«Функцыю першай лэдзі традыцыйна выконваў Лукашэнка»
- 10.05.2026, 20:37
Парад у Крамлі стаў нервовым выпрабаваннем для дыктатараў.
«Салідарнасць» сабрала рэакцыі на мінулае мерапрыемства ў Крамлі: «Шоў на Чырвонай плошчы крыху супакоіла свет».
Уладзімір Пастухоў, палітолаг:
— Вядома, я паглядзеў парад на Чырвонай плошчы. Для мяне гэта работа. Усё прайшло «хутка і канфідэнцыйна». Традыцыйна прускі вышкал рускіх палкоў. Карэйцы ўпісаліся ў шматвяковую традыцыю.
Армія — частка грамадства, але і яго закладніца. Яна не выбірае войнаў, у якіх удзельнічае. Адны войны пакрываюць яе славай, іншыя — не. Незалежна ад выніку.
Я глядзеў і думаў: а маглі б жа сапраўды Радзіму абараняць…
Ігар Эйдман, публіцыст:
— Украіна, вядома, моцна прынізіла Пуціна. Але Трамп выратаваў яго ад яшчэ большага ганьбы.
Не атрымаўшы гарантый бяспекі ад Трампа і (пад наймацнейшым ціскам амерыканцаў) ад Зяленскага, баязлівы Пыня не здолеў бы выпаўзці на Чырвоную плошчу. Гэта стала б для яго фатальным прыніжэннем.
Пуцін быў у цугцвангу: і выпаўзці нельга, і не выпаўзці нельга. Адзінае выратаванне — агентура ў Белым доме. Напружылі продажнага Віцьку і Зяця, а потым і самога Трампа. Яны і выратавалі Пуціна, не задарма, думаю.
Аляксандр Нявзораў, публіцыст:
— Нягледзячы на страх, Крэмль усё ж такі справіў вялікую патрыятычную патрэбу.
Шоў на Чырвонай плошчы было сарамлівым і непрыстойна паспешлівым. Для яго правядзення спатрэбілася ўказанне Трампа і дазвол Зяленскага.
Пуцін доўга ныліў і клянчыў па ўсіх міжнародных каналах, выпрошваючы «пару спакойных гадзін над Масквой». Трамп пачуў, а Зяленскі прыгожа абсмяяў.
У выніку паказуха адбылася. Чым яна дакладна не была? «Парадам Перамогі».
Гэта быў натужны карнавал з чалавечых адкідаў СВА і дрыжачых ад страху трыбун.
Забаўна, але шалёная раскрутка перамогабесся і тэмы II Сусветнай можа аказаць Крамлю мядзведжую паслугу.
Так, на 85% т. зв. «ВОВ» — хлусня. Расія прысвоіла сабе адной тое, што было зроблена намаганнямі 54 дзяржаў Антыгітлераўскай кааліцыі і Манхэтэнскага праекта.
Але гэта ўжо не мае ніякага значэння.
«Хлусня пра перамогу» стала найважнейшай часткай рускай нацыянальнай свядомасці. Яна яскравая, разнастайная, кампліментарная. І гэтая хлусня выдатна працуе.
На фоне магутнага міфа пра II Сусветную, рэчаіснасць пуцінскай вайны ва Украіне выглядае асабліва жаласна.
Вось ужо многія гады оркі-алкаголікі напаўзаюць на Малую Токмачку. І ўсё дарэмна.
Ніякай, нават самай мізэрнай «пераможачкі», міністр абароны Белаусаў у дзюбе так і не прынёс, хоць яму было строга загадана парадаваць «да 9 мая народ і прэзідэнта».
Шоў на Чырвонай плошчы крыху супакоіла свет, бо шчыра распавяло пра ўбогасць Узброеных сіл РФ, страхі Крамля і агульную дэградацыю Расіі.
Але! Захапляцца не варта, бо і паміраючая гадзюка знаходзіць у сабе сілы для ўкусу.
