Пастка для Крэмля захлопнулася
- Telegram-канал «Сіта Сакрата»
- 9.04.2026, 8:12
Пуцін прайграў па ўсіх франтах.
Глабальная геапалітыка зноў адчула тэктанічны зрух, які яшчэ некалькі дзён таму здаваўся немагчымым. У той час як аналітыкі ў Вашынгтоне і Іерусаліме спрачаліся пра маштабы непазбежных удараў па «іранскай цывілізацыі», Дональд Трамп у сваёй упадабанай манеры зрабіў «паварот на 180 градусаў». Замест «агню і лютасці» свет атрымаў «Ісламабадскае пагадненне», то бок нечаканую здзелку, якая змяняе правілы гульні не толькі на Блізкім Усходзе, але, падаецца, і ў калідорах Крэмля.
Прэзідэнт Трамп, які яшчэ ў сакавіку пагражаў сцерці востраў Харг з твару зямлі, ізноў даказаў, што для яго знешняя палітыка — нешта кшталту бізнес-кейса. Лідар ЗША пайшоў на здзелку пасля атрымання іранскай «прапановы з 10 пунктаў». Трамп прагматычна ацаніў рызыкі зацяглай вайны, якая здольная пахаваць яго перадвыбарчыя абяцанні пра стабільную эканоміку. Абвясціўшы ў Truth пра «двухбаковае спыненне агню», ён фактычна прызнаў: таргавацца з Тэгеранам выгадней, чым ваяваць. Для Масквы, якая разлічвала на поўнае ўцягванне ЗША ў «іранскае балота», гэта стала першым халодным душам.
Галоўнай сенсацыяй стала тое, хто менавіта запаліў факел міру. Не Брусэль, не Пекін і ўжо дакладна не Масква. Ролю «новай Жэневы» ўзяў на сябе Ісламабад. Прэм’ер-міністр Шахбаз Шарыф і генерал Асім Мунір прадэманстравалі філігранную дыпламатыю, стаўшы адзіным працуючым каналам сувязі паміж Трампам і аяталамі. Пакістан не проста «перадаў ліст», ён распрацаваў каркас пагаднення, якое гарантуе адкрыццё Армузскага праліва для суднаходства. Як адзначаюць арабскія СМІ: згаданы поспех Пакістана абнуліў прэтэнзіі Расіі на ролю ключавога пасярэдніка ў рэгіёне.
Эканамічны эфект перамір’я аказаўся імгненным. Нафтавы рынак адрэагаваў на навіны пра адкрыццё Армузскага праліва абвалам нафтавых каціровак. Цана на Brent, якая яшчэ нядаўна штурмавала адзнаку ў $115, абрынулася ніжэй за $95 за барэль. Прагнозы сведчаць, што вяртанне іранскай нафты ў прававое поле азначае канец паласы звышдаходаў ад дэфіцыту «чорнага золата». Для расійскага бюджэту, складзенага пад умовы ваеннай інфляцыі і высокіх коштаў на энерганосьбіты, такі сігнал азначае непазбежнае секвестраванне выдаткаў.
У Маскве ад убачанага літаральна кусаюць локці. Крэмль у гэтай сітуацыі прайграў па ўсіх франтах. Расія перажыла страту рычагоў уплыву, бо Іран, які пачаў дыялог з ЗША, больш не мае патрэбы ў Маскве ў ролі адзінага «адваката» і пастаўшчыка разведданых. Паказальна, як Трамп адкрыта і цынічна адхіліў прапанову Пуціна аб пасярэдніцтве, параіўшы яму «лепш заняцца Украінай».
Увесь разлік на тое, што вайна на Блізкім Усходзе адцягне рэсурсы Захаду ад Кіева, рассыпаўся. Наадварот, Вашынгтон вызваляе рукі, а «вось зла» дае трэшчыну ў самым важным месцы. Іран становіцца «пачаткам канца расійскага ўплыву на Глабальным Поўдні».
Тэгеран абраў шлях выжывання праз здзелку, таму Расія застаецца сам-насам з міжнароднымі санкцыямі і зацягнутай вайной супраць Украіны. Пастка захлопнулася: саюзнік, у многім здраджаны Пуціным, на якога Масква раней рабіла стаўку, абраў прагматычны мір, пакінуўшы Крэмль у ролі старонняга назіральніка за чужым поспехам.
Telegram-канал «Сіта Сакрата»