«Пуцін старэе, раскол расце»
- 24.04.2026, 9:14
Сусветныя СМІ пішуць пра рызыку паўтарэння рэвалюцыі 1917 года ў Расіі.
Сусветныя СМІ актыўна абмяркоўваюць словы лідара расійскіх камуністаў і лаяльных Крамлю прапагандыстаў: калі Пуцін не прыме тэрміновых эканамічных і палітычных мер, увосень Расію чакае тое, што здарылася ў 1917 годзе, — жорсткая грамадзянская вайна і распад краіны, піша The Times.
У апошнія дні пайшла хваля паведамленняў на некалькіх узроўнях: ад слоў лідара камуністаў Генадзя Зюганава, прамоўленых з трыбуны Дзярждумы, да прапагандыстаў пула Уладзіміра Салаўёва.
Прычынай для выступу стаў скандальны ролік блогеркі Вікторыі Боні з Манака: 18 хвілін прэтэнзій да ўлады, што сабралі 30 мільёнаў праглядаў за тыдзень. Яна заявіла, што народ яго баіцца, а чыноўнікі хаваюць ад прэзідэнта рэальныя праблемы.
Пуцін старэе, раскол расце
Расійская экспертка па Крамлі Таццяна Становая піша, што «старэючы і аддаляючыся ад народа Пуцін» рызыкуе страціць кантроль на фоне ўнутранага расколу, выкліканага ў тым ліку рэпрэсіямі ў інтэрнэце.
«Ён не можа ні ўсталяваць мір з Украінай, ні выйграць вайну. Слабы Пуцін нікому не патрэбны, у тым ліку сілавым структурам», — піша яна ў сваім эсэ для Carnegie Russia Eurasia Centre.
Кантэкст
Гістарычны калапс 1917 года імперскай Расіі стаў вынікам крытычнага распаду камунікацыі паміж тронам і грамадствам. Мікалай II, абапіраючыся на ўяўленні пра манархію, страціў сувязь з рэальнасцю, што стварыла вакуум легітымнасці. Калі адміністрацыйная вертыкаль перастала адэкватна рэагаваць на запыты насельніцтва і эліт, адбыўся інстытуцыйны абвал, які прывёў да распаду дзяржаўнасці і грамадзянскай вайны. Усё гэта адбывалася на фоне ўдзелу Расіі ў зацяжной Першай сусветнай вайне.
Сённяшнія рызыкі паўтору звязаныя з аналагічным звужэннем каналаў зваротнай сувязі і канцэнтрацыяй улады ў закрытым контуры. Паралель прасочваецца ў фарміраванні ідэалагічнай ізаляцыі, дзе кіраўніцкія рашэнні прымаюцца, зыходзячы з унутранай логікі сістэмы, а не з рэальных грамадскіх працэсаў.
У ўмовах такой аўтанамізацыі ўлады ад грамадства любы маштабны крызіс можа справакаваць рэзкую страту кіравальнасці, ператвараючы назапашанае сацыяльнае адчужэнне ў фактар сістэмнага распаду.