Ігар Тышкевіч, аналітык:
— Як апісаць поспех ці непоспех сустрэчы Лукашэнкі і Пуціна ў Маскве на парадзе?
Проста, адной фразай: «вось і спаткаліся два адзіноцтвы».
СерпомПо:
— «Вялікаму геапалітыку» і тэлегледачам пры адсутнасці тэхнікі на парадзе 9 мая выкацілі «мульцікі» пра расійскую зброю-«аналагаўняма», новыя войскі беспілотных сістэм, ядзерную трыяду і трэніроўкі «ўдзельнікаў СВА» на палігоне.
Тэму «спецаперацыі» Пуцін зноў правёў чырвонай ніткай, выдаючы СВАю «якая ідзе паводле плана» за працяг вайны з «неанацыстамі». Не забыў нагадаць пра супрацьстаянне з НАТА, зноў пракідваючы тэму вечнай барацьбы Расіі з калектыўным Захадам (еўрапейскія краіны, акупаваныя гітлераўцамі падчас Другой сусветнай вайны, ён абазваў «пакорлівымі саўдзельнікамі іх злачынстваў, што капітулявалі»).
Пра саюзнікаў па антыгітлераўскай кааліцыі — ні слова.
Гасцей мінімум — Лукашэнка, Токаеў, Мірзіёеў…
Пасля чаго Пуцін, на пяты год свайго ўварвання ў некалі брацкую Украіну, заявіў, што «перамога заўсёды была і будзе за намі». Аднак пафас яксьці здуўся пасля таго, як дазволены Зяленскім і Трампам парад скончыўся, толкам і не паспеўшы пачацца — па Чырвонай плошчы хутка прайшлі скарочаныя калоны маршыруючых вайскоўцаў (уключаючы, вядома, удзельнікаў СВА) і салдаты КНДР, што «дапамагалі вызваліць Курскую вобласць ад неанацысцкіх захопнікаў» (як было заяўлена).
Сёлета замест былога камандуючага Сухапутнымі войскамі генерала Салюкова (які шмат гадоў камандаваў парадам) быў новы — генерал Мардвічэў (яго прызначылі на гэтую пасаду 15 мая 2025 года). Менавіта ён кіраваў штурмам у 2022-м Марыупаля, які быў ператвораны ў руіны, а тыя нешматлікія жыхары, што не ўцяклі і ацалелі, дагэтуль запісваюць Пуціну звароты з просьбай забяспечыць іх жыллём.
Вось такі «сімвалізм».
Якое дачыненне ўсё гэта мае да Перамогі 9 мая 1945 года — няхай кожны глядзіць і вырашае сам.
Аляксей Капыцько, украінскі ваенны аналітык:
— Парады праводзяцца не ў вакууме. Гэта паўтаральныя падзеі. Як мінімум — ідзе параўнанне з парадам папярэдняга года.
Крэмль загадзя пачаў паніжаць чаканні расповедамі пра тое, што летась быў юбілей Перамогі, а сёлета — проста чарговая гадавіна. Тым не менш да патрэбнага дна панізіць не ўдалося, што справакавала расчараванне. Па ходу ўзнікала думка: а навошта ўвогуле праводзіць гэтае навяваючае смутак убоства? Толькі горш зрабілі.
45 хвілін параду, 5 хвілін падрыхтоўкі і 15 хвілін ускладання кветак даюць пэўныя падказкі для фіксацыі атмасферы.
1. Галоўная тэндэнцыя, якая ўлоўліваецца ў каментарыях часткі «дарагіх расіян», цалкам ватных і праваенных, — нарастаючая агіда да Пуціна.
Не страх, не пратэст, а менавіта агіда, як да нечага слізкага, бруднага і жалкага.
На парадзе ў цэнтры ўвагі быў не лідар звышдзяржавы, а стомлены дзядок з бегаючымі вочкамі, якога пакуль цярпяць. І ён гэта адчувае.
