Мінчукі пачалі параўноўваць Мінск з фотаздымкамі мінулага стагоддзя
- 19.05.2026, 15:11
Куды падзеліся дрэвы?
Мінчукі параўноўваюць сучасныя фотаздымкі цэнтра Мінска з фатаграфіямі папярэдняга стагоддзя. Некаторыя змены, што адбыліся за апошнія дзесяцігоддзі, выклікаюць шчырае недаўменне.
«Усе гэтыя гады ва ўсёй краіне ідзе жорсткая вайна з дрэвамі. І, на жаль, дрэвы прайграюць. Праспект Незалежнасці, 18 мая, цэнтр горада, няма жывых дрэў», — піша карыстальніца Threads пад нікам natalia_semicheva.
Для параўнання мінчанка выклала фотаздымкі, зробленыя ў цэнтры сталіцы ў другой палове мінулага стагоддзя. Кантраст уражвае.
«І давайце не забываць, якім зялёным быў Мінск у XX стагоддзі. Чаму гэта вырубілі? Чаму ўсё закаталі ў плітку? У сонечны дзень хадзіць па гэтай пліткавай пустыні проста немагчыма», — піша яна.
Жыхары сталіцы выказалі здагадку, што праблема ў хімікатах, якімі ўзімку пасыпаюць вуліцы і ад якіх дрэвы засыхаюць. Сайт Charter97.org прыводзіць некаторыя каментары пад пастом:
— Нам распавядалі, што рымляне пасля знішчэння Карфагена пасыпалі гэтае месца соллю. Гэта знак самай неабмежаванай нянавісці да горада, знак вечнага праклёну супраць жыцця. Чаму тады мы штогод пасыпаем соллю дарагія і любімыя нам месцы? Цяпер прагулкі па горадзе выклікаюць у мяне жаданне рыдаць.
— Соль коламі машын збіваецца ў вадзяна-паветраную сумесь і прасольвае ўсё дрэва. Пупышкі не маюць шанцу на нармальную фізіялогію. Натрый з солі блакуе метабалізм калію. Шанцаў нуль. На вашым фота ясень. Ён выключна ўстойлівы да солі, але нават ён здох. Лепш больш не рабіць спроб азеляняць праспект, пакуль выкарыстоўваецца соль.
— Горадамі займаюцца людзі, якія без машыны па гэтым горадзе не перасоўваюцца. Ды і прыгожых гарадоў для параўнання ў вочы не бачылі.
У іх разуменні лістацце, што падае з дрэў, — гэта смецце, якое перашкаджае чысціні пліткі. Таму ў іх логіцы лепш спілаваць дрэвы.
— На жаль, хочацца плакаць, гледзячы на знішчэнне зеляніны ў Мінску.
— Я з Мінска. Заўсёды лічыла свой горад зялёным, але... Цяпер жыву ў Варшаве і скажу вам: гэта неба і зямля. Наколькі тут больш зеляніны, паркаў, лясоў у самой сталіцы, вясной усе дрэвы цвітуць, улетку таксама столькі кветак. Не дзіўна, што тут жывёлы паўсюль: вожыкі, казулі, вавёркі, ласі, мора птушак, пра кабаноў маўчу... Зусім іншае стаўленне да прыроды.
— Дзе «Зелянбуд» прайшоў, там трава не расце. І дрэвы.