Зумеры ў ЗША сталі выбіраць інвестыцыі замест куплі жылля
- 16.02.2026, 21:19
Названы галоўны драйвер змен паводзінаў маладога пакалення.
Амерыканская моладзь усё часцей абірае інвестыцыі на фондавым рынку замест куплі жылля, якая становіцца ўсё больш непад'ёмнай, піша The Wall Street Journal са спасылкай на даследаванне аналітычнага цэнтра JPMorgan Chase Institute.
Так, доля людзей ва ўзросце ад 25 да 39 гадоў, якія штогод пералічваюць сродкі на брокерскія рахункі, з 2013 па 2023 год вырасла больш як у тры разы — да 14,4%. Пры гэтым сярод 26-гадовых доля тых, хто інвеставаў хаця б раз пасля дасягнення 22 гадоў, падскочыла з 8% у 2015 годзе да 40% да мая 2025-га, выплывае з даных даследавання.
«У апошнія гады мы назіраем моцны рост рознічных інвестыцый сярод людзей, якія іначай маглі б купляць сваё першае жыллё», — кажа дырэктар па даследаваннях JPMorgan Chase Institute Джордж Экерд. Ён звярнуў увагу на рост колькасці маладых інвестараў з нізкім узроўнем даходу адначасова са зніжэннем актыўнасці на рынку жылля.
Галоўны драйвер змен паводзінаў маладога пакалення — эканамічная немэтазгоднасць куплі жылля, піша газета. Напрыклад, 33-гадовая Лора Ўайт адкладала грошы на іпатэчны ўнёсак, але патрэбная сума расла хутчэй, чым яна паспявала назапашваць. Урэшце дзяўчына ўклала назапашаныя $10 тыс. у індэксныя фонды. За шэсць гадоў яе партфель вырас на 66%. Цяпер яна сумняваецца наконт куплі кватэры, а таксама звяртае ўвагу на перавагі інвестыцый, бо акцыі можна прадаць пры неабходнасці ў любы момант і пакрыць непрадбачаныя выдаткі. «Я магу проста арандаваць жыллё і захоўваць фінансавую гібкасць», — прызнаецца Ўайт.
Але ў зумераў ёсць і іншыя матывы для адмовы ад куплі жылля. Так, 23-гадовая Хелен Бовингтон прынцыпова не разглядае нерухомасць як актыў, асцерагаючыся кліматычных рызык. Вырасшы ў Мантане, дзе пажары рэгулярна знішчаюць дамы, яна лічыць надзейным укладаннем хіба што голы ўчастак зямлі.
Дзяўчына вырашыла інвеставаць у фонд, які не ўкладае ў паперы кампаній, што займаюцца выкапнёным палівам. За шэсць гадоў ёй удалося назапасіць $30 тыс. Хелен падлічыла: нават калі яна больш не ўкладзе ні цэнта, пры сярэдняй даходнасці 10% гадавых да 60 гадоў гэтая сума ператворыцца ў $1 млн.
Нягледзячы на тое, што эксперты сумняюцца ў гарантаванай 10-працэнтнай даходнасці на працягу 40 гадоў, тэндэнцыя відавочная: маладыя інвестары мысляць у парадыгме «складнога працэнта», а не «тут і цяпер». Яны гатовыя чакаць, але не гатовыя браць на сябе крэдытныя рызыкі, падкрэслівае WSJ.
Аднак, паводле слоў намесніка галоўнага эканаміста Moody’s Analytics Крысціяна ДэРытыса, такая мадэль прадугледжвае жалезную дысцыпліну на працягу трох дзесяцігоддзяў, якой цяжка прытрымлівацца пачаткоўцам-інвестарам. «Нашмат прасцей прыпыніць штомесячныя інвестыцыі зберажэнняў на фондавым рынку, чым спыніць выплачваць іпатэку», — адзначае эксперт.
32-гадовы Алекс Ведель працуе кантэнт-мэйкерам і штомесяц укладвае некалькі сотняў долараў у інвестфонды Fidelity і Roth IRA. Пачаўшы паўтара года таму з $2 тыс. у нізкавытратных ETF, ён працягвае нарошчваць пазіцыі і пры гэтым усведамляе: пра сваю кватэру-мару ў Нью-Ёрку можна забыць. Яго арэндная плата $2,2 тыс. несувымерная з іпатэчнымі плацяжамі за жыллё, якое ён хацеў бы набыць. «Раней я думаў, што мой фундамент — гэта дом, як у бацькоў. Цяпер разумею: інвестыцыі — адзіны рэалістычны шлях павялічыць маёмасць. Іпатэка — гэта пастка», — адзначае ён.
З 2000 года доля моладзі (18–39 гадоў) сярод пакупнікоў жылля скарацілася з 51 да 44%, выплывае з даных Redfin. Асноўны абвал прыйшоўся на 2012 год, калі гэты сектар пачаў паскорана даражэць. Такім чынам, сёння нават высокі даход не гарантуе набыцця, адзначае WSJ.