«Амерыканцы зрабілі высновы пра культурны ўзровень Лукашэнкі»
- 27.03.2026, 12:41
Дыктатара прыніжаюць, не цырымонячыся.
Адразу двое людзей з атачэння прэзідэнта ЗША дазволілі сабе недалікатныя выказванні на адрас кіраўніка Беларусі. Джон Коул распавёў непрыглядныя падрабязнасці сумесных застолляў. А Меланія Трамп дэзавуявала заявы кіраўніка Беларусі пра тое, што яна нібыта звярталася да яго з просьбай.
Пра тое, наўмысна ці выпадкова амерыканскі бок абясцэньвае свае ранейшыя выказванні на адрас беларускага кіраўніка, «Філін» паразважаў з Аляксандрам Класкоўскім.
— Коул распавёў падрабязнасці пра сустрэчы з Лукашэнкам падчас вялікай канферэнцыі, прысвечанай пытанню захопу закладнікаў, — удакладніў Аляксандр Класкоўскі. — Тут хочацца адзначыць, у кантэксце якой тэматыкі ён узгадаў беларускі сюжэт.
І ўжо гэта само па сабе шмат пра што кажа пра ўяўленні амерыканцаў. Тое, што яны называюць Лукашэнку «высокапаважаным прэзідэнтам», не перашкаджае ім адносіць яго да разраду тэрарыстаў, якія захапілі закладнікаў.
Дарэчы, пра закладнікаў пісаў у сваіх твітах і Трамп. Вось іх сапраўднае бачанне беларускага рэжыму, які бярэ палітычных закладнікаў.
І яшчэ, мяркую, амерыканцы зрабілі высновы пра культурны ўзровень беларускага кіраўніка. Відавочны кантраст паміж «моцным лідарам» і грубым, бескультурным мужыком, які шмат п'е і пастаянна лаецца матам падчас дзелавых, хоць і нефармальных, сустрэч.
Гэта ацэнка без упрыгожванняў. Думаю, такімі адкравеннямі Коул найперш хацеў прадэманстраваць, з якой публікай, з якімі кантрагентамі яму даводзіцца мець справу.
І, вядома, тое, як майстэрска ён гэтых людзей ловіць на іхніх прымітыўных псіхалагічных установах. Злавіць іх, як распавёў спецпасланец амерыканскага прэзідэнта, не складана.
У Коула ёсць фраза: мы пагаварылі хвілін сорак, ён скардзіўся, я падтрымаў і «з гэтага моманту ён быў у мяне ў кішэні». Гэта значыць, у дасведчанага перамоўцы няма праблем дамовіцца з такой публікай.
Мяркую, тое, што Коул дазволіў сабе такія шчырыя публічныя выказванні, сведчыць пра тое, што амерыканцы перакананыя: Лукашэнка вельмі зацікаўлены ў працягненні дыялогу з імі, у працягненні гэтай «вялікай здзелкі», і нават падобныя, не надта пачэсныя для яго характарыстыкі, яго не спыняць.
Што да Пуціна, яны б сабе такога не дазволілі, а Лукашэнка, у іхных вачах яго васал, нікуды не дзенецца.
— А чым можна патлумачыць абурэнне Меланіі Трамп заявай Лукашэнкі, якую яна назвала ілжывай?
— Тут, мне падаецца, усё ж адбылося непаразуменне. Бо неяк, тым не менш, Лукашэнка даведаўся пра спісы дзяцей. Мая версія такая: паколькі вядома, што Коул сябруе з Трампамі сем'ямі, магчыма, яны сустракаліся, абедалі па-сямейнаму, і Меланія магла распавесці, што перадала Пуціну такія спісы.
А Коул ужо ад сябе вырашыў згадаць пра іх у нефармальнай размове з Лукашэнкам, ведаючы, што той камунікуе з Пуціным, і, магчыма, таксама зможа паспрыяць у гэтым пытанні.
То бок асабіста Меланія сапраўды нічога Лукашэнку не перадавала. Таму яе абурыла тое, як ён раптам пачаў козырыць тым, што ў іх нібыта ёсць нейкія агульныя справы.
Тут яшчэ трэба ўлічыць гаварлівасць самога Лукашэнкі. А сустрэча з Коулем відавочна палястыла ягонае самалюбства, і пасля ён хваліўся на ўсе бакі ўсім запар, упляцёў і гісторыю пра Меланію і дзяцей.
— У любым выпадку, у падобных каментарыях прасочваецца непрыемная ацэнка Лукашэнкі. Ці разумее ён сам або нехта ў ягоным атачэнні, як ён выглядае ў вачах амерыканцаў?
— На мой погляд, якраз Лукашэнка наўрад ці разумее. Ён за столькі гадоў адарваўся ад рэчаіснасці і калі, напрыклад, пачынае распавядаць, якім палітыкам сусветнага маштабу з'яўляецца, здаецца, што гаворыць ён з шчырым натхненнем.
Лукашэнка цалкам можа не разумець свайго рэальнага маштабу, карэкатурнасці некаторых сваіх дзеянняў. Інакш на стале не з'яўлялася б сабака Умка. Спадзяюся, што хаця б калі яны пілі гарэлку з Коулем, яе не было на стале.
Ёсць шмат прыкладаў такіх сітуацый. І ў атачэнні напэўна ёсць людзі, якія разумеюць, што гэта, шчыра кажучы, не камільфо, непрымальна ў інтэлігентным грамадстве. Але яны ведаюць нораў свайго гаспадара, ведаюць, што лепш яму не супярэчыць, таму ўсміхаюцца, прыслужваюць, падыгрываюць.
А тое, што такія абсалютна неэтычныя, недарэчныя сцэны пастаянна паўтараюцца, сведчыць пра тое, што атачэнне не адважваецца, баіцца сказаць вождзю, што такія манеры не выклікаюць захаплення ў прыстойнай публікі.