Навукоўцы: Эмацыйная адчувальнасць — гэта схаваная суперсіла

• 9.02.2026, 14:45

Псіхолагі лічаць яе генетычна абумоўленай асаблівасцю інтэлекту.

У грамадстве, дзе цэняцца рацыянальнасць, хуткасць і эмацыйная стрыманасць, людзі, якія «адчуваюць занадта шмат», часта ўспрымаюцца як слабыя ці празмерна ўражлівыя. Аднак псіхалагічныя даследаванні кажуць пра супрацьлеглае — эмацыйная адчувальнасць можа быць адной з найбольш недаацэненых чалавечых суперздольнасцяў, піша часопіс Forbes (пераклад — сайт Charter97.org).

Паводле дадзеных даследаванняў, каля 15–20% людзей валодаюць высокай эмацыйнай адчувальнасцю — асаблівасцю нервовай сістэмы, якая прымушае іх глыбей і дакладней апрацоўваць эмацыйныя і сацыяльныя сігналы. Галаўны мозг такіх людзей актыўней рэагуе на тонкія змены настрою, выразаў твару і інтанацыі, што робіць іх больш эмпатычнымі і ўважлівымі да невыказаных патрэб навакольных.

Гэта адчувальнасць мае эвалюцыйныя карані: у старажытных супольнасцях менавіта такія людзі першымі заўважалі пагрозы і дапамагалі групе пазбягаць небяспекі. Сёння ж эмацыйная адкрытасць часта падаўляецца, асабліва ў працоўных калектывах, дзе яе нярэдка прымаюць за непрафесіяналізм. Аднак падаўленне эмоцый, як паказваюць даследаванні, прыводзіць да стрэсу, пагаршэння памяці і падвышанай рызыкі трывожнасці і дэпрэсіі.

Эмацыйна адчувальныя людзі сутыкаюцца і з цяжкасцямі міжасобасных зносін. Розніца ў інтэнсіўнасці перажыванняў можа выклікаць непаразуменне ў парах і сярод сяброў. Пры адсутнасці падтрымкі яны пачынаюць лічыць свае эмоцыі «занадта моцнымі» і губляюць давер да ўласных адчуванняў.

Тым не менш у адпаведных умовах эмацыйная глыбіня становіцца крыніцай сілы — яна ўзмацняе эмпатыю, творчасць, маральную свядомасць і здольнасць да блізкасці. Як падкрэсліваюць псіхолагі, адчувальнасць — не слабасць, а форма інтэлекту, якой проста патрэбна прастора для праяўлення.