Назвалі простую харчовую звычку, якая падоўжыць маладосць
- 12.05.2026, 9:58
Дастаткова знізіць каларыйнасць рацыёну.
Нават умеранае зніжэнне каларыйнасці рацыёну — прыкладна на 10–15% — можа паляпшаць здароўе і змяншаць рызыку ўзроставых захворванняў. Да такой высновы прыйшлі навукоўцы з Універсітэта Тафтса. Праца апублікаваная ў часопісе The American Journal of Clinical Nutrition (AJCN).
Даследаванне заснавана на даных праекта CALERIE, які вывучае доўгатэрміновыя эфекты ўмеранага абмежавання калорый. У эксперыменце ўдзельнічалі 218 чалавек. З іх 143 добраахвотнікі спрабавалі знізіць каларыйнасць харчавання на 25% і прытрымлівацца такога рэжыму на працягу двух гадоў, а астатнія працягвалі харчавацца як звычайна.
На практыцы ўдзельнікам удалося скараціць спажыванне калорый прыкладна на 12%, аднак нават гэтага аказалася дастаткова для прыкметных змяненняў. У людзей знізіліся артэрыяльны ціск, узровень «дрэннага» халестэрыну і інсуліну. Акрамя таго, удзельнікі ў сярэднім страцілі каля 10% масы цела, хоць пахуданне не было асноўнай мэтай даследавання.
Даследчыкі лічаць, што абмежаванне калорый дапамагае арганізму больш эфектыўна выпрацоўваць клетачную энергію і змяншае ўтварэнне актыўных формаў кіслароду — нестабільных малекул, якія пашкоджваюць клеткі і звязаныя са старэннем, ракам і нейрадэгенератыўнымі захворваннямі.
Аналіз мачы пацвердзіў, што ў ўдзельнікаў з абмежаваннем калорый узровень такіх малекул быў ніжэйшы.
Пры гэтым навукоўцы падкрэсліваюць, што гаворка не пра жорсткія дыеты. Паводле слоў аўтараў, для чалавека з рацыёнам каля 2000 кілакалорый у дзень скарачэнне на 10% можа азначаць усяго толькі адмову ад аднаго каларыйнага дэсерту або салодкага кавовага напою.
Аўтары адзначаюць, што ўмеранае абмежаванне калорый падыходзіць не ўсім. Перад змяненнем рацыёну варта параіцца з лекарам людзям старэй за 65 гадоў, цяжарным жанчынам, дзецям, людзям з нізкай масай цела, астэапарозам або хранічнымі захворваннямі.
Цяпер навукоўцы працягваюць назіраць за ўдзельнікамі праекта, каб высветліць, ці захоўваюцца станоўчыя эфекты праз больш як дзесяць гадоў пасля эксперыменту.