Украіна перахоплівае ініцыятыву
- Альфрэд Кох
- 25.03.2026, 17:35
Расіяне спыніліся.
Мінулі чатыры гады і дваццаць дзевяць дзён вайны. На сённяшніх картах ISW відаць, што ЗСУ працягваюць утрымліваць ініцыятыву і прасоўваюцца нават там, дзе, па ідэі, павінны былі б прасоўвацца расіяне, — у Данецкай вобласці.
Сёння адбыліся тры ўкраінскія контратакі. Па-першае, паўднёвей за Канстанцінаўку ЗСУ ўдалося адкінуць праціўніка на 2 км ад Ільінаўкі і яшчэ крыху (да 1 км) у двух месцах усходней ад Канстанцінаўкі. Па-другое, захадней за Саледар украінскім войскам удалося прасунуцца на 2 км на захад і адбіць у расіян Мінькоўку. І па-трэцяе, усходней ад Славянска ЗСУ працягнулі ўчорашнюю контратаку ў раёне вёскі Закотнае і прасунуліся яшчэ на 2 км на поўнач уздоўж берага Сіверскага Данца.
Нягледзячы на шматлікія паведамленні пра расійскія спробы масіраванага наступу ў раёне Лімана, карты ISW не фіксуюць ніякага прасоўвання расіян. Украінскія крыніцы паведамляюць пра вялікія страты праціўніка, але праверыць гэтыя звесткі пакуль не ўяўляецца магчымым.
Аднак можна ўпэўнена канстатаваць: ніякай ініцыятывы ў расійскай арміі на фронце няма. Прычыны гэтага могуць быць розныя, але пакуль я не буду спяшацца з высновамі (хаця мне, вядома, вельмі спакусліва думаць, што гэта і ёсць даўгачаканыя прыкметы знясілення расійскай ваеннай машыны).
У ноч на сёння расіяне выпусцілі па Украіне 7 балістычных ракет «Іскандэр-М»/С-400, 18 крылатых ракет Х-101, 5 крылатых ракет «Іскандэр-К», 4 кіраваныя авіяцыйныя ракеты Х-59/69 і 392 БПЛА.
Украінскія сілы СПА перахапілі 18 крылатых ракет Х-101, 5 крылатых ракет «Іскандэр-К», 2 кіраваныя авіяцыйныя ракеты Х-59/69 і 365 варожых БПЛА. Зафіксаваныя траплянні 6 ракет і 27 ударных БПЛА ў 22 месцах, а таксама падзенні абломкаў — у 10 месцах. Лёс яшчэ адной балістычнай ракеты «Іскандэр-М» і дзвюх кіраваных авіяцыйных ракет Х-59/69 — невядомы. Хутчэй за ўсё, яны збіліся з курсу і ўпалі ў безлюдных месцах, не прычыніўшы ніякай шкоды.
Але на гэтым сёння расіяне не спыніліся і цягам дня працягнулі атакаваць Украіну сваімі беспілотнікамі. Пасля начной атакі яны цягам дня выпусцілі па Украіне яшчэ 556 БПЛА. Украінскім сілам СПА ўдалося перахапіць 541 з іх. Зафіксаваныя траплянні 15 варожых БПЛА. Колькі мэт было паражана, на гэты раз украінскія вайскоўцы не паведамілі.
Такім чынам можна канстатаваць, што за мінулыя суткі расіяне правялі самую маштабную паветраную атаку за ўсю вайну. 933 БПЛА і 34 ракеты — гэта іх рэкорд… На фоне адсутнасці ў расіян відавочных поспехаў на фронце такая магутная паветраная атака прымушае задумацца пра тое, што (магчыма) расійскія генералы змянілі сваю стратэгію і пачалі капіяваць амерыканцаў, якія ваююць з Іранам выключна паветранымі ўдарамі.
Гэтая новая стратэгія таксама можа быць ускосным сведчаннем знясілення галоўнага ваеннага рэсурсу расіян — гарматнага мяса. Бо вайна выключна паветранымі ўдарамі — справа надзвычай дарагая. І, адпаведна, на такі стратэгічны манеўр можна вырашыцца толькі ва ўмовах жорсткага дэфіцыту салдат.
