«Дыялогам займаліся ў нязручнай і прыніжальнай для Лукашэнкі форме»
- Тэлеграм-канал «Лісты да дачкі»
- 21.03.2026, 13:24
Гэта відаць нават з дзяржаўнага тэлевізара.
У чацвер гарант, у якога мінае тэрмін, адпусціў 250 закладнікаў. І не проста адпусціў, а пакінуў 235 у краіне. Хаця яшчэ пару месяцаў таму тлумачыў, што калі пакінуць вызваленых закладнікаў у краіне, то стабільнасць гэтага можа не вытрымаць.
Таму ў пятніцу нехта апраўдваўся за свой гуманізм перад сваімі тэлевізарамі. Бо сведкі стабільнасці, як я разумею, хвалююцца. Асабліва тыя, што з сілавога звяна. Бо калі гуманізм зайдзе занадта далёка, ім жа потым і адказваць за асобныя перагібы на месцах.
Гарант, у якога мінае тэрмін, ні за што адказваць не ўмее. Ён умее толькі тлумачыць пра сваю веліч.
Хаця лепш бы ён на гэты раз проста прамаўчаў. Тады яшчэ можна было б захаваць ілюзію пра роўнапраўны і ўзаемапаважлівы дыялог з амерыканцамі. Прынамсі ў сябе ў тэлевізары. А так нават з тэлевізара відаць, што дыялогам яны займаліся ў нязручнай і месцамі прыніжальнай для гаранта форме.
Ну, гэта значыць, нехта, вядома, расказваў, як ён там з Коулем займаўся іранскім урэгуляваннем і пераразмеркаваннем геапалітычных паўнамоцтваў паміж Расіяй, Кітаем і Еўропай. Але ў выніку замест гэтага давялося займацца гуманізмам з літоўскімі фурамі.
Тымі фурамі, якія нехта ўзяў у закладнікі чатыры месяцы таму, каб атрымаць узамен або дыялог з Літвой на найвышэйшым дыпламатычным узроўні, або выкуп. У крайнім выпадку думаў атрымаць ужо хоць бы самі гэтыя фуры.
А цяпер аказваецца, што не будзе ні дыялогу, ні кантрыбуцый з канфіскацыямі. А фуры давядзецца адпусціць у прыніжальна паспешлівай форме. Як нехта прызнаўся сваім тэлевізарам: «Гэта рашэнне да панядзелка я абавязаны прыняць».
То бок, як я разумею, нехта пачаў тлумачыць Коулу пра ўзаемапаважлівы дыялог, а Коул, усміхаючыся сваёй спецыяльнай адвакатскай усмешкай, сказаў: "Sure. You have three days". І я падазраю, што нават прадстаўнік Беларусі ў ААН не змог гэта далікатна перакласці.
Яшчэ давялося апраўдвацца пра паветраныя шары, што ляцяць у Літву. Для гэтага генерал Кубракоў загадзя знайшоў нейкіх бандыганаў, якія мусілі паказаць, што гэта дробязь, справа звычайная — звычайная кантрабанда.
Давялося паабяцаць, што ракеты ў Іран нехта не пастаўляў, не пастаўляе і пастаўляць не будзе. Бо, як ён сам прызнаўся, калі ты пастаўляеш зброю ўдзельніку вайны, то сам становішся саўдзельнікам.
То бок, пра саўдзел гаранта, у якога мінае тэрмін, у вайне супраць Украіны цяпер можна спасылацца на самога гаранта, у якога мінае тэрмін.
Праўда, адну вялікую дыпламатычную перамогу нехта ўсё ж такі здабыў. Амерыканцы сказалі яму купляць іх звадкаваны газ, а нехта адказаў, што ў яго няма такіх грошай. «Яны засмяяліся» і больш свой звадкаваны газ купляць не прапаноўвалі.
Як нехта потым пахваліўся тэлевізарам: «Я не паводжу сябе, як еўрапейцы. Сказалі купляць амерыканскае — усё, купляем». То бок, адразу відаць ганарлівага, незалежнага гаранта. А больш ганарлівага і незалежнага гаранта нідзе не бачна.
А ты ж памятаеш, я ж увесь час казаў, што нельга некаму цягнуць. Што трэба згоджвацца на здзелку, пакуль яе яшчэ прапануюць. Бо потым нічога не прапануюць і нічога не дадуць.
І што цяпер? «Вялікая здзелка» цяпер ужо не такая вялікая, як раней. Бо раней гаварылі пра тое, каб абмяняць усіх на ўсё, і нехта яшчэ сумняваўся. А цяпер Коул кажа, што за вызваленне ўсіх закладнікаў амерыканцы гатовыя адмяніць 80 працэнтаў сваіх санкцый.
І, па-першае, 20 працэнтаў санкцый застаюцца, а па-другое, пра еўрапейскія санкцыі ўжо ўвогуле ніхто не ўспамінае.
А замест гэтага Коул пагаварыў пра тое, што, адпускаючы закладнікаў, нельга набіраць новых. І раней ён нічога такога сабе не дазваляў. А цяпер, атрымліваецца, замахнуўся на галоўную апору — стабільнасць. Бо калі ў стабільнасці нельга будзе браць закладнікаў, то на што яна будзе апірацца?
Дык што сведкам стабільнасці, асабліва сілавога звяна, ёсць з-за чаго хвалявацца. Як бы хто ні абяцаў, што ён ім не дапусціць дваццацаты год. Ён і ў дваццацатым гэта ўвесь час абяцаў.
Тэлеграм-канал «Лісты да дачкі»