Бацька моцна хваляваўся, а ён двойчы забіў
- 19.04.2026, 16:09
Журналіст пабываў на матчы «Рэала» ў Мадрыдзе і ўбачыў гульню беларускага вундэркінда.
Пра 14-гадовага Аляксея Майарава цяпер ведаюць не толькі балельшчыкі «Рэала» і
прасунутыя аматары футбола, але і вышэйшае кіраўніцтва Іспаніі. Журналісты «Зеркала» з'ездзілі ў Мадрыд і ўбачылі матч Майарава. Апярэджваючы падзеі, скажам, што Алекс, як называюць беларуса ў камандзе, стаў галоўнай дзейнай асобай гульні.
Забароны і з'яўленне аховы
У гэтым тэксце, на жаль, вы не знойдзеце каментароў самога Аляксея або яго трэнераў. «Рэал» гэта строга забараняе. Нават з фотаздымкамі Майарава ў клубе адмовіліся дапамагчы з прычыны «абароны непаўналетніх». У «Рэале» лічаць, што сам факт выступлення за легендарны клуб ужо моцна абавязвае гульцоў, таму дадатковы ціск або шуміха вакол юных футбалістаў, на іх думку, можа нашкодзіць.
Журналістам дазволена наведваць матчы каманд маладзёжнай акадэміі клуба толькі ў якасці звычайных гледачоў. Фотаздымкі або кароткія відэа дазваляліся толькі на мабільны тэлефон.
І за выкананнем забаронаў строга сачаць. Instagram-акаўнт Майарава, дзе ўжо 145 тысяч падпісчыкаў, цяпер вядзе прафесіяналка ў гэтай галіне — раней сацсеткай у асноўным займаўся бацька футбаліста. У першым тайме матча, пра які далей пойдзе аповед, спецыялістка па SMM зрабіла некалькі фота на камеру, пасля чаго да дзяўчыны падышоў ахоўнік. Ён ветліва, але пераканаўча папрасіў яе прыбраць фотаапарат у заплечнік, нагадаўшы, што здымкі можна рабіць толькі на тэлефон.
Дарэчы, калегі з іспанскіх медыя запэўніваюць, што «Рэал» у прынцыпе мала дапамагае медыя. Хутчэй, наадварот. З падачы адзіёзнага прэзідэнта клуба Фларэнціна Перэса «вершковыя» балюча рэагуюць на любую крытыку. Напрыклад, у акрэдытацыі на матч могуць лёгка адмовіць без усялякіх прычын, не кажучы ўжо пра магчымасць узяць эксклюзіўнае інтэрв'ю.
«Дом для цэлага пакалення мадрыдзістаў»
«Рэал» лічыць сябе асаблівым клубам. І база «вершковых», афіцыйна адкрытая ў 2005 годзе, — таму сведчанне.
«Горад «Рэал Мадрыд» — найбольшы спартыўны комплекс, калі-небудзь пабудаваны футбольным клубам. І нават значна больш: гэта дом для цэлага пакалення
мадрыдзістаў, дом «Рэала» XXI стагоддзя. Тут ёсць месца для любой мары», — такімі словамі прэзентуе сваю базу клубны сайт.
Плошча Горада складае 1 200 000 м² — гэта ў 40 разоў больш культовага стадыёна «Санцьяга Бернабеу». На велізарнай тэрыторыі непадалёк ад аэрапорта Барахас знаходзяцца 12 палёў з натуральным і штучным пакрыццём. Тут трэніруецца аснова, а таксама гуляюць каманды акадэміі «Рэала». Акрамя таго, на тэрыторыі комплексу размешчаны стадыён імя Альфрэда дзі Сцяфана ўмяшчальнасцю каля 6000 гледачоў. На гэтай арэне праводзяць хатнія матчы жаночая каманда і «Рэал Мадрыд Кастылья» (другая каманда мужчынскага «Рэала»). Натуральна, у распараджэнні Горада ўся неабходная інфраструктура для клуба топ-узроўню — ад медыцынскага цэнтра да канферэнц-залаў.
На адным з гэтых палёў комплексу, а канкрэтна на полі нумар шэсць, і блісцеў у суботу, 18 красавіка, Аляксей Майараў.
Барацьба за тытул з «Атлетыка»
Перш чым перайсці да аповеду пра падзеі матча, нагадаем, што Майараў стаў гульцом знакамітага іспанскага клуба ў жніўні 2024 года. Да гэтага юны вундэркінд гуляў за каталонскую «Серданьёлу».
«Умовы, якія прапанаваў «Рэал», паводле запэўненняў самога клуба, не маюць аналагаў для такога юнага футбаліста. І мы вельмі цэнім давер», — казаў бацька гульца Аляксей пра выбар на карысць мадрыдцаў. Па словах Майарава-старэйшага, у яго былі кантакты наконт сына і з французскім ПСЖ, і з англійскім «Манчэстэр Сіці». Аляксей спачатку трэніраваўся і гуляў за калектыў U-13 (узрост гульцоў не перавышаў 13 гадоў), а з лютага мінулага года атакоўнага паўабаронцу пачалі прыцягваць да працы з футбалістамі, што на год старэйшыя.
