«Найтаннейшая паездка — $100 на два тыдні»
- 15.02.2026, 12:41
Беларусы падзяліліся сакрэтамі эканоміі ў падарожжах.
Застаць Таню і Максіма ў Беларусі — задача са зорачкай. Перайшоўшы на дыстанцыйную працу некалькі гадоў таму, яны сталі ўсё радзей адмаўляць сабе ў спантанных паездках. Прычым могуць сарвацца і на тыдзень, і на месяц. Пры гэтым пра ніякія звышвысокія заробкі гаворкі не ідзе. Пару пастаянна стаіць перад выбарам паміж чарговай паездкай і бытавымі пакупкамі — і пакуль выбар заўжды на карысць першага, піша Onliner.
«Ляжаць на пляжы або хадзіць па кафэшках і клубах нам увогуле не цікава»
Пачынаем размову з моманту ўзнікнення такой моцнай страсці. Напэўна, яго можна адсачыць. Тацяна прызнаецца: адпраўная кропка сапраўды ёсць. Моцная цяга да падарожжаў прачнулася, калі яна пазнаёмілася з будучым мужам. Дзяўчыне было каля 20, на той момант яна яшчэ практычна нідзе не бывала.
— А ён мне расказваў пра свае велападарожжы па Беларусі, пра аўтастоп, пра начоўкі ў намёце. Мне было вар'яцкі цікава! У першае наша падарожжа мы адправіліся на веласіпедах па Верхнядзвінскім і Мёрскім раёнах. Там былі і прыгожыя мясціны, і начоўка ў намёце, і галоўнае — боль у нагах, якую я запомніла назаўсёды, — смяецца Таня.
Упершыню з Беларусі дзяўчына выехала ў Львоў. Паездку для моладзі арганізавалі ў касцёле. Наша суразмоўца з усмешкай узгадвае, што дабіраліся з перасадкамі: цягнікамі, электрычкамі, нават начавалі на вакзале, але гэта яе зусім не бянтэжыла. Атрымаўся сама сапраўдны прыгодніцкі ваяж.
— Калі я паступіла ў БДУКіМ на спецыяльнасць «Харавая народная музыка», то трапіла ў універсітэцкі ансамбль «Грамніцы». Ён даволі часта ездзіў выступаць за мяжу. Так я і ўбачыла сваё першае мора. Гэта была Балтыка ў Літве: Клайпеда, Ніда, Паланга… Вось тады ў мяне і сфармавалася канчаткова тая самая непераадольная цяга да падарожжаў.
Садзейнічала падарожжам і тое, што ў той год Танінаў муж — Максім — здаў на правы і купіў сваю першую машыну, Volkswagen Golf. Для пробнага падарожжа пара абрала нетыповы маршрут: яны адправіліся на востраў Валаам — праз Вялікі Ноўгарад, Пскоў і возера Ільмен.
— Паездка атрымалася нервовай. Машына патрызніла нам нервы, бо пастаянна ламалася. Ды і лета зусім не радавала, было вельмі халодным. У выніку ў намёце мы паспалі толькі адну ноч, увесь астатні час давялося начаваць у машыне. Але якія там былі краявіды! Гэта варта любога дыскамфорту.
Таня і Максім набіралі разгон у падарожжах паступова. Спачатку доўгія паездкі выпадалі толькі на лета — час адпачынку і канікул, а суцяшаць сябе даводзілася кароткімі выездамі на доўгія выходныя.
Але апошнія пяць гадоў у абодвух дыстанцыйная праца, таму яны смела могуць дазволіць сабе з'ехаць на месяц. Менавіта так Таня з Максімам падарожнічалі па Арменіі і Каўказе ў цэлым: ранкам або ў абедзенны перапынак ішлі гуляць у горы, увечары — па горадзе, а на выходных адпраўляліся ў дальнія лакацыі або пераязджалі ў іншае месца.
