Рэжым Лукашэнкі ануляваў пашпарты як найменей 16 экс-палітвязням
- 1.04.2026, 16:47
Ідзе пра вязняў сумлення, высланых за мяжу.
Улады анулявалі пашпарты як найменей 16 былых беларускіх палітвязняў, дэпартаваных з краіны. Пра гэта паведаміла ў аўторак, 31 сакавіка, «Радыё Свабода». Адзін з экс-палітвязняў Андрэй (імя зменена. — Рэд.) паведаміў, што яго беларускі пашпарт раптам перастаў дзейнічаць, хоць заставаўся дзеючым яшчэ некалькі месяцаў пасля вызвалення і высылкі з Беларусі 11 верасня 2025 года. Тэрмін дзеяння дакумента афіцыйна сканчаўся ў 2031 годзе.
Яшчэ адзін былы палітвязень, Ілья Дубскі, у сваю чаргу распавёў, што 30 сакавіка таксама праверыў свой пашпарт у базе даных МУС Беларусі і выявіў, што ён ануляваны. Уезд у Беларусь Дубскаму, паводле яго слоў, забаронены. Восенню 2025 года пашпарт яшчэ быў дзеючым, тэрмін дзеяння сканчаўся ў 2027 годзе. Ілья Дубскі і Андрэй цяпер пражываюць у Літве.
Паводле слоў Дубскага, ён ведае ў агульнай складанасці 16 былых палітвязняў, у якіх перасталі дзейнічаць пашпарты.
Пазней стала вядома, што пашпарт былога палітвязня Уладзіміра Лабковіча, які быў дзейным да 2027 года, таксама прызналі несапраўдным. Пра гэта экс-вязень распавёў праваабарончаму цэнтру «Вясна».
Пра тое, што яго пашпарт ануляваны, паведаміў і былы палітвязень, блогер Дзмітрый Казлоў («Шэры Кот»).
Юрыстка «Вясны» Святлана Галоўнева патлумачыла, што паводле закону існуе некалькі прычын для анулявання дакумента: адсутнасць абавязковых дадзеных, сканчэнне тэрміну дзеяння, заява аб страце, змена імя і іншыя.
«Хутчэй за ўсё, пашпарты дэпартаваных палітвязняў былі прызнаныя несапраўднымі на падставе «непрыдатнасці да выкарыстання». Такую фармулёўку звычайна ўжываюць, калі пашпарт прамок, парваўся або на ім сцерліся персанальныя даныя. Верагодна, гэта крок дзеля афармлення заднім лікам невыдачы пашпартоў падчас дэпартацый. Пашпарты — гэта бланкі строгай справаздачнасці, яны захоўваюцца ў асабовых справах у калоніях, і з імі трэба нешта рабіць. Але нават такое бюракратычнае дзеянне становіцца працягам пераследу, яшчэ адным крокам для стварэння ўмоў, калі немагчыма нармальна вярнуцца ў краіну. Гэта можна разглядаць як адміністрацыйны механізм замацавання ўладамі Беларусі адвольнай дэпартацыі сваіх грамадзян», — патлумачыла юрыстка.