Амерыканскі дэсант рыхтуецца да высадкі на іранскіх астравах?
- 18.03.2026, 13:44
Ваенны эксперт распавёў, ці магчыма гэта.
Аперацыя ЗША і Ізраіля супраць рэжыму аяталаў працягваецца і ўступае ў новую фазу. Пасля ўдараў па іранскіх ракетных аб’ектах каля Армузскага праліва Вашынгтон, відаць, рыхтуецца сілай забяспечыць праход танкераў і нарошчвае вайсковую прысутнасць у рэгіёне, у тым ліку перакідваючы USS Tripoli з экспедыцыйным падраздзяленнем марской пяхоты.
Як ЗША могуць разблакаваць Армузскі праліў на практыцы? Пра гэта сайт Charter97.org пагаварыў з украінскім ваенна-палітычным аглядальнікам групы «Інфармацыйны супраціў» Аляксандрам Каваленкам:
— Я не думаю, што ЗША ў цэлым удасца эфектыўна разблакаваць сам Армузскі праліў па адной простай прычыне. У Ірана ёсць даволі вялікі запас марскіх мін. І менавіта марскімі мінамі Іран можа заблакаваць Армузскі праліў, проста хаатычна замініраваўшы яго.
Я думаю, што сама па сабе аперацыя па разблакаванні Армузскага праліва для Злучаных Штатаў будзе такой жа правальнай, як і ўся аперацыя «Эпічны гнеў». Таму я не веру ў тое, што Злучаным Штатам удасца ўзяць пад свой кантроль Армузскі праліў, усталяваць там бяспечную зону суднаходства. Тым больш, што Іран у гэтым абсалютна не зацікаўлены, і ў яго ёсць дастаткова інструментаў, каб ствараць пагрозу на гэтай даволі вузкай лакацыі. Я не веру ў тое, што Злучаным Штатам гэта ўдасца.
— Ці магчыма на гэтым фоне сухапутная аперацыя ЗША супраць Ірана? Што азначае перакідка USS Tripoli з марской пяхотай?
— Калі ЗША і рыхтуюцца, то гэта будзе абмежаваная аперацыя, паколькі на гэтым універсальным дэсантным караблі знаходзяцца 2,5 тысячы марскіх пяхотнікаў. 2,5 тысячы марскіх пяхотнікаў у рэаліях, напрыклад, украінскай вайны — гэта прыкладна 2,5–3 дні актыўных баявых дзеянняў і страт расійскай арміі.
Таму, калі мы гаворым пра нейкую агульнавайсковую сухапутную аперацыю на тэрыторыі Ірана, то гэтага крытычна не хапае, гэтага недастаткова, гэта не экспедыцыйны корпус.
Дзеля чаго яны могуць перакідвацца? Хутчэй за ўсё, для кантролю пэўных астравоў. Кантроль гэтых астравоў, ізноў-такі, абумоўлены кантролем Армузскага праліва. Гэта значыць, гэта можа быць востраў Армуз, гэта можа быць кантроль Кешма, гэта можа быць кантроль Ларака — то бок тых астравоў, якія знаходзяцца непасрэдна ў Армузскім праліве і могуць гарантаваць прыкрыццё суднаходства.
Але любы нешматлікі корпус марскай пяхоты, фактычна тры батальёны, наўрад ці зможа ў стацыянарнай, абмежаванай у манеўры прасторы, якой з’яўляюцца астравы, утрымліваць іх дастаткова доўгі час пры пастаянных абстрэлах і ўдарах з боку Ірана.
Тым больш, што большасць астравоў, якія павінны кантраляваць Армузскі праліў або іншыя якія-небудзь лакацыі, знаходзяцца ў зоне прамога паражэння з боку Ірана. Калі такая высадка дэсанту і будзе праведзеная на адным з астравоў, яна можа завяршыцца для гэтай групы марской пяхоты фатальна, скажам так.