Лёс рэжыму вырашыцца ў бліжэйшыя дні: новы прагноз па Іране
- 19.03.2026, 16:02
Гадавіна пратэстаў можа стаць трыгерам для новых выступленняў.
Іранскі рэжым можа апынуцца на пераломным этапе ўжо ў бліжэйшыя дні — да такой высновы прыходзіць эксперт Бенні Сабаті, аналізуючы цяперашнюю сітуацыю вакол краіны і ціск звонку, піша «Мааріў».
Паводле яго ацэнкі, кампанія супраць Тэгерана дасягнула крытычнай фазы: з аднаго боку, Ізраіль дэманструе беспрэцэдэнтную актыўнасць і дзейнічае максімальна жорстка, з другога — у Вашынгтоне назіраецца непаслядоўнасць, якая тармозіць развіццё падзей. Сабаті лічыць, што на рашэнні Дональда Трампа уплывае атачэнне, уключаючы чыноўнікаў папярэдніх адміністрацый, з-за чаго палітыка ў дачыненні да Ірана выглядае як чарада ваганняў.
Ён адзначае, што прэзідэнт ЗША не заўсёды даводзіць пачатае да канца і дзейнічае з аглядкай, пазбягаючы найбольш радыкальных крокаў, такіх як удары па ключавых энергетычных аб'ектах. Пры гэтым ізраільская аперацыя, паводле слоў эксперта, ужо выйшла за звыклыя рамкі: атакі закранулі нават стратэгічныя напрамкі, уключаючы інфраструктуру, звязаную з пастаўкамі і ўзаемадзеяннем з Расіяй.
Асобную ўвагу Бенні Сабаті надае ўнутранай будове іранскіх сіл. Паводле яго слоў, вярхоўнае кіраўніцтва фактычна дэцэнтралізавала кіраванне, дазволіўшы падраздзяленням дзейнічаць больш аўтаномна. «Іранцы ператварыліся ў хамаснікаў», — адзначыў ён, падкрэсліваючы падабенства з разрозненай структурай, дзе асобныя групы могуць дзейнічаць без прамых указанняў зверху. Гэта, паводле яго меркавання, стварае рызыку захавання нестабільнасці нават у выпадку падзення рэжыму.
Эксперт таксама ўказвае на зніжэнне якасці кіравання: нягледзячы на страты сярод кіраўніцтва, іх месцы займаюць менш падрыхтаваныя кадры, часта вярнутыя «з акопаў». Гэта аслабляе сістэму знутры, хоць цалкам не пазбаўляе яе здольнасці да супраціву.
Пры гэтым Сабаті не выключае сцэнару рэзкіх перамен. Ён звязвае магчымую эскалацыю з гадавінай пратэстаў у Іране, якая можа стаць трыгерам для новых выступленняў. Паводле яго слоў, насельніцтва знаходзіцца ў стане чакання і мае патрэбу ў выразным сігнале звонку, перадусім з ЗША. Ён апісвае настрой грамадства як прыгнечаны: людзі баяцца выходзіць на вуліцы не з-за адсутнасці смеласці, а з-за шматгадовага досведу жыцця пад ціскам.
У заключэнне Бенні Сабаті падкрэслівае, што ключ да магчымага пералому — працяг ціску менавіта на кіраўніцтва, а не толькі на інфраструктуру. Ён лічыць, што ліквідацыя яшчэ некалькіх фігур можа сур'ёзна пахіснуць сістэму. «На працягу тыдня мы можам убачыць значныя змены», — рэзюмуе ён, дапускаючы хуткі і нечаканы паварот падзей.