Але зноў: гэта толькі мае здагадкі, і я лёгка забяру свае словы назад, калі заўтра расіяне зноў пачнуць сваё наступленне на фронце. Хаця верагоднасць такога вяртання да старой стратэгіі ўсё ніжэй і ніжэй: бо як след яны не наступалі ўжо пару месяцаў. За ўсе чатыры гады вайны такога працяглага перапынку ў іх наступе я нешта і не прыгадаю…
Уласна, не, было: усю першую палову 2023 года (аж да злашчаснага «контрнаступу» ЗСУ) расіяне капаліся і будавалі сумна вядомую «лінію Суровікіна»... Але гэта, дарэчы, таксама сведчыць пра тое, што расіяне на няпэўны час (магчыма) адмовіліся ад якіхсьці наступальных дзеянняў…
Пашкоджанні ад гэтай атакі зафіксаваныя ў 11 абласцях Украіны. На бягучы момант вядома пра 7 загінулых і больш як 70 параненых па ўсёй краіне.
У Львове пад удар трапіў гістарычны цэнтр горада (аб’ект сусветнай спадчыны ЮНЭСКА) — пашкоджаныя касцёл св. Андрэя XVII стагоддзя і манастыр. Паранена не менш за 22 чалавек.
У Палтаўскай вобласці зафіксаваныя траплянні ў жылыя дамы і гасцініцу; двое загінулых, 11 параненых. У Дняпры расійскія дроны атакавалі шматпавярхоўку, узнік пажар. Сярод 9 пацярпелых — паўтарагодовы дзіця. У Харкаўскай вобласці варожы беспілотнік атакаваў прыгарадную электрычку на маршруце Слатына — Харкаў, загінуў адзін чалавек. У Запарожжы і Кіеве таксама зафіксаваны прылёты па грамадзянскай інфраструктуры, АЗС і жылым сектары.
У Івана-Франкоўскай вобласці ў выніку трапляння расійскага дрона ў будынак бальніцы загінулі вайсковец і ягоная 15-гадовая дачка. Падчас атакі яны знаходзіліся ў радзільным аддзяленні, дзе ляжала ягоная жонка (яе маці), якая нядаўна нарадзіла яму сына (ёй — брата)…
Якімі словамі апісаць гэтую трагедыю? Які суд вынесе справядлівы прысуд тым злачынцам, што здзейснілі гэтае забойства? Пабочныя страты… Вайна ёсць вайна… Мы ўсе вымаўляем гэтыя фразы, нават не задумваючыся, што ў іх няма ніякага сэнсу: ні боскага, ні чалавечага…
Я ўжо даўно перастаў нават спрабаваць яксьці адрэфлексаваць увесь гэты акіян гора. Проста адкладаю ў нейкім куточку сваёй памяці такія выпадкі і захоўваю іх. Мне ўжо не хапае ні розуму, ні сэрца, каб гэта ўсё як-небудзь эмацыйна і інтэлектуальна перажыць. Можа, калі-небудзь з’явіцца другі Леў Талстой або Томас Ман, які зможа патлумачыць чалавецтву, што ўсё гэта значыць і як нам з гэтым жыць. Але гэта не я. Мой чалавечы маштаб дакладна меншы за гэтую трагедыю.
Адзінае, што я магу, — гэта памятаць. І ніколі не забываць пра тое, што гэта было. Гэта было з намі. Гэта сталася пры нас. Мы былі яго сучаснікамі. Цяпер пра гора такога маштабу мы ведаем не з аповедаў дзядоў і бабуль, а вось цяпер, у гэтую хвіліну, ўсё гэта адбываецца побач з намі.
І гэта робіцца не нейкімі кінематаграфічнымі «эсэсаўцамі» ці «паліцаямі». Гэта робіцца рукамі нашых сучаснікаў, людзей, якіх мы, можа быць, ведалі, з якімі сутыкаліся на вуліцы, вучыліся ў адных школах, служылі разам у войску, працавалі на заводзе. Мы з імі чыталі адны і тыя ж кніжкі, глядзелі адны фільмы, жылі адным жыццём…
Не трэба сябе падманваць: гэта такія ж людзі, як і мы. «Банальнасць зла»… Так, так. Гэта якраз тое, пра што я ўвесь час думаю… Нешта сёння мне больш не хочацца нічога пісаць. Царства Нябеснае забітым бацьку і дачцэ. Няхай зямля ім будзе пухам. І сіл маці з немаўлём, якія засталіся ў жывых.
Слава Украіне!
Альфрэд Кох, «Фэйсбук»