Крэмль выклікае дух Анкарыджа

• Уладзімір Пастухоў
• 16.02.2026, 13:33

Пуцін губляе цярпенне.

Сэнс прызначэння Мядзінскага кіраўніком перамоўнай каманды цалкам празрысты. Менавіта сэнс, а не прычына — прычынай цалкам можа быць замах на Аляксеева. А вось сэнс сапраўды іншы. Мядзінскі будзе праводзіць спірытычны сеанс па ажыўленні духа Анкарыджа, камлаючы на пячэнягах.

Дух Анкарыджа стаў містычным удзельнікам усіх дыпламатычных дыскусій, прама або ўскосна звязаных з вайной ва Украіне. Да яго ўзываюць, яго праклінаюць, а ён, нягледзячы ні на што, як Дэман вецца над Еўропай, спалохваючы яе жыхароў. Ён з'явіўся як рок і змяшаў усе палітычныя карты.

Аднак для тых, хто жыў у Расіі 90-х, у гэтым Духу няма нічога містычнага. Хто хоць раз бываў на расійскай бандзіцкай «стрэлцы», лёгка адновіць у сваім уяўленні мізансцэну Анкарыджа. Украіну там дзялілі, як Санкт-Пецярбургскі марскі порт, і вырашылі ўсё па-пацанску: тое, што ўжо паспеў узяць, пакінь сабе, і звыш таго — два тэрміналы. Астатняе не чапай — застанецца ў еўрапейскім абшчаку, але абшчакам будуць кіраваць не з Лондана ці Парыжа, а з Вашынгтона.

Пуцін прапанаваў формулу: «мяняю Правабярэжную Украіну на Крым і Данбас, але так, каб на «схадняку» ўсе аўтарытэты ўпісаліся». З таго, як разгортваліся наступныя падзеі, можна зрабіць выснову, што Трамп гэта прыняў, пасля чаго «хросныя бацькі» далі сваім пацанам каманду дакруціць дэталі.

У межах своеасаблівага пуцінскага кодэксу «паняційнай чэсці» Трамп павінен адказваць за базар і сам разабрацца са сваімі хвастамі — Еўропай і Зяленскім. Трамп гэта таксама разумее, хоць са словам у яго нават круцей, чым у Пуціна: ён яго лёгка дае і яшчэ лягчэй забірае назад. Але абставіны не самыя лепшыя: у Амерыцы не ўсе рады, у Еўропе паўстанне, а Зяленскі ўвогуле робіць выгляд, што не разумее намёкаў.

Трамп цягне, а Пуцін губляе цярпенне. Пры гэтым у Маскве пануе даволі шчырае недаўменне, бо ў Расіі слова цара — закон. Тое, што можа быць інакш, рускім здаецца супрацьнатуральным яшчэ з часоў, калі не пячэнягаў, дык Івана Грознага, які папракаў брытанскую каралеву за тое, што яе слова нічога не значыць і ёй «простыя мужыкі» могуць палкі ў колы ўстаўляць.

Падобна, што цярпенне Крэмля на зыходзе, і Масква гатовая паставіць пытанне рубам: або Трамп выконвае паняційку і ўгамоніць Зяленскага, або Пуцін пачне дэрбаніць увесь еўрапейскі абшчак.

Уладзімір Пастухоў, Telegram