Найдаўнейшая парода сабак праявіла «музычныя» здольнасці

• 9.03.2026, 22:41

«Музычны слых» выявілі ў самоеда.

Навукоўцы з Універсітэта Тафтса выявілі, што некаторыя сабакі старажытных парод, такія як самоеды, здольныя падладжваць вышыню свайго воя пад музыку. Такія «музычныя» здольнасці, верагодна, дасталіся ім ад продкаў-воўкаў. Вынікі даследавання апублікаваныя ў часопісе Current Biology.

Псіхолагі вырашылі праверыць, ці здольныя сабакі ўспрымаць вышыню гуку і змяняць уласны голас у адказ на музыку. Даследнікаў натхнілі назіранні за воўкамі: у зграі кожная жывёла вое на сваёй ноце, ствараючы своеасаблівы хор. Лічыцца, што такая дысгармонія можа ствараць ілюзію вялікай групы і адпужваць драпежнікаў.

Праверыць гэтую гіпотэзу напрамую на дзікіх жывёлах складана, таму навукоўцы звярнуліся па дапамогу да гаспадароў хатніх сабак. Гаспадароў папрасілі запісаць, як іх гадаванцы вуюць пад знаёмую мелодыю. Музыку прайгравалі ў арыгінальнай танальнасці, а затым у варыянтах на тры паўтоны вышэй і ніжэй — каб убачыць, ці будуць сабакі змяняць вышыню свайго воя.

Асаблівую ўвагу надалі дзвюм старажытным пародам — самоедам і сіба-іну, якія генетычна бліжэй да воўкаў, чым многія сучасныя пароды. Для аналізу кожная сабака павінна была выдаць не менш як 30 вакалізацый працягласцю больш за адну секунду.

Усе чатыры самоеды, якія ўдзельнічалі ў эксперыменце, паказалі адчувальнасць да змянення вышыні гуку: яны спрабавалі падладжваць вой пад новую танальнасць музыкі. Хоць дакладнага супадзення не было, жывёлы відавочна змянялі вышыню голасу, рэагуючы на мелодыю. Гэта, паводле слоў навукоўцаў, сведчыць пра спробу кантраляваць уласную вакалізацыю, а не проста пра рэфлекторную рэакцыю.

Дзве сіба-іну, наадварот, не прадэманстравалі падобнай здольнасці. Даследнікі мяркуюць, што музычная адчувальнасць можа адрознівацца нават у межах старажытных парод.

На думку навукоўцаў, вынікі могуць дапамагчы зразумець паходжанне чалавечай музыкі. Здольнасць каардынаваць вышыню гуку, магчыма, мае глыбокія эвалюцыйныя карані і магла з’явіцца задоўга да развіцця чалавечай мовы.