Дыктатуры трэба выкарчаваць пад корань

• Аляксандр Каваленка
• 28.02.2026, 22:10

Папярэдзіць маштабнае крывапраліцце заўсёды лягчэй у зародку.

Увесь свет абляцела відэа прыляту іранскага дрона ў шматпавярхоўку ў Бахрэне. «Сардэчна запрашаем» у свет дыктатуры.

Прыкладна так выглядае сітуацыя, калі побач з табой, на адлегласці працягнутай рукі, дзесяцігоддзямі бесперашкодна існуе дыктатура. Яна развіваецца, назапашвае патэнцыял, узбройваецца, дапамагае іншым дыктатурам забіваць і распаўсюджваць генацыд. І раптам у пэўны момант ты разумееш, што вайна за тысячы кіламетраў ад твайго дома, якая цягнецца гадамі, — гэта твая вайна…

Бо твой сусед — гэта тыранія і дыктатура, што жыве за кошт пакут і смерцяў.

Магчыма, гэта прагучыць цынічна і жорстка. Але тое, што мы цяпер бачым на Блізкім Усходзе, было прадказальным, але дзесяцігоддзямі ігнаравалася міжнароднай супольнасцю. Калі тыранію і дыктатуру можна было задушыць у зародку, гэтага не рабілі. А калі склаліся пэўныя ўмовы — на гэта трацяцца куды большыя рэсурсы: і эканамічныя, і тэхналагічныя, і чалавечыя.

Аналагічныя праблемы мы можам назіраць і з КНДР, з Кубай і шэрагам іншых тыраній і неадыктатур. Лукашэнку — асаблівае прывітанне.

Пра што гэтая нататка, калі хтосьці так і не зразумеў?

А яна пра тое, што Shahed-136, якія ўжо чатыры гады тэрарызуюць Украіну і забіваюць украінцаў, у пэўны момант будуць забіваць жыхароў Бахрэйна, Абу-Дабі і не толькі. Балістычныя ракеты KN-23, што ўвесь гэты час забівалі ўкраінцаў, у пэўны момант могуць пачаць забіваць паўднёвакарэйцаў, тайванцаў і не толькі. Ракеты 9М723 і Герань-2 пачнуць забіваць еўрапейцаў.

Тыраніі ў свеце павінны быць выкарчаваныя пад корань. Агнём і мячом.

Але рашучыя дзеянні даюць сябе чакаць да таго моманту, пакуль самі забойствы не пачнуцца.

На жаль, рэаліі такія. Папярэдзіць маштабнае крывапраліцце заўсёды лягчэй у зародку, чым душыць крыважэрную пачвару, што вырасла на ўрадлівай глебе.

Але ў большасці выпадкаў гэтага не робяць з-за пасіўнасці, бясхрыбетнасці і трусасці… А таксама з-за нежадання браць на сябе адказнасць.

Як я напісаў год таму: «Новы цудоўны свет распасцёрвае свае абдымкі!»

Аляксандр Каваленка, Telegram