Трэба цвяроза ацаніць Лукашэнку
- Віктар Ягун
- 30.03.2026, 7:44
Дыктатар глыбока залежыць ад Расіі.
Вакол кантактаў ЗША з Беларуссю ўжо пачынаюць узнікаць або ілюзіі, або панічныя настроі. Адны кажуць пра нібыта «вяртанне Лукашэнкі Захадам». Іншыя — пра магчымасць адарваць Беларусь ад Расіі. Ні першае, ні другое не адпавядае рэчаіснасці.
На сітуацыю трэба глядзець цвяроза.
ЗША не шукаюць саюзніка ў асобе Лукашэнкі. ЗША шукаюць каналы камунікацыі ва ўмовах вялікай вайны, дзе прамыя кантакты з Масквой, а тым больш з Пхеньянам, маюць высокі палітычны кошт. У такіх сітуацыях заўсёды з’яўляюцца так званыя тэхнічныя пляцоўкі — краіны, якія не з’яўляюцца партнёрамі, але могуць выконваць функцыю пасярэднікаў.
Менавіта ў гэтай ролі Беларусь і спрабуе сябе пазіцыянаваць.
Лагіка Лукашэнкі простая і адначасова цынічная. Ён не імкнецца адарвацца ад Расіі. Ён спрабуе прадаць Захаду доступ да расійскага кіраўніцтва. І паралельна — магчымасць кантактаў з КНДР. Менавіта таму яго паездка ў Пхеньян не супярэчыць кантактам з ЗША. Гэта не змена курсу. Гэта спроба павысіць уласную палітычную вагу.
Чым больш Лукашэнка дэманструе сувязі з таксічнымі рэжымамі, тым даражэй ён спрабуе прадаць сваю «карыснасць». Гэта старая школа аўтарытарнага выжывання: не змяняць пазіцыю, а прымушаць розныя бакі плаціць за магчымасць кантакту.
Што ён хоча атрымаць?
Гаворка пра цалкам прагматычныя рэчы: аслабленне санкцыйнага ціску, аднаўленне даходаў ад калійнага экспарту, фактычнае прызнанне яго бокам перамоў, а галоўнае — час для ўмацавання рэжыму. У адказ ён спрабуе прапаноўваць абмежаваныя крокі: вызваленне асобных зняволеных, сігналы пра гатоўнасць да дыялогу, ролю перамоўнай пляцоўкі.
Але галоўнае трэба разумець: Беларусь сёння не з’яўляецца нейтральнай дзяржавай. Гэта краіна з глыбокай вайсковай залежнасцю ад Расіі. Яе тэрыторыя выкарыстоўвалася для ўварвання ва Украіну. Расійская вайсковая інфраструктура там захоўваецца, а інтэграцыя толькі ўзмацняецца.
І ніякія кантакты ЗША з Лукашэнкам гэтага факта не змяняюць.
Віктар Ягун, «Фэйсбук»