Два трубаправоды на Блізкім Усходзе сталі ключавымі для сусветнага рынку нафты

• 11.03.2026, 18:50

Яны дазваляюць мінімізаваць наступствы блакады Армузскага праліва.

Блакіроўка Армузскага праліва рэзка павысіла значэнне альтэрнатыўных маршрутаў паставак нафты. У цэнтры ўвагі аказаліся два трубаправоды — у Саудаўскай Аравіі і Аб'яднаных Арабскіх Эміратах, якія дазваляюць часткова абыходзіць праліў і падтрымліваць экспарт нафты на сусветныя рынкі, піша The Wall Street Journal (пераклад — сайт Charter97.org).

Найбольш важным стаў саудаўскі трубаправод «Усход—Захад», які злучае нафтавыя радовішчы на ўсходзе краіны з портам Янбу ў Чырвоным моры. Яго даўжыня складае каля 1 200 кіламетраў. Па словах кіраўніка нафтавай кампаніі Saudi Aramco Аміна Насера, у бліжэйшыя дні па ім плануецца транспартаваць да 7 млн барэляў нафты ў суткі.

Каля 2 млн барэляў прызначаныя для саудаўскіх нафтаперапрацоўчых заводаў, а астатнія 5 млн барэляў могуць паступаць на міжнародны рынак. Гэта прыкладна супастаўна з аб'ёмам саудаўскага экспарту праз Армузскі праліў да пачатку крызісу.

Тым не менш трубаправод не здольны цалкам замяніць марскія пастаўкі. Праз праліў раней праходзілі значна большыя аб'ёмы нафты, а частку прадукцыі, уключаючы каля 800 тыс. барэляў нафтавых прадуктаў у суткі, па-ранейшаму немагчыма перанакіраваць. Акрамя таго, значныя аб'ёмы нафты застаюцца заблакаванымі ў Кувейце, Іраку і Бахрэіне.

Другі важны маршрут праходзіць праз ААЭ. Трубаправод злучае радовішчы Абу-Дабі з портам Фуджайра на ўзбярэжжы Аманскага заліва і здольны транспартаваць да 1,8 млн барэляў нафты ў дзень.

Аналітыкі адзначаюць, што нават пры максімальнай загрузцы гэтых трубаправодаў каля 10 млн барэляў нафты штодня могуць заставацца заблакаванымі ў Персідскім заліве. Пры гэтым інфраструктура таксама застаецца ўразлівай: энергетычныя аб'екты ў рэгіёне ўжо падвяргаліся атакам, а эксперты папярэджваюць, што трубаправоды могуць стаць новай мішэнню.

Нягледзячы на рызыкі, менавіта гэтыя два маршруты цяпер дазваляюць часткова стабілізаваць сусветны рынак нафты і знізіць ціск на пастаўкі ва ўмовах крызісу.