Як удары ЗША па Іране могуць дапамагчы пратэснаму руху

• 26.02.2026, 16:48

Патрэбныя дакладныя ўдары па сілавіках.

Ваенныя ўдары ЗША і Ізраіля па Іране могуць дапамагчы пратэснаму руху, калі яны будуць накіраваныя на сілы, што душаць мітынгі, уключаючы атрады Басіджа. Дыпламатычныя намаганні ЗША буксуюць, і Вашынгтон перакідвае дадатковыя сілы на Блізкі Усход. Вярхоўны лідар Алі Хаменеі адмаўляецца згортваць праграму ўзбагачэння ўрану і не мае намеру адмаўляцца ад балістычных ракет, піша The National Interest (пераклад — сайт Charter97.org).

Раней Ізраіль спрабаваў аб’яднаць унутраныя пратэсты Ірана з вонкавым ціскам на рэжым і правёў аперацыю «Узыходзячы леў» у чэрвені 2025 года. Аднак супярэчлівая рыторыка Вашынгтона і Іерусаліма, заклікі да пратэстаў і эвакуацыі адначасова, перашкаджалі грамадзянам выходзіць на вуліцы.

Цяпер сітуацыя змянілася. Заклікі лідара руху Рэзы Пахлаві і ясная мэта змены ўлады ўдыхнулі ўпэўненасць у пратэстоўцаў, якія гатовыя прымаць замежную дапамогу. (Масавыя акцыі https://charter97.org/ru/news/2026/1/9/669381/) 8–9 студзеня 2026 года сталі найбуйнейшымі ў гісторыі Ірана. Арганізаванасць дазволіла пратэстам ахапіць увесь Іран.

Эксперты адзначаюць, што ўдары па рэпрэсіўных сілах мусяць быць дакладнымі. Важней уплываць на мабільныя падраздзяленні, што дзейнічаюць супраць пратэстоўцаў. Гэта магчыма з дапамогай дронаў і разведданых у рэальным часе. Мэта — змяніць успрыманне рызыкі ў сілавікоў: калі іх жыццё апынецца пад пагрозай, яны будуць менш схільныя да рэпрэсій і могуць перайсці на бок пратэстоўцаў.

Скаардынаваныя ўдары па рэпрэсіўнай інфраструктуры, правільна сінхранізаваныя з унутранымі пратэстамі, здольныя паскорыць раскол рэжыму без уцягвання ЗША ў сухапутную вайну.