— Я ніколі нікому не кажу, што еду адпачываць, бо нашы падарожжы — гэта далёка не пра адпачынак. Чаго толькі вартая фізічная нагрузка, калі за дзень праходзіш велізарную колькасць крокаў. Плюс усё плануем, а значыць, і ўсе праблемы вырашаем самі. Ляжаць на пляжы або хадзіць па кафэшках і клубах нам увогуле не цікава. Нам патрэбны пастаянны рух, новая карцінка і новая інфармацыя.
Цяга да змены месцаў завяла пару так далёка, што на паўтара года яны апынуліся ў Санкт-Пецярбургу.
— Пра цікавыя мясціны Піцера і яго наваколляў мы ведаем значна больш за карэнных пецярбургцаў. Мы разумелі, што час знаходжання ў гэтым горадзе ў нас абмежаваны, таму трэба як мага больш паспець вывучыць. Мы вельмі шмат гулялі па горадзе, прыгародах, падарожнічалі па Карэліі і Ленобласці. Знайшлі там проста нерэальна прыгожыя месцы!
«Мінулы Новы год сустрэлі ў самалёце. І прыкмета спрацавала»
Наколькі моцна Таня і Максім гараць падарожжамі, здаецца, ужо зразумела. Галоўнае пытанне — як ім удаецца гэта здзяйсняць з самым звычайным заробкам?
— Самы дзейсны лайфхак — усё рабіць самастойна. Гатавацца да падарожжаў самім ад пачатку да канца. Сачыць за зніжкамі на авіярэйсы і аўтобусы. Напрыклад, у «Белавія» апошнім часам часта бываюць распродажы. Дзякуючы такім акцыям мы танна злеталі ў Грузію і Кітай.
Дарэчы, у Грузію мы ляцелі ў навагоднюю ноч. Гэта было вельмі незвычайна — сустрэць Новы год у палёце. І сапраўды, прыкмета «як сустрэнуў год, так яго і правядзеш» спрацавала: 2025-ы ў нас атрымаўся самым насычаным у плане падарожжаў, — падказвае яшчэ адзін лайфхак Таня.
Наша гераіня прызнаецца, што грошы на падарожжы яны з мужам спецыяльна не адкладаюць. Калі на вочы трапляецца прывабная прапанова — трацяць усё, што ёсць.
— Убачылі акцыю на білеты — значыць, рамонтам зоймемся пазней. Калі б мы не падарожнічалі, то ўжо даўно зрабілі б рамонт ва ўсёй кватэры. Але для нас уражанні важнейшыя.
Калі паглядзіце фота, то ўбачыце, што на многіх у нас з мужам практычна адны і тыя ж курткі і боты. Мы не робім інстаграмныя здымкі, дзеля якіх трэба везці з сабой разнастайны гардэроб. Таму спакойна эканомім на рэчах і лётаем толькі з заплечнікамі.
Калі казаць пра іншыя пункты эканоміі, то я не хаджу на розныя жаночыя працэдуры кшталту манікюру, броваў, вейкаў і г. д. Мне гэта нецікава. А яшчэ мы не купляем сувеніры ў паездках і рэдка ходзім у кафэ. Галоўнае, што мы прывозім з сабой, — фота, відэа, запоўненыя профілі сацсетак і ўспаміны.
Пры гэтым мы не ездзім у супердалёкія краіны, выбіраем бязвізавыя напрамкі. Арменія, Грузія, Узбекістан, Таджыкістан, Кітай, Расія — візы туды не патрэбныя. Часам робім нямецкі шэнген: самі, з дапамогай тэлеграм-чата. Гэта вельмі доўга, але затое недарага. За апошнія два гады з'ездзілі так у некалькі падарожжаў па Еўропе: у Літву, Латвію, Польшчу, Германію, Чэхію.
У падарожжах Таня і Максім не трацяцца на дарагое жыллё: шукаюць самыя звычайныя варыянты. Часцей — кватэры, каб можна было гатаваць самім. Калі гэта магчыма, начуюць у намётах і ездзяць аўтастопам. А яшчэ плануюць падарожжы ў нізкі сезон. Тады і акцый на білеты больш, і ў самой краіне цэны нярэдка ніжэйшыя.
