Пашынян развітаўся з Расіяй

• Віктар Таран
• 7.04.2026, 9:57

Ерэван вызначыўся са стратэгічным курсам.

Сустрэчу Нікола Пашыняна з Уладзімірам Пуціным у Маскве 1 красавіка 2026 года фармальна назвалі працоўнай. Фактычна гэта выглядае як завяршэнне працяглага працэсу аддалення Ерэвану ад Крамля. Публічныя заявы былі стрыманымі, але змест перамоваў паказвае іншае.

Расія хутка губляе ролю ключавога гульца на Каўказе і ўсё больш апынаецца ў становішчы назіральніка без рэальных рычагоў уплыву.

Паездка Пашыняна ў Маскву не была спробай дамовіцца або атрымаць падтрымку. Яна хутчэй зафіксавала ўжо прынятае рашэнне. Ерэван вызначыўся са стратэгічным курсам і рухаецца ў напрамку еўрапейскіх стандартаў і супрацоўніцтва ў сферы бяспекі з Захадам.

Армянскае кіраўніцтва больш не разлічвае на расійскія гарантыі, якія ў крытычныя моманты не спрацавалі.

Арменія паступова выходзіць з рэальнага ўдзелу ў АДКБ. Фармальна сувязь яшчэ захоўваецца, але зместу ў ёй ужо амаль няма. На гэтым фоне ўзмацняецца супрацоўніцтва з НАТА, у прыватнасці праз праграмы празрыстасці і рэформаў абароннага сектара. Расійскі ваенны ўплыў выглядае састарэлым і неэфектыўным. Фактычна прысутнасць Масквы ў архітэктуры бяспекі Арменіі страціла давер.

Ерэван рыхтуецца да першага саміту з Еўрапейскім саюзам, які адбудзецца 4–5 мая 2026 года. Удзел кіраўніцтва ЕС азначае змяненне балансу сіл у рэгіёне. Арменія становіцца пунктам уваходу еўрапейскай палітыкі на Каўказе. Для Расіі гэта азначае страту ўплыву каля ўласных межаў, дзе фармуецца асяроддзе з іншымі правіламі гульні і эканамічнымі сувязямі.

Без Арменіі пазіцыі Расіі на Паўднёвым Каўказе істотна саслабляюцца. Азербайджан і Турцыя дзейнічаюць самастойна, Грузія трымаецца ўласнага курса. Ерэван быў апошнім элементам, што ўтрымліваў расійскую прысутнасць у рэгіёне. Цяпер гэты фактар знікае. Ціск Масквы больш не ўспрымаецца як стрымліваючы фактар і толькі паскарае дыстанцыяванне ад еўразійскіх структур.

Праблемным становіцца і транспартны напрамак «Поўнач-Поўдзень». Расія разлічвала выкарыстоўваць тэрыторыю Арменіі для кантролю лагістычных патокаў у напрамку Ірана і Індыі. Змена знешнепалітычнага курсу Ерэвану і актыўная роля ЗША ў рэгіёне руйнуюць гэтыя планы. Арменія выбірае інтэграцыю ў больш шырокія міжнародныя маршруты без расійскага кантролю.

Выснова відавочная. Візіт Пашыняна ў Маскву — не пра партнёрства. Гэта фіксацыя разыходжання шляхоў. Арменія рухаецца да самастойнай мадэлі развіцця і новых саюзаў. Расія губляе не толькі саюзніка, але і пазіцыі на Каўказе. Далейшыя крокі Ерэвану вызначаць хуткасць канчатковага выхаду з еўразійскіх структур пасля майскага саміту з ЕС.

Віктар Таран, «Фэйсбук»