Ніхто яго не паслухаў

• Аляксандр Раднянскі
• 16.03.2026, 14:49

Цырымонія «Оскара» атрымалася найлепшай за апошнія гады.

Яна была і кранальнай, і смешнай, і самаіронічнай.

Як той галівудскі кінематограф, які здолеў калісьці заваяваць сэрцы гледачоў па ўсім свеце чалавечнымі, глыбокімі і эмацыйнымі гісторыямі.

На гэты раз дапамаглі і фільмы. І рэальная канкурэнцыя паміж імі. Упершыню за апошнія гады можна было рабіць стаўкі і спрачацца.

Перамагла «Бітва за бітвай» выдатнага рэжысёра Пола Томаса Андэрсана, які да гэтага перамагаў на еўрапейскіх фестывалях, але ніколі не выходзіў на сцэну «Оскара». Яго фільм атрымаў шэсць статуэтак, уключаючы ўзнагароды за найлепшы фільм, рэжысуру і адаптаваны сцэнар.

А яго галоўны супернік — «Грэшнікі» Раяна Куглера — зарабіў чатыры статуэткі, уключаючы «Оскар» за найлепшую мужчынскую ролю Майклу Б. Джордану, які, забраўшы ўзнагароду ў нядаўняга фаварыта Цімаце Шаламе, кранальна дзякаваў Акадэміі за падтрымку на працягу ўсёй сваёй кар’еры. Я рады яго поспеху і ўпэўнены, што іх дуэт з Куглерам прынясе яшчэ нямала сюрпрызаў.

А вось у намінацыі за найлепшую жаночую ролю сюрпрызаў не адбылося — узнагароду забрала ірландка Джэсі Баклі з «Хамнета» Хлоі Чжао. Выканаўшы трагічную ролю жонкі Шэкспіра, якая страціла сына, яна са сцэны казала пра «прыгожы хаос мацярынскіх сэрцаў».

У гэтым і палягала галоўнае адрозненне цырымоніі «Оскара» 2026 года ад многіх папярэдніх — амаль поўная адсутнасць палітычных выказванняў, што расколваюць.

Акрамя іспанца Хаўера Бардэма, які чарговы раз закрычаў Free Palestine (але «забыў» дадаць from Hamas) і прымацаваў да смокінга значак з лозунгам «Не вайне» (вядома, вайне ЗША супраць Ірана, а не 47-гадовай вайне рэжыму аятолаў супраць суседніх краін і ўласнага народа), ніхто больш пра палітыку наўпрост не гаварыў.

Наадварот — усе стараліся вярнуцца да тых слаўных часоў, калі галівудскія фільмы і цырымоніі «Оскара» аб’ядноўвалі людзей самых розных перакананняў, рэлігійных канфесій і этнічнага паходжання.

Нават Паша Таланкін, які выйшаў на сцэну атрымаць «Оскар» за найлепшы дакументальны фільм — «Спадар Ніхто супраць Пуціна», — абмежаваўся вельмі агульным пацыфісцкім заклікам неадкладна спыніць усе войны. Ніхто яго не пачуў, войны працягваюцца, а ягонае выступленне мяне рэзанула, мне хацелася больш вызначанага выказвання. Але перамозе гэтага фільма я рады. Няхай хаця б ягоная назва нагадвае свету пра вайну ва Украіне, што працягваецца.

Аляксандр Раднянскі, Telegram