«Траты незаўважна выраслі ўвогуле на ўсё»
- 27.02.2026, 9:47
Беларусаў абурылі квітанцыі на аплату камунальных паслуг за студзень.
Выданне «Салідарнасць» распытала беларусаў, наколькі адбіўся на іх кашальках «адкладзены рост паслуг ЖКГ». Імёны ўсіх суразмоўцаў зменены.
Нядаўна намеснік міністра замежных спраў РБ Ігар Секрэта пахваліўся на пасяджэнні Савета ААН па правах чалавека, што ў Беларусі адклалі павышэнне тарыфаў на жыллёва-камунальныя паслугі з-за халоднага студзеня. Цытата з выступу чыноўніка ў Жэневе вартая таго, каб яе прывесці:
«У той час як жыхары нібыта сытага Еўропы вымушаныя эканоміць на цяпле, але пры гэтым усё адно аплачваюць драканаўскія, велізарныя рахункі за электраэнергію з-за халоднай зімы, якая выпала сёлета.
Беларусь, нягледзячы на беспрэцэдэнтны незаконны санкцыйны ціск, зыходзячы з інтарэсаў сваіх грамадзян, адмаўляецца ад запланаванага павышэння тарыфаў у сферы жыллёва-камунальнай гаспадаркі на перыяд халадоў.
Дзяржава свядома бярэ на сябе фінансавую нагрузку, каб абараніць сем’і, пенсіянераў, простых людзей — уразлівыя катэгорыі грамадзян».
«Адчувальна, скажам наўпрост»
Тым часам многія беларусы атрымалі квітанцыі на аплату камунальных паслуг за студзень — і непрыемна здзівіліся лічбам. Ці то прамову намесніка міністра пра абарону простых людзей прапусцілі міма вушэй, ці то і з ранейшымі тарыфамі зэканоміць не выйшла.
Эмоцыі раз-пораз выплёскваюцца ў сацсеткі.
«Беларусы, як вам такая камуналка? Пара адкрываць збор» — выклаў у Threads адзін з карыстальнікаў фота «жыроўкі» на 770 рублёў — і гэта за кватэру крыху больш за 33 квадратныя метры, але з запазычанасцю па лічыльніках вады.
«У нас двухпакаёўка, 380 рублёў з «эканамічна абгрунтаванымі» тарыфамі. Адчувальна, скажам наўпрост», — адказалі яму.
«За інтэрнат 300 з хвасцікам рублёў не хочаце?»
«Ха, трохпакаёўка — 435 рублёў. Хто больш, грамадзяне дармаеды?»
«У мяне 400 выйшла з-за ўласніка-дармаеда. Чалавек жыве ў іншай краіне і ў Беларусь не вернецца нават пад дулам пісталета», — падзялілася болем іншая беларуска.
«Я адна ў аднапакаёўцы, лішняга не лью і не спальваю. За снежань было 85, за студзень — амаль 115, нічога сабе розніца за месяц? І гэта яшчэ нібыта тарыфы не паднялі», — канстатавала трэцяя.
«А калі афіцыйна не працуеш і лічышся ў роднай дзяржавы «дармаедам», яна ад вялікай любові вельмі шмат налічвае. У мяне 280, і гэта не Мінск», — адзначыў яшчэ адзін беларус.
«Было 54, стала 99 за студзень. Нібыта нічога, але розніца амаль у два разы», — здзівілася ўласнай квітанцыі наступная каментатарка.
І пайшла ланцуговая рэакцыя — людзі ў каментарах хто хваліцца, што выходзіць 60 рублёў на аднаго, хто сумаваць: «у нас 170 за двухпакаёўку», «90 рублёў розніцы з мінулым месяцам за двух, яксьці зусім празмерна», «230 рублёў за кватэру, дзе ўвогуле яшчэ ніхто не прапісаны, толькі нядаўна ў спадчыну атрымала — нармальна?», «за дом плачу штомесяц 700–900 рублёў, але ўлетку прасцей, вядома, каля 500».
«Затое не як у Еўропе», — з іроніяй канстатавалі беларусы ў працэсе абмену навінамі. — «Пачакайце яшчэ, павышэнне толькі ў сакавіку!» — нагадалі ім.
«Для двух працоўных не такая сума, каб панікаваць»
«Салідарнасць» папрасіла чытачоў падзяліцца, як змяніліся іх студзеньскія «жыроўкі» — і наколькі гэта адчувальна для бюджэту.
— Мы жывём у прыватным сектары, і папяровыя квітанцыі нам у паштовыя скрыні не кідаюць, — кажа Людміла, — адразу плацім праз АРІП. За студзень ужо заплацілі, вядома, і заўважылі, што сума стала большай — маразы стаялі вельмі адчувальныя, газ у нас сыходзіў толькі так. Спыталі ў людзей з электрычным ацяпленнем, у іх яшчэ больш «нагарэла» і атрымаліся значныя выдаткі.
А мы ў выніку заплацілі 90 рублёў толькі за цяпло, хаця звычайна ў халодныя месяцы набягае 50–55. Але гэта, трэба ўлічваць, не за тыпавую двухпакаёвую кватэру ў старой панэльцы, дзе ад цябе нічога не залежыць, а за дом у 100 квадратаў. І я лічу, што траты цалкам апраўданыя — мы рэальна не мерзлі, падтрымлівалі сабе камфортную для жыцця тэмпературу.
У красавіку па новых тарыфах выйдзе больш за ваду, але тут як паглядзець: мы ж не плацім асобна за падагрэў і за каналізацыю-вадоўадвод (раз на год самі выклікаем спецыяльныя службы і адразу аплачваем усё гэта).