«Самая дзікая паездка была на неаселеныя астравы Кузава ў Белым моры»
Удакладняем: якім звычайна атрымліваецца бюджэт? Разброс даволі вялікі. Так, некалькі гадоў таму паездка з сябрамі на машыне на Каўказ абышлася ў $100 з чалавека за два тыдні. Але начавала кампанія пераважна ў намётах.
А самай дарагой была паездка мінулым вераснем. Пара выбралася ў двухтыднёвае падарожжа па Узбекістане. На дваіх выйшла $2500, і такая сума аказалася для іх нечаканасцю: занадта дорага.
— Нам даспадобы непапулярныя, дзікія месцы. Пра іх даведваемся з відэа на YouTube, ад тревел-блогераў — і мысленна занатоўваем сабе: «Трэба будзе калі-небудзь туды дабрацца».
Менавіта так і сабраліся на астравы Кузава ў Белым моры. Гэта архіпелаг з 16 неаселеных скалістых лапікаў сушы. Там можна ўбачыць сэйды (масіўныя валуны, пастаўленыя на некалькі дробных камянёў-«ножак»), каменныя лабірынты, птушыныя базары (асабліва здзіўлялі птушкі-гагаркі, вельмі падобныя на пінгвінаў), цюленяў, белух, але з апошнімі нам не пашанцавала.
Самастойна туды трапіць складана, таму мы ўзялі тур на пяць дзён — і гэта было цудоўна. Увесь гэты час мы жылі на дзікім востраве ў намёце, хадзілі ў паходы і ездзілі па астатніх астравах. Гэта было неверагодна насычана і прыгожа! Дарэчы, улетку там няма ночы, але ўсё адно ёсць неверагодна прыгожыя захады і світанкі.
Пасля тура мы адразу паехалі ў Хібіны на чатыры дні — у паход па гарах. Вельмі сыра, мокра, халодна, але нам усё роўна спадабалася. Асабліва тое, што быў палярны дзень і за ноч можна было прасушыць адзенне на сонцы. Пасля Хібін мы не спыніліся: на пару дзён арэндавалі кватэру ў Кіраўску, каб прыйсці ў сябе, а потым паехалі ў Тэрыберку, дзе таксама начавалі ў намёце. Нерэальна крутая атрымалася паездка.
Але нават у такіх дасведчаных падарожнікаў часам здараюцца невялікія трэвел-праколы. Як мы ўжо ўзгадвалі, у верасні пара на два тыдні адправілася ў Узбекістан. Абодвух уразілі неверагодна прыгожыя гарады Хіва і Бухара — «быццам са сказкі пра Аладзіна». Не ўпусцілі паходнікі і магчымасць падняцца ў Чымганскія горы. А вось аднадзённая паездка ў Таджыкістан у Фанскія горы аказалася сумнеўным задавальненнем. Нават у верасні тэмпература там дасягала +37, і Таня з Максімам зрабілі канчатковую выснову: спякота ім катэгарычна не падыходзіць.
«За тыдзень у Урумчы сустрэлі ўсяго пару еўрапейцаў»
З апошніх паездак пары асабліва запомніўся палёт у Урумчы. Ляталі туды летась у сакавіку. Як прызнаецца Таня, яны наогул не ўяўлялі, што гэта за месца, ведалі толькі адно: ляцяць у Кітай. І ў выніку паездка аказалася самай складанай па падрыхтоўцы. Тым больш што ў той частцы свету яны да гэтага не бывалі.
— Калі пачалі планаваць наша падарожжа, высветлілася, што ў інтэрнэце практычна няма інфармацыі пра гэты рэгіён. На Booking было ўсяго пару месцаў для начлегу. А на YouTube — толькі палохаючыя ролікі пра тое, што гэты рэгіён доўгі час быў закрытым з-за барацьбы з тэрарызмам і што там паўсюль нас будуць чакаць праверкі.
Але білеты ўжо былі ў нас на руках, і мы вырашылі: што будзе — тое будзе, едзем. Я загадзя вывучыла інфармацыю пра аплаты, прыкладанні, сувязь, перакладчыкі, карты. Гатаваліся, што нам давядзецца выжываць. Але на справе ўсё апынулася зусім не так страшна. Ва ўсім спакойна разабраліся: і як на таксі даехаць да хостэла, і як аплачваць усё, і як дабірацца да цікавых месцаў. Так, праверкі сапраўды здараліся (іх было няшмат), але мы апынуліся да гэтага гатовыя.
