У Мінску прадалі «адну з самых унікальных» кватэр
- 17.03.2026, 16:43
За яе разгарнулася барацьба.
Адна з унікальных кватэр проста на плошчы Перамогі ў Мінску прадалі за 350 тысяч долараў (гэта больш за 1 млн рублёў) — амаль у паўтара раза даражэй, чым планавалі першапачаткова. Гэтае жыллё калісьці належала былой савецкай эліце — і, падаецца, інтэр’ер з таго часу не змяніўся. У Threads беларусы абмяркоўваюць плюсы і ў большай ступені мінусы жыцця ў такім месцы, піша «Зеркало».
«Памятаеце кватэру з тэрасай на плошчы Перамогі ў Мінску? Яе выстаўлялі за 250 тысяч долараў, але ў выніку ахвотных было столькі, што прадалі яе за 350 000.
Нагадаем, што гэта «трохпакаёўка» на чацвёртым паверсе ў сталінцы па адрасе Незалежнасці, 35.
Агульная плошча 76 кв. м», — напісаў у сацсетцы праект, прысвечаны сталічнай нерухомасці.
Менш чым за суткі пост убачылі амаль 86 тыс. разоў, і пад ім пакінулі больш за 160 каментарыяў. Некаторыя здзівіліся кошту, іншыя звярнулі ўвагу на плюсы і мінусы жыцця ў такім месцы.
«Гэта кватэра ніколі не акупіцца, калі яе здаваць. А для жыцця — не ведаю. Я жыла ў доме, дзе крама „Фантазія“ (на праспекце Незалежнасці, 42. — Заўв. рэд.). П***дануцца было можна. Першае — ад шуму. Вакны адкрыць нельга было. Толькі ўначы з першай да пятай раніцы. Другі момант — дыхаць няма чым. Асабліва ў спёку. Трэцяе — вокны мыла кожны месяц. Бо глядзець у іх было немагчыма. Чацвёртае — адчувалася метро. Здымалі год, а потым з’ехалі. З плюсаў: цэнтр — цэнтрэй няма куды. Усё побач. Метро — адна хвіліна. Але жыць там пастаянна — ніколі».
«Смурод, вечны шум ад машын, чорныя фіранкі. Бл*, як можна гэта купіць? Кошт шыкоўнага катэджа за горадам».
«З улікам таго, што ў яе трэба ўкласці (рамонт з нуля) і бясконцага шуму з праспекта — дзіўны выбар».
«Такія кватэры — штучны тавар. І купляюць іх як інвестыцыі пад здачу ў арэнду па сутках. Так ва ўсім свеце: усё жыллё ў цэнтрах здаецца турыстам, а ўладальнікі жывуць у іншых раёнах».
«На планеце стане на аднаго шчаслівага чалавека больш: таго, хто прадаў „гэта“ за такія грошы».
«Кватэра ўнікальная, але толькі для тых, хто згодны з вібрацыяй метро, хадзіць з сумкамі з прадуктамі на чацвёрты паверх пешшу, прыбірацца на велізарным балконе, разумець, што будаўнікі падчас фарбавання дома будуць прасіцца да цябе па вадзічку і ў туалет і яшчэ шпацыраваць па тваім балконе; на ўсе мерапрыемствы на плошчы Перамогі вокны адкрыць не дадуць — хоць задушыся ад духаці, старыя цэнтральныя камунікацыі, якія х*р заменіш, напрыклад, кавалак сцёкавага стояка: там чыгун ва ўсіх кватэрах клеены-пераклеены і г.д.».
«Людзі, якія пішуць пра смурод, шум і брудныя фіранкі з-за адкрытых вокнаў, няўжо вы лічыце, што там усе вокны на праспект? І што ў людзей, якія купілі кватэру за 350 тыс., не знойдзецца грошай на брызеры, каб гэтыя вокны ніколі не адкрываць?»
«Яны яшчэ не ведаюць, што гэта — мець суседзяў зверху ў сталінцы з драўлянымі перакрыццямі».
«Адзіны выпадак, калі падтрымаю прадаўца. Гэта сапраўды ўнікальнае месца для нерухомасці, і яно не для нішчэбродаў. Улупіць там рамонт на 50 тыс. долараў — і яе кошт будзе паў лімона».
«Дык гэта проста купіць, каб было. Захацелася — і купілі для прэстыжу. Не вар’яцей за сумкі, гадзіннікі, сотні машын, яхты. Гэта я так думаю, можа, і памыляюся, бо ў мяне такіх мільёнаў няма і ніколі не было і ўжо не будзе, таму іншае ўяўленне пра жыццё і каштоўнасці».