ЗША б'юць па падземных гарадах у Іране

• 5.03.2026, 17:27

Гаворка ідзе пра велізарныя сеткі тунэляў з балістычнымі ракетамі.

Падземная вайсковая інфраструктура Ірана, якую дзесяцігоддзямі лічылі ключавым элементам абароны краіны, падчас цяперашняга канфлікту ператварылася не толькі ў абарону, але і ў патэнцыйную ўразлівасць, піша The Wall Street Journal (пераклад — сайт Charter97.org).

Гаворка ідзе пра так званыя «ракетныя гарады» — велізарныя сеткі тунэляў, дзе захоўваюцца і рыхтуюцца да запуску балістычныя ракеты. Паводле дадзеных аналітыкаў, удары авіяцыі ЗША і Ізраіля наносяцца, у тым ліку, па пускавых устаноўках у момант іх выхаду з падземных баз для запуску ракет.

Стратэгія стварэння такіх аб’ектаў пачала фарміравацца пасля Ірана‑іракскай вайны (1980–1988) і аперацыі «Бура ў пустыні» 1991 года. Тады Тэгеран зрабіў выснову, што не здольны выйграць прамое супрацьстаянне з праціўнікам, які мае перавагу ў паветры і высокадакладную зброю.

У выніку Іран пачаў будаваць дзясяткі падземных комплексаў — ад ракетных баз і камандных пунктаў да авіябаз і складоў. Тунэлі звычайна размешчаныя на глыбіні ад 30 да 80 метраў і могуць цягнуцца на дзесяткі кіламетраў. Паводле заяваў уладаў, падобныя базы існуюць ва ўсіх 31 правінцыі краіны, хоць пацверджана толькі частка аб’ектаў.

У такіх «гарадах» размяшчаюцца ракеты сярэдняй далёкасці, уключаючы Emad і Ghadr, здольныя паражаць мэты на адлегласці да 2000 кіламетраў.

Акрамя таго, Іран пабудаваў падземныя авіябазы, напрыклад Oghab 44, дзе могуць размяшчацца самалёты кшталту F‑4 Phantom II. Пад зямлёй таксама захоўваюцца беспілотнікі і пускавыя ўстаноўкі дронаў сямейства Shahed‑136.

Вайсковыя эксперты адзначаюць, што такая інфраструктура дазваляе захаваць частку ўзбраення пасля першых удараў праціўніка. Аднак неабходнасць выводзіць тэхніку на паверхню для запуску робіць гэтыя базы ўразлівымі для авіяцыі і спадарожнікавай разведкі.