Дыктатар пераходзіць у абарону

• Віктар Каспрук
• 11.05.2026, 10:51

Пра што сведчыць парад у Маскве.

Тое, як «своеасабліва» Пуцін выглядаў на сваім маскоўскім парадзе, шмат пра што гаворыць. І як бы яго найлепшы сябра за акіянам ні спрабаваў прыпісаць яму «перамогу», тут і блізка не пахне гэтай «перамогай».

Відавочна, што дыктатар вельмі баіцца паўтарыць шлях свайго калегі па цэху – Муамара Кадафі. І часам адна фатаграфія можа паказаць вельмі шмат.

Разглядаючы візуальны і кантэкстуальны шэраг апошняга параду, становіцца відавочна, што перад намі не трыумфатар, а дыктатар у стане глыбокай стратэгічнай абароны.

Знешняя «своеасаблівасць» Пуціна, ад спецыфічнай мімікі да празмерных мер бяспекі і амаль поўнай адсутнасці сучаснай цяжкай тэхнікі на бруку, сведчыць пра крытычны разрыў паміж прапагандысцкім міфам пра «вялікасць» і рэальным становішчам спраў.

Відавочна, што гэты вобраз з’яўляецца дэструктыўным: замест дэманстрацыі сілы свет убачыў ізаляваную фігуру, якая акружае сябе замежнымі лідарамі сумнеўнага ўплыву толькі дзеля таго, каб стварыць ілюзію легітымнасці.

Страх перад «лёсам Кадафі» тут з’яўляецца ключавым псіхалагічным фактарам, які вызначае кожны крок Крэмля. Кадры прыніжальнага фіналу лівійскага дыктатара сталі для Пуціна асабістай траўмай і навязлівай ідэяй, што трансфармавалася ў паранаідальнае жаданне кантраляваць усё – ад бліжэйшага атачэння да скажонай гістарычнай памяці.

Менавіта таму любыя спробы заходніх або ўнутраных «міратворцаў» прадставіць бягучую сітуацыю як пуцінскую «перамогу» выглядаюць абсурдна.

Сапраўдная перамога не патрабуе зачысткі палітычнага поля да стану пустыні і пастаяннага чакання ўдару ў спіну.

Кожная дэталь параду – ад напружанай позы да адсутнасці стратэгічнай авіяцыі над галавой – падкрэслівае, што рэсурс «непераможнасці» цалкам вычарпаны.

Пуцін спрабуе прадаць свету стагнацыю як стабільнасць, а паразу – як складаную дарогу да трыумфу, аднак візуальная мова кажа пра адваротнае: гэта фігура, якая знаходзіцца ў аблозе ўласных страхаў.

Калі дыктатар пачынае надта моцна дбаць пра тое, каб не выглядаць слабым, ён ужо прайграў, бо сапраўдная сіла не патрабуе такіх гратэскных пацвярджэнняў.

Віктар Каспрук, «Обозреватель»