тыдня ён павінен усё выправіць.
— Ведаеце, па тых фатаграфіях здаецца, што ў жанчыны інсульт.
— Не, ну так, я ж кажу, фатаграфіі няўдалыя. І, быццам бы, гэта ж нашы фатаграфіі. Не ўсё так дрэнна [у рэчаіснасці], не ўсё так крытычна…
— А на эскізе таксама так было? Няўжо зацвердзілі такі эскіз?
— Не, не. З эскізам усё добра. Невялікая замена адбылася: там быў з звычайнага каменю, тут — граніт, таму і паводле колераў атрымалася крыху не тое. Ну і сама сітуацыя ў тым, што там быў нахіл, паварот галавы, а тут недапрацоўка мастака, што адразу паклаў шчаку на плячо. І атрымліваецца, з гэтага ракурсу яно быццам бы крыху перакосленае. Таму я ж кажу, што сёння ўжо выехалі экспертныя камісіі. <…> Там месца добрае, і парк, і распрацавалі яго, і зрабілі дадатковае асвятленне, лаўкі яшчэ даставім. Там будуць зробленыя чатыры фота-зоны азелянення паводле сезонаў года. Таму парк упарадкавалі, усё добра. А па скульптуры, вядома ж… Дапрацуем. Усё будзе добра.