Нават калі будзем плаціць рублёў 250 — для двух працоўных, нават з раённымі, несталічнымі заробкамі, гэта зусім не такая вялікая сума, каб панікаваць. У нас на крэдыты за рэновацыю дома і на будаўнічыя матэрыялы для ўчастка выходзіць больш. Таму ў цэлым для сямейнага бюджэту не напружна. Людзям на пенсіі, асабліва самотным, у гэтым сэнсе значна складаней.
Але тут зноў жа, як паглядзець.
Хтосьці жыве ў кватэры, плаціць мінімальныя сумы на капрамонт і аплату дварнікоў — і не парзіцца, а ў доме і на ўчастку даводзіцца ўсё рабіць самому. Затое калі мы паставілі новы плот — то ведаем, што яго зрабілі на сумленне і гадоў 10 мінімум ён прастаіць, а не будзе «абнаўляцца» кожную вясну абы-як, танненькай фарбай.
«Траты незаўважна выраслі ўвогуле на ўсё»
— Збіраю папяровыя «жыроўкі» якраз таму, што па іх зручней адсочваць, у якіх радках змяняюцца сумы, — дзеліцца Ірына Іосіфаўна з Мінска. — Вось цяпер за студзень выйшла 85 рублёў за ацяпленне, у снежні было 55, за ўсе паслугі ЖКГ (у разліку на вялікую трохпакаёвую кватэру) — 188 рублёў, а было 162.
Праўда, ні ў чым не магу папракнуць камунальнікаў: тапілі ў нас увесь час добра, часам нават даводзілася праветрываць увечары, бо ў кватэры было вельмі цёпла і душна. І нашумелыя аварыі з вадой і цяплом нейкім цудам нас мінулі, хоць мы жывём у старой частцы Маскоўскага раёна, і многія суседзі скардзіліся, што ў іх быў жах.
А з улікам таго, што ў нас дзве пенсіі і ў мужа яшчэ невялікая падпрацоўка, у агульных тратах за месяц гэта падаражанне адчуваецца, але не крытычна. Кажуць, што плюс 22 рублі прыблізна будзе з красавіка — паглядзім, пакуль гучыць не страшна. І пенсіі ж таксама падрастуць.
Іншая справа — што нават нашы даволі сціплыя, пенсіянерскія траты патроху, незаўважна выраслі ўвогуле на ўсё. Можа, толькі транспарт даражэе павольней за іншыя паслугі. А так — ідзеш у краму і міжволі параўноўваеш, што яшчэ два тыдні таму за тыя ж грошы ў кошыку асартымент быў большы і разнастайней. Рыба, сухафрукты, салодкае, гародніна і садавіна — то там плюс рубель, то тут плюс два.
З лекамі вельмі прыкметна. Мужу рэцэптурны прэпарат дзеці купілі і прывезлі з іншага горада — бо ў Мінску, уявіце, у продажы яго няма. А яшчэ высветлілася, што ў раёне спіс лекаў выходзіць на 20–30 рублёў танней.
І тады, вядома, зразумела, з чаго гэта наша ўлада такая «добрая» і адсунула падаражанне паслуг ЖКГ.
Бо калі ўсё гэта расце адначасова, вельмі цяжка не заўважыць, як хутка разлятаюцца грошы з кашалька або з карткі. А тут, відаць, расцягнулі ў часе.
«Можа, трэба больш гаварыць пра праблемы сваіх грамадзян?»
— У суседкі ўласнік кватэры — сын, які лічыцца «дармаедам». Яна як убачыла ў квітанцыі 450 рублёў за студзень, дык за сэрца схапілася, я яе на кухні паўвечара валіяр’янкай адпойвала, — кажа Анастасія, жыхарка абласнога цэнтра. — У нас за двухпакаёўку ўсяго 115 — увогуле драбяза на гэтым фоне.
Хоць увогуле сам падыход пра «эканамічна абгрунтаваныя тарыфы» для тых, хто нібыта не ўносіць уклад у беларускую эканоміку, — страшна раздражняе. Дзе тут справядлівасць? Справядліва — гэта аплачваць столькі, колькі каштуюць паслугі.
Хіба гэтыя людзі каго-небудзь, прабачце, аб’ядаюць, атрымліваюць нейкае эксклюзіўнае абслугоўванне лепшай якасці? Як паказала сёлетняя зіма — нават таго, што належыць па нормах (маю на ўвазе ацяпленне), не заўсёды атрымліваюць. Затое пераплачваюць. Відаць, дзяржаве вельмі патрэбныя грошы.
Я ведаю, што ў суседніх краінах людзі плацяць за камунальныя паслугі ў разы больш. Пра гэта прапаганда вельмі любіць ядзліва разважаць. Але, па-першае, не раз ужо лічылі, што з улікам розніцы ў заробках, цэнах на прадукты і паслугі — узровень жыцця ў суседзяў усё роўна вышэйшы, нешта не едуць натоўпамі літоўцы і палякі ў Беларусь перасяляцца.
А па-другое, у іх сацыяльна неабароненым пластам адрасна дапамагаюць, дзяржава кампенсуе малазабяспечаным тое ж самае ацяпленне. А ў нас, сужу па сваёй бабулі: пенсію з лютага паднялі на 10%, але адна толькі камуналка за студзень «з’ела» палову гэтай прыбаўкі.
Як гэта ўвогуле атрымалася ў сацыяльна арыентаванай дзяржаве? Можа, трэба больш гаварыць пра праблемы сваіх грамадзян, а не лічыць выдаткі суседзяў?