Адважная гульня Зяленскага ў Мюнхене

• Ігар Семіволос
• 14.02.2026, 12:12

Гэта адбылося!

Сустрэча Уладзіміра Зяленскага з Рэзай Пехлеві на Мюнхенскай канферэнцыі па бяспецы 2026 года — гэта новая старонка ў гісторыі ўкраінска-іранскіх адносін. Яна фіксуе новую рэчаіснасць — Украіна цяпер афіцыйна прызнае іранскую апазіцыю як будучую ўладу Ірана.

Доўгі час Украіна спрабавала дзейнічаць асцярожна, каб не падштурхнуць Іран да яшчэ большага ваеннага супрацоўніцтва з Расіяй. Цяпер сітуацыя змянілася. Украіна больш не прызнае дзеючую ўладу Ірана як надзейны суб'ект і робіць стаўку на будучыя дэмакратычныя змены ў гэтай краіне.

Цікавы факт: Пехлеві ў Мюнхене спасылаўся на канкрэтную прамову Зяленскага ў Давосе і падзякаваў за тое, што той «назваў рэчы сваімі імёнамі, калі іншыя маўчалі». Ён працытаваў словы Зяленскага пра «сігнал для тыранаў» і прывёў жудасныя даныя пра колькасць загінулых і параненых падчас падаўлення студзенскага паўстання ў Іране, пацвярджаючы тэзіс украінскага прэзідэнта: рэжым у Тэгеране перайшоў мяжу, пасля якой ніякія перамовы з ім больш не маюць сэнсу.

Для Зяленскага гэта магчымасць пашырыць кааліцыю падтрымкі па-за межамі Захаду, звяртаючыся да народаў Глабальнага Поўдня, якія змагаюцца за свабоду. Для Пехлеві гэта каласальная легітымізацыя. Падтрымка ўкраінскага прэзідэнта выводзіць іранскую апазіцыю на зусім іншы ўзровень сусветнага прызнання.

Па сутнасці, сустрэча ў Мюнхене дэманструе фармаванне «контр-восі». Расія, Іран і Паўночная Карэя дапамагаюць адно аднаму зброяй. Украіна ж пачынае дапамагаць апазіцыйным рухам гэтых краін медыйна і палітычна. Гэта ўдар па ўнутранай стабільнасці іранскага рэжыму, які надзвычай баіцца любога прызнання Пехлеві на дзяржаўным узроўні…

Гэта смелая, але і рызыкоўная гульня. Ці хопіць рэсурсаў на гэты напрамак?

Ігар Семіволос, «Фэйсбук»