Досвед і навыкі яшчэ дапамагаюць яму надзець правільную маску пры зносінах, але, калі ён на імгненне застаецца сам-насам, усё праяўляецца на твары. Невысокі старэючы мужчына, які згінаецца пад цяжарам вагі, якую ён ужо не можа ўзяць.
Натужныя смутныя твары пуцінскага атачэння перыядычна ўзнікалі ў кадры. Увогуле, ніякага ўздыму і свята.
2. Указ Зяленскага аб правядзенні параду ў Маскве абнуляў сцэнар з магчымай правакацыяй па ініцыятыве ўнутрырасійскіх сіл. Бо знік шанец зваліць на Украіну. Але паглядзіце на фота, як ахоўваюць Пуціна.
На фота 4 ён паціскае рукі камандзірам парадных каробак. За спінамі вайскоўцаў і ў паўметры ад Пуціна — ахова. Можна пашукаць для параўнання парады мінулых гадоў. Ахова ёсць усюды, гэта пратакол, але такога навісання не было. Альбо Пуцін сам баіцца, альбо так яго накручваюць і запалохваюць (у выніку чаго ён пачынае баяцца і ўпадаць у параною).
Паглядзіце фота, дзе ён ідзе да машыны. Гэта адбываецца ўнутры тройчы адфільтраванага перыметра, сярод максімальна правераных асоб. І тым не менш ён рухаецца ў «скрынцы» фізічнага прыкрыцця.
3. Пахадная такога становішча — максімальны акцэнт на тым, наколькі Пуцін адзінокі і ізаляваны.
Раней ён выступаў у ролі гаспадара-распарадчыка балю, да якога прыязджалі госці выказаць павагу. Момант камунікацыі ўсяляк падкрэсліваўся. Пуцін прагуляўся ў атачэнні лідараў іншых дзяржаў, выпячваючы, што ён і Расія ў цэнтры ўвагі. Цяпер усё інакш.
Функцыю першай лэдзі традыцыйна выконваў Лукашэнка. Спешна дастаўленыя ў Маскву Токаеў і Мірзіёеў, каб крыху падняць адкрыта ганебны ўзровень замежных гасцей, відавочна цярпелі ад таго, што адбываецца, а таксама ад сваёй ролі дэкаратыўнай мэблі.
Калі б становішча РФ выглядала як поспех, да яго паспяшылі б «прыклеіцца» ўсе, хто ні пападзя. Прыкладацца да лузараў ахвотнікаў мала.
4. Адсутнасць тэхнікі на парадзе — рэзкае паніжэнне статусу відовішча.
Таксама катэгарычна няўдалы момант — прыём параду міністрам абароны Белаусавым. Гэта перадапошні чалавек, які павінен сімвалізаваць ваенную моц Расіі. Алкаблогер Мядзведзеў і той выглядае больш агрэсіўна. Нават Гундзяеў быў бы дарэчы.
Горш за Белаусава — толькі Пуцін у яго цяперашнім стане, бо ён — хадзячы сімвал дэградацыі. Два непадыходныя для сваёй ролі пажылыя мужчыны ў потугах абазначыць звышдзяржаўную мілітарную амбіцыю — гэта візуальнае фіяска. Маршал Шайгу значна лепш глядзеўся.
5. Прамова Пуціна — 8 хвілін пустэчы.
6. Самы яркі момант параду — інкруставаныя значкамі да трусаў паўночныя карэйцы з бліскучымі аўтаматамі.
Карэйцы, арангутан у Навасібірску і калона ўдов/мацярок акупантаў у Чыце — сімвалы параду 2026 г. у Расіі.
Квінтэсэнцыя — словы журналісткі, звернутыя да жанчыны ў калоны «Бяссмертнага полка» ў Кемераве з фота дзеда і зніклага без весткі сына: «ааа, дык у вас падвойнае свята! Віншую!» …