Z-прапагандысты прыйшлі ў рух

• Іван Філіппаў
• 23.02.2026, 6:30

Расце незадавальненне.

Магчымая блакіроўка Тэлеграма ўзварухнула z-супольнасць так маштабна, што нават я трохі дзівлюся. Даўно такога не было, каб кожны трэці, калі не кожны другі, тэкст чытаеш — і сабе спецыяльна нагадваеш: «Не, гэта не ліберал-рэлокант піша, гэта пасконны зэтнік самы сапраўдны». У прыватнасці, са дна z-свядомасці ўсплыла пытанне: чаму ўлада ставіцца да нас, грамадзян і патрыётаў, як да скаціны?

Такіх тэкстаў менавіта з такой фармулёўкай я прачытаў ужо нямала. Піша грамадзянскі z-канал, піша ваенны, што ваёўваў ва Украіне і страціў нагу на вайне. Усе задаюцца адным і тым жа пытаннем: мы не скаціна — чаму ж да нас як да скаціны ставяцца?

Чаму нашага меркавання не пытаюцца, чаму з намі размаўляюць выключна як з істотамі, што не маюць правоў?

Чаму ўлада не пытаецца ў ста з лішкам мільёнаў карыстальнікаў Тэлеграма ў Расіі, ці хочуць яны ў мэсенджар «Макс»? Калі для многіх Тэлеграм — гэта не толькі зносіны, але і спосаб заробку?

І гэтак далей, і таму падобнае.

Нядаўна ў Падмаскоўі адмянілі масленічныя гулянні, якія шмат гадоў праводзілі. Бязвіннае свята са снежнай крэпасцю, пудзіламі і блінамі. Зэтнікі ў ахуі. Чаму? Навошта? Ды не проста адмянілі — а ў лес нагналі АМОН, каб ніхто святкаваць не асмеліўся.

І вось перакананы зэтнік, прыхільнік вайны, які шчыра падтрымлівае Уладзіміра Пуціна, піша:

«Калі я вярнуўся летась з Бакшэўскай Масленіцы, я напісаў: раз палітыка ў РФ забароненая, давайце тады займацца культурным будаўніцтвам, вырошчваннем гарызантальных сувязяў.

Але цяпер нават падобную актыўнасць блакуюць — груба, бясцэрэмонна, з дапамогай дубінак АМОНу. “Больш за трох не збірацца”.

Становіцца страшнавата, калі думаеш, што ўсяго за год сістэма дайшла да гэтай кропкі — калі нельга ўвогуле нічога — і спыняцца не збіраецца. Затое цяпер зразумела, чаму Музей ГУЛАГа закрылі. Сапраўды, навошта цяпер гэты музей? Хутка ўсё самі ўбачым уласнымі вачыма. На практыцы. У рэальным жыцці».

І я чытаю і думаю: дружа, я і мае сябры шмат гадоў выходзілі на акцыі пратэсту і патрабавалі адказнасці ўлады. Свабодных выбараў як магчымасці гэтую адказнасць і змяняльнасць гарантаваць. Кагосьці з нас п*здзілі дубінкамі менавіта за тое, што яны не хацелі жыць у ГУЛАГу. Арыштоўвалі, пераследавалі, ламалі лёсы тым, хто хадзіў назіральнікамі на выбары. А вы арыштам і дубінкам апладзіравалі, бо вам здавалася, што гэта моцная рука п*здзіць ворагаў Радзімы.

А цяпер раптам вы аказваецеся на нашым месцы — і ўжо, на жаль, позна. Бо нават у лесе нельга збірацца без АМОНу. Бо ніякіх інструментаў паўплываць на гэтую ўладу ў вас больш няма.

І нічога, акрамя смутку, такая сітуацыя не выклікае. Ніякага нават зларадства. Нават «мы ж вас папярэджвалі» казаць якосьці не хочацца. Проста зафіксаваць момант і глядзець, што будзе далей.

Іван Філіппаў «Фэйсбук»