Далбануты

• Аляксандр Адэльфінскі
• 24.05.2026, 10:53

А ці быў лагічны Пуцін, пачаўшы ўварванне ва Украіну?

Здагадкі пра бліжэйшыя рашысцкія планы, што складаюцца з двух крайніх пунктаў, вельмі ўразлівыя. Ці ўдарыць Крэмль яшчэ па новых краінах, ці зноў нападзе? Ці, наадварот, хунта не здзейсніць непапраўнага? Бярэцца прынцып «або – або», і робяцца памылкі, бо рэальнасць не ўкладаецца ў схему.

Кошт жыцця ў рашысцкай дзяржаве — нуль, тады як у дэмакратычным цывілізаваным свеце жыццё бясцэннае. Для Захаду любая атака з пуцінскага боку, любая адзінкавая чалавечая гібель — гэта недапушчальная трагедыя: спелае і добрае ў сваёй аснове ліберальнае грамадства не можа прыняць для сябе нейкую «мінімальную колькасць ахвяр», бо мысліць і адчувае гуманістычна.

Таму для татальнага шоку зусім не абавязковыя класічныя танкавыя калоны і масавыя перамяшчэнні войскаў рашысцкага праціўніка. Калі пры аналізе мы кіруемся спадарожнікавымі здымкамі, дзе адсутнічаюць гіганцкія скапленні салдат, з-пад увагі выпадае фактар, калі вораг здольны нанесці недапушчальную шкоду і без узброеных натоўпаў каля межаў.

Як варыянт, магчымыя дроны і тэракты, дый і адных дронаў дастаткова. Каб забіваць, каб паражаць ваенныя і грамадзянскія мэты, рашыстам зусім не трэба наглядна і нахабна адразу выстройвацца ўздоўж межаў і ўрывацца паводле тэорый з састарэлых падручнікаў. Дронавыя атакі могуць стартваць абсалютна незаўважна, прычым далёка ад расійскіх прастораў альбо па-за Беларусь, якая ўжо стала прымаўкай.

Уявім тэхнічна рэалізуемыя крокі дзеля ілюстрацыі працэсу. Непасрэдна з тэрыторый краін НАТА раней засланыя і абжытыя групы рашысцкіх дыверсантаў запускаюць спачатку ілжывые, а потым сапраўдныя апараты, і «аўтарства» такіх нападаў цалкам зразумелае, але слаба даказальнае, прынамсі адразу. Аднак такое выклікае катастрофы ў ключавых уразлівых месцах, ахвяры і шок імгненна, аўтаматычна і без патрэбы ў аналізе. Зробленае дасць эфект для пацярпелага насельніцтва, што і трэба ворагу. І гэта — толькі адзін з прыкладаў варожых рашысцкіх дзеянняў.

Іншы варыянт — канцэнтрацыя войскаў каля межаў, калі колькасць узбраення і жывой сілы, паводле класічнага ваеннага досведу, яшчэ ацэньваецца як недастатковая для ўварвання. Аднак якраз гэты досвед кажа, што ў агрэсара могуць быць зусім іншыя ацэнкі ўласных сіл і магчымасцяў, прыклад чаму — «Кіеў за тры дні». Вось гэты фактар якраз слаба ўлічваецца.

Возьмем пытанне, што раздзяляе, — «нападзе ці не?» У тым і справа, што для крэмлёўцаў адказ выглядае інакш: на адным этапе яны могуць проста патрапаць нервы, правакаваць, прыстрэльвацца, даследаваць рэакцыю, рабіць высновы, ад якіх залежаць іх далейшыя дзеянні. На другім этапе рашыстаў ужо не задавальняе простая нервытрапка, і яны здольныя наносіць шкоду, а затым ізноў аналізаваць. На трэцім гаворка ўжо пра канкрэтнае відавочнае прамое нападзенне.

Аднак праблема ў тым, што пералічаныя стадыі могуць змешвацца агрэсарам, не дзяліцца ўнутры сябе на паслядоўныя фазы, а ажыццяўляцца паводле прынцыпу «дзе і калі атрымаецца, там і тады зарыентуемся», бо галоўнае — дзейнічаць паводле магчымасцяў і арыентавацца па абставінах. Калі мноства войскаў яшчэ няма, гэта не азначае, што іншыя сродкі ўздзеяння не будуць ужывацца. Калі скапленне, зыходзячы з заходніх ацэнак, малое, гэта не азначае, што яно сапраўды нязначнае з пункту гледжання рашыстаў.

Рашысцкаму кіраўніцтву могуць пастаўляцца загадзя неаб'ектыўныя даклады іх жа спецслужбаў, каб «не засмучаць» ватажкоў крэмлёўскай хунты. Інфармацыйная бурбалка ўнутры тамтэйшых «верхаў» цалкам непранікальная, судзячы па зацятай упартасці, з якой ватажкі-злачынцы пасылаюць усё новых салдат ваяваць ва Украіну, — у бандыцкіх вярхоў цалкам можа быць ілжывы аптымізм і адносна іх наступных планаў на вайну.

Пытанне, ці стане Крэмль адкрываць другі, трэці, чацвёрты і які заўгодна фронт, — лагічнае для лагічнага розуму на Захадзе. Але скажыце, ці быў лагічны Пуцін, пачаўшы гэта ўварванне ва Украіну, што цягнецца ўжо некалькі гадоў? Ці было карысна для Расіі пачынаць ужо даўно працяглае міжнароднае злачынства, якое разбурыла ўсё, што магло, і яшчэ больш разбурыць?

Кожны довад, што ідзе ад нармальнай чалавечай логікі, аўтаматычна выключае агрэсіўную вайну. У рашыстаў логіка зусім іншая, інакш свет не апынуўся б ля мяжы найвялікшай небяспекі. Давайце кожны раз зыходзіць з таго, што мы бачым без упрыгожванняў.

Важна цяпер дзейнічаць так, нібы пуцінскае ўварванне ўжо ідзе, а ягоныя будучыя фазы ўжо на падыходзе, проста яшчэ не выявіліся. Памятаем, як менавіта ахарактарызаваў крэмлёўскую моль забіты Барыс Нямцоў, то-бок ад (напішам цэнзурна) далбанутага можна чакаць менавіта далбанутых дзеянняў. З праціўнікам трэба змагацца, зыходзячы з яго z-СВАйстваў, а не з нашых надзей на яго здольнасць хоць раз учыніць правільна, з розумам і гуманістычна.

Хунта штодня паказвае, наколькі яна «правільная», «разумная» і «гуманістычная». Любое найгоршае здагадванне пра яе, на жаль, пацвярджаецца, а нам неабходна яе перамагчы. Інакш цывілізаваны дэмакратычны свет падманецца і спазнае боль яшчэ больш цяжкіх страт.

Аляксандр Адэльфінскі, kasparovru.com