Крамлёўскія гульні і эфект Боні

• Вадзім Дзянісенка
• 25.04.2026, 13:21

У расійскай прасторы пачалася вакханалія.

Расійскія сацыёлагі пяць тыдняў запар кажуць пра падзенне рэйтынгаў Пуціна і нават сцвярджаюць, што ён паказвае найгоршыя вынікі за апошняе дзесяцігоддзе. Давайце разбярэмся, адкуль такая смеласць і да чаго ўсё гэта вядзе?

1. Калі нашы СМІ пішуць пра катастрафічнае падзенне рэйтынгаў Пуціна з 72 да 68%, я б проста папрасіў усіх уключыць галаву: 68% — гэта неверагодна шмат. І катастрофы тут дакладна няма. Цяпер у мяне няма свежых уласных сацыялагічных дадзеных, але па адчуваннях рэальны рэйтынг Пуціна, напэўна, ніжэйшы на 7–8% ад заяўленага. І гэта таксама яшчэ вельмі далёка ад катастрофы.

2. Аднак настойлівасць расійскіх дзяржаўных сацыёлагаў, якія публікуюць усе гэтыя даныя, наводзіць на думку, што тут нешта не так. Мая версія зводзіцца да таго, што ў Крамлі пачалася закулісная вайна за змяншэнне паўнамоцтваў Кірыенкі як галоўнага па ўнутранай палітыцы. А рэйтынгі Пуціна — гэта ягоная прамая адказнасць.

3. Нагадаю, што каталізатарам пагаршэння рэйтынгаў сталі тры рэчы: пагаршэнне жыцця, адсутнасць прагрэсу ў пытаннях заканчэння вайны і абмежаванне інтэрнэту на фоне закрыцця Telegram. І менавіта Telegram стаў трыгерам для таго, што я называю кухоннай рэвалюцыяй. У адказ на незадаволенасць мас, прыкладна тыдзень таму, улада прыняла рашэнне прытармазіць закрыццё Telegram. І замест таго, каб без якіх-небудзь каментароў спыніць адключэнне мэсэнджара, унутрыпалітычны блок Крамля прыняў рашэнне разыграць супер-дурную двуххадовую гульню на тэму «цар добры — баяры дрэнныя». У адказ на 18-хвілінную прамову інстадзівы Боні Пяскоў па нейкай цудоўнай прычыне сказаў расійскаму народу ў стылі Януковіча: «Пачую кожнага». Навошта ўнутрыпалітычны блок Крамля прапанаваў рэагаваць менавіта так, пакуль застаецца таямніцай. Але прамова Боні, якую на той момант паглядзелі 4 млн гледачоў, стала ці не галоўнай палітычнай падзеяй РФ. А Кірыенка, падобна, падстаўіўся.

4. Супраць Боні (чытай — Кірыенкі) была запушчаная цяжкая артылерыя. Старшыня КПРФ Зюганаў, спачатку з трыбуны Думы, а затым і ў інтэрв’ю «Вестям», сказаў, што трэба слухаць не якіхсьці там Боняў, а просты народ, інакш паўторыцца 1917 год (увогуле смешна, калі камуністы палохаюць Кастрычніцкім пераваротам). Папутна Зюганаў прайшоўся і па эканамічным блоку ўрада.

5. Паралельна з гэтым у расійскай прасторы пачалася «кадравая вакханалія», калі нейкія эксперты перасаджвалі Валодзіна ў крэсла Матвіенкі і адбіралі частку паўнамоцтваў Кірыенкі на карысць Валодзіна. Міністра эканомікі адпраўлялі ў адстаўку і г.д. Прасцей кажучы, усе гэтыя рэчы вярнулі СМІ ў кулуарныя гульні па лабіраванні кадравых змяненняў, якіх усе чакаюць пасля думскіх выбараў.

6. Калі коратка, у Расіі пачаўся працэс спробы медыйна прасунуць інтарэсы тых ці іншых груп напярэдадні магчымых кадравых перастановак. І ў сувязі з гэтым многім можа падацца, што адбываецца ледзь не рэвалюцыя. Насамрэч пакуль гэта проста спроба згуляць у кулуарную гульню. Проста гэты працэс, нечакана для многіх, вылез у медыйную прастору. І прычынай гэтага стала крамлёўская памылка з Боняй.

7. Напрыканцы трэба звярнуць увагу на вельмі важны момант. Заявы Боні, Зюганава і іншых менш вядомых персанажаў — гэта ні ў якім разе не выступленні супраць Пуціна. І гэта наогул не пра вайну. Гэта апеляцыя да Пуціна: звярніце ўвагу на нас і пастаўце нашых людзей на тыя ці іншыя пасады.

8. Ці можа ўсё гэта выйсці з-пад кантролю? Пакуль верагоднасць надзвычай нізкая. Але і на памылкі тыпу Боні яшчэ тыдзень таму ніхто не разлічваў.

Вадзім Дзянісенка, «Фэйсбук»