Лукашэнка прадэманстраваў свой ганебны статус
- Аляксандр Класкоўскі, «Позірк»
- 10.05.2026, 13:46
І сапраўды — агідна глядзець.
Раніцай 9 мая Аляксандр Лукашэнка адзначыўся ў Маскве на мерапрыемстве, якое насамрэч было не парадам «нашчадкаў Перамогі», а фальшывым шоу агрэсараў. Трагікамічны адценак гэтаму дзеянню надалі украінцы, якія ўмеюць жартаваць: напярэдадні Уладзімір Зяленскі сваім указам… дазволіў правесці парад на Чырвонай плошчы, распарадзіўшыся ў адпаведны час не наносіць удараў па гэтым квадраце.
Каб падстрахавацца ад украінскіх дронаў, Маскве давялося звярнуцца да Дональда Трампа, які дэ-факта валявым рашэннем усталяваў перамір’е паміж Расіяй і Украінай з 9 па 11 мая. Таму пагроза параду практычна адпала.
Але ўсё роўна ў цэнтры Масквы дзяжурылі кулямётчыкі на джыпах з салідным запасам стужак, набітых патронамі, гатовыя збіваць БПЛА, у горадзе быў адключаны мабільны інтэрнэт.
Тыя, хто жадаў «Кіеў за тры дні», сёння адчуваюць сябе няўтульна нават у ўласнай сталіцы, да якой сцягнулі найлепшыя сілы СПА.
Падсаладзіць «старэйшаму брату» пілюлю ізгойства
Напярэдадні Уладзімір Пуцін пахваліў Аляксандра Лукашэнку, які прыляцеў у Маскву нягледзячы на «пытанні забеспячэння бяспекі»: «Аляксандр Рыгоравіч, дзякуй, што вы тут».
У той жа вечар два аўтакраты абмеркавалі, паводле выразу мінскага госця, «паўтара пытання» двухбаковых адносін. Ведаючы хватку Лукашэнкі, можна меркаваць, што ён паспрабаваў канвертаваць свой «героічны» прылёт у эканамічныя бонусы.
Таксама ён не ўпусціў магчымасці падсаладзіць Пуціну пілюлю ізгойства:
«Проста некрасіва і агідна, шчыра кажучы, калі назіраеш за некаторымі нашымі “таварышамі”, якія вырашылі не тое што забыць, а ўвогуле кінуць пад ногі гэтую Перамогу». І дадаў, што «прыйдзе час, калі да нас будуць прасіцца сюды, каб прыехаць і пабыць на гэтай плошчы».
Насамрэч многім таварышам і панам якраз-такі агідна ўдзельнічаць у шоу агрэсіўнай імперыі, якая спрабуе эксплуатаваць тое, што патэтычна называецца спадчынай Вялікай Перамогі, дзеля апраўдання захопніцкай вайны. Адсюль амаль татальны ігнор.
Параўнайце. На парадзе 2005 года — да 60-годдзя Перамогі — прысутнічалі кіраўнікі ЗША, Францыі, ФРН, віцэ-прэм’ер Вялікабрытаніі, старшыня Еўракамісіі, генеральны сакратар ААН. Цяпер склад высокіх замежных гасцей бедны: акрамя Лукашэнкі з сынам Мікалаем, гэта прэзідэнты Казахстана, Узбекістана, Лаоса і, як вішанька на торце, вярхоўны кіраўнік Малайзіі султан Ібрагім.
У адрозненне ад мінулага года, не прыляцеў нават таварыш Сі, якога з доляй гумару называлі «самай надзейнай СПА».
У Крамлі падкрэсліваюць, што нікога афіцыйна не запрашалі. Але гэта ж не ад добрага жыцця. Інакш многія запрашэнні былі б проста праігнараваныя.
Два рэжымы канчаткова апаганілі свята
Лукашэнка ж сваім прыездам, апроч іншага, прадэманстраваў уласны васальны статус: дзеля прысутнасці на ўрачыстасці ў крамлёўскага сюзерэна ўрачыстыя мерапрыемствы ў Мінску перанесеныя на вечар. Цяпер трэба тэрмінова вяртацца ў родныя пенаты.
Але яшчэ паказальней іншае. беларускі аўтакрат, які малюе з сябе міратворцу, міжволі ці наўмысна падкрэсліў свой статус саагрэсара.
Бо гэтае шоу на Чырвонай плошчы (моцна скамечанае праз боязь украінскай адплаты) было паклікана правесці фальшывую паралель паміж вайной супраць нацызму і цяперашняй «СВА».
На трыбуну побач з Пуціным з аднаго боку пасадзілі стогадовага ветэрана вайны, якая ў савецкіх традыцыях завецца Вялікай Айчыннай, з другога — палкоўніка, чыя брыгада, як пішуць пракрамлёўскія СМІ, «паспяхова выканала ўсе пастаўленыя задачы па “вызваленні” ЛНР».
Такое размяшчэнне, у трактоўцы расійскіх прапагандыстаў, павінна сімвалізаваць, што «подзвіг ветэранаў працягваецца ў гераізме іх нашчадкаў, якія абараняюць Радзіму ўжо ў нашы дні».
Гэтую ж сувязь спрабаваў правесці ў сваім выступе на парадзе Пуцін:
«Вялікі подзвіг пакалення пераможцаў натхняе воінаў, што сёння выконваюць задачы спецыяльнай ваеннай аперацыі».
Імперыя, што ўварвалася на чужую зямлю, спрабуе асвяціць свае злачынныя дзеянні апеляцыяй да славы пакалення, якое перамагло гітлерызм.
Два рэжымы, маскоўскі і мінскі, да краю апаганілі памяць пра тую вайну. Яны спрабуюць маляваць нацыстамі тых, хто супраць іх дэспатыі. Пры тым што некаторыя ўчынкі саміх гэтых рэжымаў наводзяць паралелі з часамі «Трэцяга рэйха».
«Але мы ж не можам з вамі гэтую Перамогу камусьці аддаць», — казаў Лукашэнка Пуціну на сустрэчы ў Крамлі 8 мая.
Ды так, два аўтакраты выкарыстоўваюць гэты наратыў напоўніцу, малююць сябе «нашчадкамі Вялікай Перамогі», спрабуючы такім чынам атрымаць індульгенцыю за ўдушэнне свабоды ў сваіх краінах і крывавы вялікадзяржаўны рэванш. І сапраўды агідна глядзець…
Аляксандр Класкоўскі, «Позірк»