Імя ў гісторыі

• Барыслаў Берэза
• 12.02.2026, 14:00

Украінец Гераскевіч пайшоў на прынцып і ўжо гэтым перамог.

Спартыўнае жыццё хуткаплыннае. А калі дадаць да гэтага магчымасць атрымаць траўмы і не патрапіць на статусныя спаборніцтвы праз паразы, то трапіць на Алімпіяду — гэта мара, да якой многія ідуць, але яна застаецца незбыўнай. Таму, калі спартсмен, якому ўдалося прайсці на Алімпіяду праз адборы, паказвае, што для яго прынцыпы — не словы, а каштоўнасць, ад якой ён не адмовіцца, гэта выклікае павагу.

Так, Гераскевіч пайшоў на прынцып і гэтым пакінуў сваё імя ў гісторыі. Бо шлем памяці цяпер будзе ў падручніках гісторыі як частка ўкраінскага супрацьстаяння Расіі і наглядны прыклад самавызначэння ўкраінца.

Ці разумеў украінскі скелетаніст Уладзіслаў Гераскевіч, што яго прынцыпы і светапогляд перашкодзяць яму ўзяць удзел у Алімпійскіх гульнях-2026 праз дыскваліфікацыю? 100%. Але дзякуючы яму вобразы ўкраінскіх спартсменаў, забітых расіянамі, з'явіліся на Алімпіядзе. Ён ахвяраваў сваім удзелам у спаборніцтвах, да якіх рыхтаваўся некалькі гадоў, дзеля прынцыпаў. І ўжо гэтым перамог. Для ўсіх нас ён ужо Чэмпіён.

Міжнародны алімпійскі камітэт забараніў Гераскевічу выкарыстоўваць гэты элемент экіпіроўкі падчас спаборніцтваў, але не змог забараніць яму быць вартым павагі ўкраінцаў. Такія дзеянні і рашэнні натхняюць і аб'ядноўваюць грамадства, бо маральнасць учынкаў Гераскевіча разюча адрозніваецца ад дзеянняў Ермака, Міндзіча, Баканава і іншых. Большасць захапляецца ўчынкамі Гераскевіча, а не тым, што зрабілі людзі без гонару і годнасці.

І адзінага, чаго мне не хапае ў гэтай гісторыі, — публічнай падтрымкі ўкраінскага спартсмена нашымі прадстаўнікамі МАК. Дзе публічныя заявы і пратэсты Валерыя Борзова і Сяргея Бубкі? Яны вялікія, услаўленыя спартсмены, якія шмат дзесяцігоддзяў прадстаўляюць Украіну ў МАК. Але калі яны не могуць або не хочуць узгадаць, што павінны адстойваць інтарэсы Украіны ў гэтай арганізацыі, то, можа, час замяніць іх на тых, хто будзе гэта рабіць? І гэта адзінае, да чаго ў мяне ёсць пытанні. Так, я ведаю, што ёсць правілы. Але ёсць літара закона і ёсць дух закона. І пра гэта не варта забываць, як і пра тое, што правілы можна змяняць. Асабліва, калі на кану — справядлівасць і годнасць.

А Уладзіславу Гераскевічу — дзякуй. Прынцыпы — вельмі дарагое задавальненне, і не ўсе могуць сабе іх дазволіць. Ён змог. За гэта павага!

Барыслаў Берэза, «Фэйсбук»