Там вельмі мала еўрапейцаў, мы сустрэлі ўсяго пару чалавек за тыдзень. У турыстаў звычайна толькі перасадка ў Урумчы, у самым горадзе рэдка хто затрымліваецца. Таму да нас была павышаная ўвага: на нас глядзелі літаральна з адкрытымі ратамі, фатаграфавалі, усміхаліся, спрабавалі загаварыць. Многія хацелі дапамагчы і прасілі потым зрабіць з імі фота.
У выніку гэта паездка аказалася вельмі прыгожай, цікавай, насычанай, небанальнай. Ва ўсіх лакацыях было вельмі мала людзей. І не скажаш, што гэта Кітай, — смяецца Таня.
— Мы пагулялі па горадзе, з'ездзілі самастойна на горнае возера Цяньчы, у рэгіён Турфан, у пустыню Кумтаг, паглядзелі некалькі руін старажытных гарадоў Гаачан і Цзяахэ, Агністыя горы, вёску Туюк. У выніку паездка, да якой мы паставіліся з такой насцярожанасцю, нам вельмі спадабалася!
Прапанаваем Танне падлічыць выдаткі на такую паездку. Усяго ў Кітаі пара правяла восем дзён, усе цэны пазначаныя на дваіх.
— Квіткі са зніжкай абышліся ў $530. Страхоўка — $35. Роумінг — $22. Жыллё — $190. Але ад гэтай сумы можна было б яшчэ адняць $40, бо начлег у Урумчы аплацілі адразу на тыдзень, але потым паехалі на дзве ночоўкі ў Турфан. Транспарт — $55. Гэта паездкі на таксі, цягніках, аўтобусах і метро. Таксі зручнае і таннае, выклікаецца праз прыкладанне Didi. Кафэ і купля ежы ў крамах — $115. Паясці ў кафэ выходзіць танней, чым у нас. У крамах цэны прыкладна як у Беларусі, але розныя экзатычныя фрукты таннейшыя. Уваходныя квіткі на славутасці — $178. Яны даволі дарагія. Часта трэба купляць шатл-басы, бо адлегласці велізарныя, і каб абысці ўсё пешшу, спатрэбіцца шмат часу. Паездка па Турфанскай акрузе з вадзіцелем — $110. Розная драбяза (смакоцці, забаўныя панамкі і паштоўкі) — $37.
У выніку на дваіх уся паездка абышлася ў $1274.
Дадам, што наяўнымі зручна аплачваць вялікую круглую суму, бо здачы можа не аказацца. У Кітаі ўсё аплачваюць праз прыкладанні, наяўнымі карыстаюцца рэдка. І наогул, каб усё прайшло гладка, да такой паездкі лепш падрыхтавацца сур'ёзна.
Напрыканцы закранаем тэму «калекцыянавання» краін. Танне такі падыход зусім не блізкі.
— Статыстыку па колькасці наведаных краін не вяду, мне гэта здаецца дзіўным. Вось быў чалавек пару разоў у Маскве або Піцеры — і залічвае ў свой спіс усю Расію. Ці сцірае велізарны кавалак на скрэтч-карце. Але ж Расія велізарная і розная!
Таму я калекцыяную наведаныя месцы. Люблю ставіць меткі на мапе. Мяне вельмі радуе гэта канцэнтрацыя чырвоных кропак, — усміхаецца дзяўчына.
Планаў у пары па-ранейшаму многа. На пытанне пра напрамкі мары Таня складае ўнушальны спіс — і спыняецца з вялікай цяжкасцю. У бліжэйшых планах-марах — плато Путорана, Камчатка, Сахалін, Курылы, Ісландыя, Шатландыя, Нарвегія, Патагонія, Тыбэт і астатнія рэгіёны Кітая, Японія. І, здаецца, пакуль ніводнай будаўнічай крамы.