Навіна пра беларускага футбаліста, які аформіў покер у матчы за «Рэал», выклікала бурлівыя абмеркаванні сярод іспанцаў. Вось у чым справа
Цяперашняя каманда Аляксея называецца Infantil A — узрост футбалістаў не перавышае 14 гадоў. Дарэчы, беларусу споўнілася 14 гадоў зусім нядаўна — 11 красавіка. Infantil A выступае ў чэмпіянаце Мадрыда сярод аднагодкаў. Усяго ў турніры ўдзельнічаюць 16 калектываў, якія гуляюць кожны з кожным дома і ў гасцях.
Цяпер каманды ўступілі ў завяршальную стадыю сезона. «Рэал» змагаецца за першынство з другім знакамітым клубам з Мадрыда — «Атлетыка». У іх аднолькавая колькасць ачкоў, але калектыў беларуса двойчы быў слабейшым у асабістых сустрэчах: 0:4 і 0:3. Хоць ва ўсіх астатніх матчах чэмпіянату «Рэал» перамагаў.
Два галы і два нявыкарыстаныя моманты
18 красавіка «Рэал» прымаў «Перысо» — каманду з ніжняй часткі табліцы. У Мадрыдзе ў гэты дзень было горача. Гульня пачыналася роўна ў поўдзень, і слупок тэрмометра тады паказваў 21 градус. Падчас матча сонца прыпякала яшчэ мацней, і ў сярэдзіне другога тайма суддзя (матч абслугоўвала адна суддзя) спыніла сустрэчу, каб юныя футбалісты маглі папіць вады.
У гэтай узроставай катэгорыі гуляюць два таймы па 35 хвілін. «Рэал» дамінаваў увесь матч, і футбалісты «Перысо» рэдка выбіраліся на чужую палову поля. Як запэўніў супрацоўнік прэс-службы «Рэала», такая карціна характэрная для большасці матчаў з удзелам яго каманды. Затое балельшчыкі гасцей паводзілі сябе больш эмацыйна, перыядычна выказваючы незадаволенасць судзействам.
Ужо ў пачатку матча Майараў апынуўся ў цэнтры ўвагі. Ён застаўся адзін перад варотамі ў выдатнай пазіцыі, але моцна ўдарыў проста ў галкіпера. Мяч трапіў таму ў горла. Хлопцу спатрэбілася паўза, каб прыйсці ў сябе, і футбаліста замянілі.
Новы варатар «Перысо» бачна нерваваўся. На 15-й хвіліне ён адбіў перад сабой удар са штрафнога, і Майараў першым апынуўся на дабіванні — 1:0. Яшчэ да перапынку Аляксей мог зноў вызначыцца, калі біў галавой, — на гэты раз галкіпер выратаваў сваю каманду. Праўда, «Рэал» павялічыў перавагу на 34-й хвіліне. А ў другой палове матча беларус усталяваў канчатковы лік. Мяч адляцеў да Майарава пасля рыкашэта, і ён быў дакладны — 3:0.
«Ідзі на дабіванне»
На трыбунах, акрамя спецыялісткі па сацсетках, Аляксея падтрымліваў ягоны бацька. Майараў-старэйшы за ўвесь матч ні разу не прысеў. Ён хадзіў уздоўж крэслаў і перыядычна даваў лаканічныя ўказанні сыну, калі той апынаўся ў межах чутнасці: «Адзін», «Забягай», «Бі ты», «Ідзі на дабіванне», «Сам гуляй», «Палі галаву [вадай]».
Аляксей фактычна быў вызвалены ад абаронных абавязкаў, правёўшы матч на левым фланзе і ў цэнтры атакі. Менавіта Майараў адказваў у камандзе за крэатыў. Напрыклад, аднойчы ён аддаў пас «чарпаком», але яго партнёр не здолеў паразіць вароты. Пару разоў Майараў бліснуў дрыблінгам. Двойчы падаў кутнія ўдары.
Адзіным недахопам беларуса пакуль што здаецца сціплая антрапаметрыя — нізкаросламу Майараву часам цяжка фізічна супрацьстаяць супернікам. Абадранае калена і локаць у гэтым матчы — лішняе сведчанне таго, што з Аляксеем тут ніхто не цырымоніцца. Але ў частцы тэхнікі і ўмення знайсці партнёраў у абмежаванай прасторы з беларусам мала хто можа параўнацца.
Усяго ў чэмпіянаце на рахунку Майарава ўжо 13 галоў (адзін з іх з пенальці). Гэта агульнае 11-е месца ў спрэчцы бамбардзіраў. На жаль, улік асістаў не вядзецца — было б цікава паглядзець на статыстыку беларуса. Да фінішу турніру камандам засталося правесці па чатыры матчы.
Фокус — на вучобе
Бацька Аляксея таксама пазбягае інтэрв'ю, але, як нам удалося даведацца, у цэлым у 14-гадовага Майарава ў «Рэале» ўсё ў парадку: ён добра вучыцца, няма праблем і з камунікацыяй у калектыве. Стандартны тыднёвы расклад у беларуса такі: пяць трэніровак, гульня і дзень адпачынку. Пасля заканчэння чэмпіянату Аляксей напэўна працягне займацца з бацькам у індывідуальным рэжыме.
Дарэчы, некаторых бацькоў, паводле іх слоў, здзіўляе, што крэн у бок вучобы ў футбалістаў акадэміі «Рэала» большы, чым спорту. Але гэта ўжо залежыць ад клубнай палітыкі. Магчыма, у наступным сезоне будзе інакш, ды і ніхто не ведае, колькі працягнецца кар'ера таго ці іншага спартсмена. Нават такога вялікага таленту, як Аляксей Майараў.