У Кіеве — каласальны ажыятаж, падобны да залатой ліхаманкі

• Ігар Луцэнка
• 15.03.2026, 14:59

Як украінская армія зноў стала наймацнейшай.

У Кіеве — каласальны ажыятаж, гатэлі перапоўнены замежнікамі, якія тэрмінова цікавяцца нашай дронавай абаронкай. Падобна да залатой ліхаманкі.

Яшчэ ніколі, з часоў княжай Русі, мы не мелі такой магчымасці ўплываць на сусветныя працэсы. Яшчэ ніколі, з часоў Сагайдачнага, украінскае войска не было настолькі моцным.

Праз боль і прыніжэнне, праз страту каштоўных ваенных актываў і каштоўных інфраструктурных прадпрыемстваў лідары гэтага свету пераканаліся, што ў украінцаў — і толькі ў украінцаў — ёсць найлепшыя рашэнні супраць сучасных выклікаў. Танныя, масавыя, зручныя.

Можна казаць, што мы з Расіяй ідзём побач у дронавай гонцы. Дзе-нідзе яны апярэджваюць нас, дзе-нідзе — мы іх. Але калі ўзяць антыдронаву СПА, разлічаную на барацьбу з так званымі глыбокімі ўдарамі БПЛА, нам тут няма роўных. Тры з паловай гады «шахеднага» тэрору ўсё ж прымусілі нас выпрацаваць імунітэт.

Гэта і досвед працы з радарамі і іншымі сродкамі выяўлення, і дроны-перахопнікі, і ўнікальныя рашэнні па інтэграцыі ўсяго гэтага ў адзіную сістэму. Усяго гэтага няма ў расіян — а значыць, тым больш няма нідзе ў свеце.

Дзякуючы вайне Ізраіля і ЗША супраць Ірана ў неабходнасці «антышахеднага» імунітэту пераканаўся ўвесь свет. Над суседзямі Ірана аж з 2019 года вісіць пагроза ўдарных БПЛА, пасля першых атак Тэгерана гэтымі сродкамі па нафтаперапрацоўцы Персідскага заліва. Але арабскія краіны да належнага супрацьдзеяння дагэтуль і блізка не падступіліся, і цяпер звяртаюцца па дапамогу.

Да нас, у Кіеў.

Высветлілася, што сярод краін еўрапейскай цывілізацыі мы ў гэтым найлепшыя. Такая рэальнасць.

І гэта толькі адно з вымярэнняў высокіх тэхналогій, якімі мы ўсё глыбей авалодваем. Далей будзе значна, значна болей.

Ці паварухнула дзяржава хоць пальцам, каб ва Украіне з’явіліся такія беспрэцэдэнтныя тэхналагічныя рашэнні і такія бліскучыя падраздзяленні? Пытанне, адказ на якое павісне ў паветры.

«Занадта позна, занадта мала» — дэвіз нашых чыноўнікаў, якога яны неўхільна прытрымліваюцца і, на жаль, і надалей будуць прытрымлівацца ў сваіх рэакцыях на тэхналагічны прагрэс у вайне.

Але добра, што ёсць закупы радараў — хоць і бескантрольныя ў розных, насамрэч не датычных да тэматыкі СПА, ведамствах. Добра, што ў свой час былі адчынены шлюзы для дзяржаўных замоваў на мільёны дронаў, што вырасціла, хоць і часам паўпрафесійны, непразрысты, але ўсё ж здольны да хуткіх дзеянняў, сектар прыватных вытворцаў — новых мільярдэраў ад БПЛА.

Нарэшце, пасевы грантаў ад Мінцыфры таксама адыгралі сваю ролю.

Але асноўная заслуга належыць палявым камандзірам і камандам нізавых байцоў, якія з лета 2024 года смела прасоўвалі гэтыя тэмы, у абыход статутаў і армейскага даўбаёбізму, і ў выніку навучыліся паказваць выдатныя вынікі. Яны і збівалі, і канструявалі, і эксперыментавалі.

Добра, што побач з бяздарнымі і падлымі прыстасаванцамі ў нашай арміі растуць таленавітыя і адданыя лідары. Радасна бачыць, што справа гэтых адданых перамагае.

Цяпер мы, у планетарным маштабе невялікі па колькасці ці тэрыторыі народ, не надта багаты, — адзін з вядучых у ваеннай сферы. Гэта факт. Побач з фактам масавага ўхілення ад службы і разгулу карупцыі ў тыле. Побач з масавай ахвярнасцю простых украінцаў, студэнтаў і пенсіянераў, побач з бяздарнасцю і жадобай некаторых дзяржаўных дзеячаў.

Высокая пазіцыя ў сусветным рэйтынгу каштавала нам шмат крыві. Палова маіх сяброў, з якімі мы пачыналі гэтую барацьбу ў 2014 годзе, ужо на тым свеце. Але, як бачым, гэта было не дарма.

Шлях супраціву расійскаму нашэсцю, які мы пачалі пасля Майдана з драбавікамі і пісталетамі, — ўдала падхапілі, далучыліся шматлікія нашыя таленавітыя суайчыннікі. І тое, што мы бачым цяпер, — гэта толькі світанак новай эры.

Эпоха рабатызаваных сістэм толькі пачынаецца. Хутка свет адкрые новыя вымярэнні ўкраінства ў гэтай сферы.

Ігар Луцэнка, «Фэйсбук»